Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć ludzie!

Tu Patyczak, Brudne Dzieci Sida! Lubię biegać, lubię grać, ale czytać wprost uwielbiam. Dlatego wspieram skromnym, ale za to regularnym comiesięcznym zleceniem stałym Fundację Wolne Lektury. Napisałem nawet wiersz:

Czy wolisz czytać w domu, czy na łonie natury,
Zapraszam! Wspierajmy razem Fundację Wolne Lektury!

Wspieram Wolne Lektury!
Lucy Maud Montgomery

Lucy Maud Montgomery

Sortuj:

O autorze

Lucy Maud Montgomery
Lucy Maud Montgomery ze swoimi zwierzętami przed domem w Norval (w prowincji Ontario w Kanadzie), fot. autor nieznany, domena publiczna

Lucy Maud Montgomery

Ur.
30 listopada 1874 w Clifton na Wyspie Księcia Edwarda
Zm.
24 kwietnia 1942 w Toronto
Najważniejsze dzieła:
Ania z Zielonego Wzgórza (1908), Emilka ze Srebrnego Nowiu (1923), Błękitny zamek (1926), W pajęczynie życia (1931), Opowieści z Avonlea (1912)

Kanadyjska pisarka, najbardziej znana jako autorka cyklu powieściowego o Ani z Zielonego Wzgórza.
Wychowywała się u dziadków w Cavendish na Wyspie Księcia Edwarda, w 1890 przez rok mieszkała z nową rodziną ojca w Prince Albert, wtedy też debiutowała na łamach lokalnego czasopisma wierszem On Cape LeForce. Po ukończeniu kursu nauczycielskiego, w latach 1894-1898 pracowała jako nauczycielka, studiowała też przez rok w Halifaksie (jako jedna z nielicznych kobiet wśród studentów). Zaczęła też zarabiać jako autorka opowiadań zamieszczanych w prasie. W tym okresie przyjęła oświadczyny swojego kuzyna, następnie jednak zakochała się w prostym synu farmera. Po krótkim i burzliwym romansie zakończyła oba te związki. Przeżycia tego okresu znalazły swoje odzwierciedlenie m.in. w powieści Ania z Wyspy (Ania na uniwersytecie). Od 1898 r. Maud mieszkała z babką w Cavendish, okresowo pracowała jako korektorka w czasopismach wydawanych w Halifaksie. Ania z Zielonego Wzgórza powstawała od 1903 r., wyszła drukiem w 1908 r.
W 1911 r. wyszła za mąż za pastora i przeprowadziła się do Ontario. Urodziła trzech synów, z których średni umarł w niemowlęctwie, prowadziła szkółkę niedzielną, a jednocześnie co dwa lata, aż do 1939 r., wydawała kolejną powieść. W 1923 r. została pierwszą kanadyjką wśród członków brytyjskiego Royal Society of Arts. W 1926 r. wraz z mężem przeprowadziła się do Toronto, gdzie mieszkali jej synowie. Tam też zmarła w 1942 r., pochowano ją w rodzinnym Cavendish.