# Z podróży

Julian Tuwim

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

…I przywita cię rozpachniona,
Pełna słońca — ciepła Italia,
Gdzie na niebie lśni roztopiona
Połyskliwa, modra emalia.

Nad twą złotą promienną głową
Nimb szafiru niebo roztoczy:
Szafirowo i lazurowo
Zajaśnieją twe słodkie oczy.

Zatrzepoce w nich szczęście żywe:
Miłość, słońce i kwietne fale,
I popłyną oczy szczęśliwe
W przezroczyste błękitne dale…

I przyniosą radość kochania
Z bezgranicznej jasnej przeźroczy:
Ramion sploty, ust całowania
Obiecają miłosne oczy…

…A wieczorem — tkliwą pieszczotę
Ześle dolce chiaro di luna[1],
Drzewa szepną: «Buona notte»[2],
Gdzieś zadzwoni trącona struna…

I zaszemrze — rozkołysana,
Jak aksamit dźwięczny pianina,
La canzona napolitana,
Che si canta con mandolina[3].

dolce chiaro di luna (wł.) — słodkie światło księżyca. [przypis edytorski]

buona notte (wł.) — dobranoc. [przypis edytorski]

La canzona napolitana, che si canta con mandolina — neapolitańska piosenka śpiewana przy wtórze mandoliny. [przypis edytorski]