Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Nazywam się Jarosław Lipszyc i jestem założycielem Wolnych Lektur

Trudno w to uwierzyć, ale Wolne Lektury mają już niemal 20 lat. W 2006 roku rozpoczęliśmy pierwsze prace koncepcyjne. W 2007 roku biblioteka Wolne Lektury wystartowała online. Nie sądziłem nigdy, że ten mały projekt, jak się wydawało, zamieni się w 20-letnią przygodę mojego życia. Bardzo się cieszę.

Bardzo się cieszę, że przez te lata byliśmy razem. Bardzo dziękuję każdemu z Was z osobna, że przez te wszystkie lata wspieraliście Wolne Lektury, i mam nadzieję że kolejne 20 lat również spędzimy razem.

Jarosław Lipszyc, pierwszy prezes Wolnych Lektur

Wesprzyj Wolne Lektury
Jan Kiliński

Jan Kiliński

Sortuj:

O autorze

Jan Kiliński
Jan Kiliński, Mathiasrex, domena publiczna

Jan Kiliński

Ur.
1760 r. w Trzemeszno
Zm.
28 stycznia 1819 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Pamiętniki Jana Kilińskiego, szewca, a razem pułkownika 20 regimentu piechoty, Drugi pamiętnik, nieznany, o czasach Stanisława Augusta

Mieszczanin, jeden z przywódców insurekcji warszawskiej podczas powstania kościuszkowskiego, pamiętnikarz. Z zawodu szewc, około roku 1790 osiadł w Warszawie, w roku 1788 uzyskał w cechu tytuł mistrza szewskiego. W latach 1792 i 1793 był radnym miejskim, po ogłoszeniu powstania kościuszkowskiego zaangażował się w spisek powstańczy, stanął na czele ludu podczas walk o oswobodzenie stolicy. Po zwycięstwie wszedł w skład powstańczej Rady Zastępczej Tymczasowej, następnie pełnił funkcję zastępcy radcy Rady Najwyższej Narodowej. W lipcu 1794, mianowany przez Kościuszkę pułkownikiem milicji mazowieckiej, zorganizował 20 regiment pieszy koronny, walczył w obronie Warszawy przed oddziałami pruskimi. Pod koniec powstania wysłano go z misją zorganizowania zrywu powstańczego w Poznaniu, gdzie został pojmany przez Prusaków. Przewieziony do Warszawy i wydany Rosjanom, został uwięziony w twierdzy Pietropawłowskiej w Petersburgu, gdzie spisał dla Juliana Niemcewicza swój pierwszy pamiętnik. Zwolniony w roku 1796, zamieszkał z rodziną w Wilnie, gdzie brał udział w konspiracji, za co ponownie go uwięziono i wywieziono w głąb Rosji. Około roku 1798 powrócił z niewoli i wrócił do wykonywania zawodu. W okresie Księstwa Warszawskiego objął funkcję radnego Warszawy. W ostatnich latach życia spisał drugi, obszerniejszy i bardziej szczegółowy pamiętnik.