Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć! Jestem ambasadorem Wolnych Lektur, bo wierzę że literatura i edukacja powinny być dostępne dla każdego bez żadnych barier. A Wolne Lektury od lat przygotowują darmowe lektury, objaśnienia, audiobooki i nowe opracowania, żeby szkoła i ludzie mogli po prostu korzystać z klasyki łatwo i przyjemnie.

To jednak nie działa samo z siebie. Wolne Lektury nie mają stałego dofinansowania z instytucji. Utrzymanie i rozwój opierają się na wnioskach i projektach.

Dlatego wspólne wsparcie jest kluczowe, żeby móc działać stabilnie. Jeżeli uważasz, że darmowy dostęp do książek jest sensowny, to dowolnie wesprzyj Wolne Lektury.

Adam Fidusiewicz

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Françoise de Graffigny

Françoise de Graffigny

Sortuj:

Powieść epistolarna Oświecenie Françoise de Graffigny

O autorze

Françoise de Graffigny
Aut. Victorine-Angélique-Amélie Rumilly, domena publiczna, Wikimedia Commons

Françoise de Graffigny

Ur.
11 lutego 1695 w Nancy
Zm.
12 grudnia 1758 w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
Listy Peruwianki (Lettres d’une Péruvienne) (1747), Cénie (1750)

Oświeceniowa pisarka francuska, znana jako Madame de Graffigny; prowadziła zgodnie z modą epoki salon literacki, w którym bywały najwybitniejsze indywidualności, m.in. Fontenelle, Monteskiusz, Rousseau, Marivaux, Prévost, a także również sławna ze swego salonu Madame Geoffrin i inni. Do najbardziej znanych utworów Madame de Graffigny należy powieść epistolarna Listy Peruwianki, nacechowana nieco orientalizmem, podejmująca krytykę cywilizacji europejskiej ze stanowiska wyższej moralnie jednostki nieskażonej tą cywilizacją, zawierająca rysy emancypacyjne (autorka listów, peruwiańska księżniczka Zilia wybiera ostatecznie życie kobiety ,,nieprzypisanej” żadnemu mężczyźnie, niezależnej kobiety) oraz krytykę kolonializmu. Ponadto duże powodzenie jeszcze za życia autorki miała sztuka Cénie. Pozostawiła po sobie również zbiór listów, m.in. prowadzoną przez ćwierć wieku korespondencję z przyjacielem, François-Antoine'em Devaux.