Stefan Szolc-Rogoziński

Ur.

14 kwietnia 1861 w Kalisz

Zm.

1 grudnia 1896 w Paryżu

Najważniejsze dzieła:

Żegluga wzdłuż brzegów zachodniej Afryki na lugrze Łucja-Małgorzata 1882–1883, Pod równikiem

Polski podróżnik, badacz Kamerunu. Syn Ludwika Scholtza oraz Malwiny z Rogozińskich, jako dorosły spolonizował nazwisko i dodał do niego nazwisko panieńskie matki. W 1878 wstąpił jako ochotnik do rosyjskiej Akademii Marynarki Wojennej w Kronsztadzie, którą ukończył ze stopniem oficerskim w 1880. Podczas pierwszego rejsu, z Kronsztadu do Władywostoku, odwiedził Maroko i Algier. Po powrocie wystąpił z marynarki i zorganizował kilkuosobową wyprawę badawczą do Kamerunu, trwającą od 1882 do 1884 roku. Ekspedycja zbadała góry Kamerunu, rzekę Mungo, odkryła Jezioro Słoniowe (Barombi Mbo) oraz źródła Rio del Rey, sporządziła mapy i zebrała materiały naukowe, przyrodnicze i etnograficzne. Szolc-Rogoziński zawarł traktaty z miejscowymi przywódcami, tworząc rodzaj federacji plemiennej, którą wobec nagłych roszczeń niemieckich w regionie poddał pod protekcję brytyjską. Wskutek nacisków dyplomatycznych Niemiec rząd brytyjski zerwał z nim współpracę i zrezygnował z wykorzystania zawartych przez niego umów. Po powrocie do Europy, w 1895 Szolc-Rogoziński został członkiem Królewskiego Towarzystwa Geograficznego w Londynie. Zbiory z wyprawy przekazał muzeom w Warszawie i Krakowie. W 1888 roku ożenił się z literatką Heleną Janiną Boguską, piszącą pod pseudonimem ,,Hajota". W latach 1892--1893 podróżował po Egipcie. Zginął w wypadku samochodowym w Paryżu. https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Szolc-Rogozi%C5%84ski