Strona główna Katalog Autor
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)

Dwudziestolecie międzywojenne ✖ Esej ✖
Sortuj:

eseje Dwudziestolecie międzywojenne Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)

Epika Alkohol Antysemityzm Artysta Bijatyka Błądzenie Bohaterstwo Bóg Brud Chłop Choroba Ciało Cierpienie Cud Czyn Dobro Duma Dusza Dziecko Dziedzictwo Erotyzm Fałsz Filozof Głód Głupota Gniew Grzeczność Gwiazda Historia Idealista Interes Kara Kat Kłamstwo Kobieta Kobieta demoniczna Kondycja ludzka Konflikt wewnętrzny Krzywda Literat Los Maska Maszyna Melancholia Miasto Mizoginia Moda Muzyka Nacjonalizm Naród Nauka Nieśmiertelność Obraz świata Odwaga Ofiara Okrucieństwo Państwo Piekło Pies Piękno Pijaństwo Plotka Pochlebstwo Poezja Pogarda Pojedynek Polak Polityka Polska Poświęcenie Potwór Pozory Pozycja społeczna Pożar Praca Przemiana Przemijanie Przemoc Przyjaźń Przywódca Pycha Realista Religia Rewolucja Robak Rodzina Rosja Rozum Rycerz Samolubstwo Sen Siła Słowo Służalczość Społeczeństwo Sport Spowiedź Sprawiedliwość Starość Strach Strój Szaleniec Szaleństwo Szkoła Szlachcic Sztuka Ślub Śmiech Śpiew Światło Tajemnica Teatr Trucizna Twórczość Upadek Upiór Uroda Urzędnik Walka Warszawa Wiedza Wizja Władza Wróg Wspomnienia Współpraca Wzrok Zazdrość Zbrodnia Zdrowie Zło Zwierzęta Zwycięstwo

O autorze

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)
Autoportret, fot. Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939), domena publiczna

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)

Ur.
24 lutego 1885 w Warszawie
Zm.
18 września 1939 w Jeziorach na Polesiu
Najważniejsze dzieła:
W małym dworku dramat, 1921), Wariat i zakonnica (dramat, 1923), Janulka, córka Fizdejki (dramat, 1923), Matka (dramat 1924), Szewcy (dramat, 1934), Pożegnanie jesieni (powieść, 1927), Nienasycenie (powieść, 1930), Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia (1919), Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie Istnienia (1935), Niemyte dusze (1936; wyd. 1975).

Pseudonim Witkacy.
Polski awangardowy malarz, dramaturg, pisarz i filozof. Malarstwo studiował na krakowskiej ASP (u J. Stanisławskiego i J. Mehofera). W czasie I wojny światowej zaciągnął się do armii carskiej, ranny w 1916 r., pojechał kurować się do rodziny w Moskwie, gdzie był świadkiem wybuchu rewolucji październikowej. Bezpośrednie doświadczenie historii ukształtowało katastroficzną historiozofię Witkacego. W 1918 roku wrócił do Polski i osiadł w Zakopanem. Pracował zarobkowo jako portrecista (w latach 30. stworzył jednoosobową "Firmę portretową"), tworzył teoretyczne teksty z zakresu estetyki, był członkiem krakowskiej grupy formistów, głosząc teorię Czystej Formy w sztuce, mającej odwoływać się u odbiorcy bezpośrednio do uczuć metafizycznych. Z czasem stworzył własny system filozoficzny. W 1935 r. odznaczony prze Polską Akademię Nauk. Po wybuchu II wojny światowej, nie przyjęty jako ochotnik do wojska, udał się w kierunku wschodniej granicy Polski. Zginął śmiercią artystyczno-samobójczą, zażywając weronal wraz ze swą ówczesną kochanką oraz podcinając sobie żyły na wieść o agresji Związku Radzieckiego na prowadzącą wojnę z hitlerowskimi Niemcami Polskę.

Tu jest gniazdo najohydniejszej, przeciwelitycznej rewolucji świata, chcącej sparaliżować wszelkie poczynania od góry — tu rodzi...

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy), Szewcy

Węgorzewski, syn nieudanego stolarza i śpiewaka, może sobie pozwolić na pewien mezalians — choćby psychiczny. Inny...

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy), Matka

LEON

Proszę wyjść, bo ja nie ręczę dziś za siebie! Rozumie pani? Mnie też dużo...

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy), Matka
  • NIP: 952-187-70-87
  • KRS: 0000070056
  • REGON: 017423865
  • Numer konta: 75 1090 2851 0000 0001 4324 3317
Wolne Lektury to projekt prowadzony przez fundację Wolne Lektury.
MKiDN
Strona biblioteki Wolne Lektury powstała dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.