Ur.

15 maja 1862 w Wiedniu

Zm.

21 października 1931 w Wiedniu

Najważniejsze dzieła:

Lejtnant Gustl, Taniec miłości, Oczy szeroko zamknięte, Dzienniki

Prozaik i dramaturg austriacki, należący do grupy Młody Wiedeń (obok m.in. Hugo von Hofmannsthala). Jako lekarz wydał kilkadziesiąt artykułów naukowych z dziedziny medycyny. Jako popularny dramaturg miał za sobą historię skandali – za sztukę Lejtnant Gustl i zawartą w niej krytykę oficerskiego kodeksu honorowego utracił stopień oficera w korpusie medycznym, za Taniec miłości został pozwany o obrazę moralności. Znał Zygmunta Freuda, który pochlebnie wyrażał się o jego umiejętnościach obserwacji i ukazywania ukrytych zjawisk psychicznych. I nic dziwnego – Schnitzler jako pierwszy w literaturze niemieckiej zastosował monolog wewnętrzny, a przy tym często poruszał tematy seksualności oraz zakłamania wymuszanego przez normy społeczne. Sam o własnej twórczości mówił: „Piszę o miłości i śmierci. Jakie mogą być inne tematy?".
Dzieła Schnitzlera były wielokrotnie filmowane – najsłynniejszą adaptacją są Oczy szeroko zamknięte w reżyserii Stanleya Kubricka.