literature Edgar Allan Poe Do Heleny 2002-01-01 pol Tomasz Wasiołka Aleksandra Sekuła Tomasz Wasiołka Monika Sałach book2fb2 2026-03-02 https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/poe-do-heleny/ 0 Fundacja Wolne Lektury <p>Edgar Allan Poe</p> <p>Do Heleny</p> <p>tłum. Władysław Nawrocki</p>

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Heleno! Dla mnie urok twój Jest jak te barki, co przed laty Koiły ciężki drogi znój, Cicho wędrowca w swoje światy Niosąc przez wonne mórz bławaty. Śród mórz bez końca błądziłbym, Aleś mnie pieśnią swą Najady[1], Hyjacyntowym włosem swym Pod sławy wwiodła strop — Hellady, Oraz w świątynię mocy — Rzym W niszy, jak bóstwo stoisz ciche… Jak w marmur widzę cię zaklętą, Z lampą z agatu — zażegniętą — Ach — ty z tych krain jesteś, Psyche[2], Które są Ziemią Świętą!

najada (mit. gr.) — nimfa wód słodkich (lądowych). Opiekunka źródeł, strumieni, rzek, jezior oraz wodospadów; przypisywano jej właściwości opiekuńcze i uzdrowicielskie. [przypis edytorski]

Psyche (gr. psychē: dusza; mit. gr.) — uosobienie duszy ludzkiej, przedstawiane ze skrzydłami motyla. Bohaterka opowieści z Metamorfoz Apulejusza; ukochana Erosa, która po wypełnieniu trudnych zadań zleconych przez zazdrosną Afrodytę, otrzymała nieśmiertelność i poślubiła boga miłości, stając się matką Hedone (Rozkoszy). [przypis edytorski]