Stanisław Wyspiański

[Poszedłem błądzić w nieznane mi światy]

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

[Poszedłem błądzić w nieznane mi światy]

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Przypisy

5. Wesprzyj Wolne Lektury

6. Strona redakcyjna

[Poszedłem błądzić w nieznane mi światy[1]]

16-ego września 1888.[2]

Poszedłem błądzić w nieznane mi światy,

marzeniem senny — uczuciem bogaty,

a hasłem moim: pro patria et fide[3].

Żar w piersi mojej a na skroniach kwiaty,

co niegdyś świeże, dzisiaj już powiędłe

patrzały w oczy szklanne[4] i obłędne,

jakby mnie pytać chciały — dokąd idę?

Nie chciałem ich odrzucić, choć dawno zeschnięte,

bo długą ze mną w dal przebyły drogę

i jeszcze w mojej ojczyźnie rozpięte,

pamiętne były przeszłości świetlanej

młodości wolnej — płonącej, różanej —

że się już pozbyć tych kwiatów nie mogę.

Szal ciemny szczupłe przykrywał ramiona,

a postać drobna była utęskniona,

przez wiele cierpień i bólów złamana,

że w duszy jedna wielka była rana —

na którą leków darmo szukać było,

chyba — gdy skryje się ciało mogiłą,

gdy grób mój cichy granitem pokryją —

lecz na kamieniu niech mi słów nie ryją

dłutem stalowym — niech przechodnia oko

błądząc wśród kwiatów i rwąc chwasty ostre,

gałązki bluszczu odrywając trwożnie,

zaryje myśl swą pod kamień głęboko —

gdy dusza jego odgadnie w niej siostrę,

niech za mą duszę raz westchnie pobożnie —

A jeśli człowiek ten mieć będzie serce,

co czuciem silne, na boleść wytrwałe,

że śmiało pójdzie z nim przez życie całe,

z tchnienia jednego, co tleje w iskierce

promieni bladych błądzących po grobie

rozprószonych smutnie — on odgadnie

całego życia mego wszystkie krzyże,

historię mą wysnuje całą sobie,

ducha w nią tchnie, uczucie da jej świeże,

na przeszłość wspomni swą — i pojmie jasno,

żem taką samą miał — żem był w tych gronie

duchów — co zaród śmierci w łonie

noszą — ich czoła w cierniowej koronie —

co jedną pracą, ciągłym poświęceniem

przez życie świecą krótko — gasną prędko,

jak kwiat zwarzony bólem i cierpieniem,

a świat wspomnienie ich kryje milczeniem.

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. Poszedłem błądzić w nieznane mi światy — wiersz ten był ogłoszony w miesięczniku „Krytyka” (zesz. II Cz. II r. 1910). [przypis redakcyjny]

2. 16-ego września 1888 — w Korabnikach pod Krakowem. [przypis redakcyjny]

3. pro patria et fide (łac.) — Za kraj i wiarę. [przypis edytorski]

4. szklanne (daw.) — dziś popr.: szklane. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wyspianski-poszedlem-bladzic-w-nieznane-swiaty/

Tekst opracowany na podstawie: Stanisław Wyspiański, Pisma pośmiertne, II. Wiersze, fragmenty dramatyczne, uwagi, Kraków 1910.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Elizy Hetkowskiej. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.".

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Paulina Dubielecka, Katarzyna Dug, Marta Niedziałkowska.

Okładka na podstawie: St Nicolas Prague, fred.bigio@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.