WolneLektury.pl

powieści Romain Rolland

O autorze

Romain Rolland

Ur.: 29 stycznia 1866 w Clamecy
Zm.: 30 grudnia 1944 w Vézelay
Najważniejsze dzieła:: Colas Breugnon

Francuski pisarz i muzykolog, laureat Nagrody Nobla. Urodził się w zamożnej rodzinie mieszczańskiej w miasteczku Clamecy w Burgundii. W 1880 roku rodzina przeprowadziła się do Paryża, gdzie uczęszczał do elitarnego liceum Louis-le-Grand, wykazując zdolności muzyczne. Następnie studiował w École Normale Supérieure, początkowo filozofię, którą porzucił na rzecz historii. Po ukończeniu studiów przez kolejne dwa lata przebywał na stypendium w Rzymie. W 1894 obronił pierwszy w historii Uniwersytetu Paryskiego doktorat z dziedziny muzykologii i objął stworzoną specjalnie dla niego katedrę muzykologii. Po uzyskaniu tytułu doktora historii sztuki wykładał również w École Normale Supérieure.

Pierwsze próby literackie Romain Rollanda, humanistyczne dramaty historyczne, nie wzbudziły początkowo większego zainteresowania, co skłoniło go do zwrócenia się ku prozie. Przełom przyniósł jego pierwszy szkic biograficzny, Życie Beethovena (1903), który nie tylko zapoczątkował cykl późniejszych biografii osób godnych naśladowania (Michał Anioł (1905), Haendel (1910), Lew Tołstoj (1911), Gandhi (1924), Ramalaishna (1929), Vivekananda (1930)), ale też spowodował, że autor zajął się rozwinięciem tematu zależności między doświadczeniami z życia artysty a jego twórczością.

We wrześniu 1902 roku rozpoczął pracę nad obszerną opowieścią o życiu genialnego muzyka, pierwszą francuską powieścią-rzeką. Liczące 10 tomów dzieło, podzielone na trzy cykle, publikowane było w odcinkach od roku 1904 do 1912 w czasopiśmie literackim „Les Cahiers de la Quinzaine”, a następnie, od 1905 roku, kolejne części ukazywały się w formie książkowej. Jan Krzysztof zyskał uznanie czytelników, po którym zainteresowała się powieścią krytyka literacka. Dzieło przyniosło pisarzowi nagrodę Akademii Francuskiej, a następnie Nagrodę Nobla dziedzinie literatury za rok 1915 za „wielki idealizm jego utworów literackich, współczucie i umiłowanie prawdy, z którą opisuje różne charaktery ludzkie”.

Po wybuchu pierwszej wojny światowej przebywający w Szwajcarii Romain Rolland wystosował we wrześniu 1914 pacyfistyczny apel, potępiający nienawiść obu walczących stron i wzywający do zawarcia pokoju. Publikował kolejne teksty antywojenne i angażował się w działalność Czerwonego Krzyża. Po wojnie Rolland kontynuował działalność publiczną na rzecz pokojowych relacji między narodami, przeciw nierównościom społecznym, a następnie również przeciw faszyzmowi.

W roku 1919 opublikował powieść Colas Breugnon, mającą formę zapisków żyjącego w XVII wieku rzemieślnika z Clamecy, pochwałę spokojnego, prostego życia. W latach 1922—1934 pisał swoje drugie obszerne dzieło, siedmiotomową powieść-rzekę Dusza zaczarowana, która jednak nie wzbudziła entuzjazmu. Publikował też nowe dramaty historyczne, kontynuując swój cykl wychowawczy „Teatru rewolucji".

W 1937 roku Romain Rolland powrócił ze Szwajcarii do rodzimej Burgundii i osiadł w Vézelay. Zmarł podczas prac nad biografią swojego znajomego, poety Charlesa Péguy, założyciela i redaktora naczelnego „Les Cahiers de la Quinzaine”.