<?xml version="1.0"?>
<FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:wl="http://wolnelektury.pl/functions" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"><title-info><genre>literature</genre><author><first-name>Konstanty Ildefons</first-name><last-name>Gałczyński</last-name></author><book-title>Lament twórcy</book-title><date>2024</date><lang>pol</lang></title-info><document-info><author><first-name>Ilona</first-name><last-name>Kalamon</last-name></author><author><first-name>Kornel</first-name><last-name>Myczko</last-name></author><author><first-name>Aleksandra</first-name><last-name>Sekuła</last-name></author><program-used>book2fb2</program-used><date>2026-05-11</date><id>https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-lament-tworcy/</id><version>0</version></document-info><publish-info><publisher>Fundacja Wolne Lektury</publisher></publish-info></description>Konstanty Ildefons GałczyńskiTeatrzyk ,,Zielona Gęś"
    ma zaszczyt przedstawić
    swojego Dyrektora w tragicznym monologu
    pt.Lament twórcyNa rok nowy 1949Osoby:Wspomniany wyżej DYREKTOR i KURTYNADYREKTORnajprzód westchnienie, a potem forteforte ---  jeden z elementów dzieła muzycznego, określający siłę dźwięku.
    To już tak bez przerwy od roku:    ludzie uciekają w popłochu,    a niejeden zaciska pięść;
  gdziekolwiek wejdę, to samo.    Dziecko do matki: «Mamo,    uciekajmy, Zielona Gęś!»
    Nerw przy nerwie się trzęsie    od tych Zielonych Gęsi,    spróbujcie żyć jak ja!
  W pociągu i samolocie,    wszędzie jestem stopociech,    a serce łka i łka.Telefon dzwoni z miasta:«--- Zielona Gęś? --- Rzecz jasna, czym mogę służyć wam?--- W tym ,,Przekroju,,Przekrój" --- polskie czasopismo społeczno-kulturalne wydawane w latach 1945--2013 w Krakowie jako tygodnik i ponownie od 2016 roku w Warszawie jako kwartalnik i rocznik. Na jego łamach publikowane były sztuki Teatrzyku ,,Zielona Gęś".
" czytałem.    Chciałem. Nie zrozumiałem.    --- Idiota. --- A ty cham».
    Ot, konflikty. Przykrości.    A dom wciąż pełen gości,    że tak powiem, społeczna więź.
  Gdy się najedzą byczo,    stają na głowie i ryczą:    «--- Mistrzu, Zieloną Gęś!»
    Na ścianę, w nocy natchnionej,    rzucam cień Gesi Zielonej -    nigdy nie miałem takich nóg!
  
    A gdy zorza nadejdzie blada,    to sztuczne zęby wkładam    nie w usta, ale w dziób.
  Gdy śmierć mnie weźmie w obroty    i powie: «--- Teraz, mój złoty,    rzęż, kochaneczku, rzęż ---»już w raju, w kwestii, kto taki?    Odpowiem: --- «Siup! Dział: ,,Ptaki".    Jestem Zielona Gęś».KURTYNAspada majestatycznie
    i po raz pierwszy w roku 19491 stycznia 1949<body name="notes"><section id="fn1"><p><emphasis>forte</emphasis> —  jeden z elementów dzieła muzycznego, określający siłę dźwięku. [przypis edytorski]</p></section><section id="fn2"><p><emphasis>„Przekrój”</emphasis> — polskie czasopismo społeczno-kulturalne wydawane w latach 1945–2013 w Krakowie jako tygodnik i ponownie od 2016 roku w Warszawie jako kwartalnik i rocznik. Na jego łamach publikowane były sztuki Teatrzyku „Zielona Gęś”.
 [przypis edytorski]</p></section></body></FictionBook>
