Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć ludzie!

Tu Patyczak, Brudne Dzieci Sida! Lubię biegać, lubię grać, ale czytać wprost uwielbiam. Dlatego wspieram skromnym, ale za to regularnym comiesięcznym zleceniem stałym Fundację Wolne Lektury. Napisałem nawet wiersz:

Czy wolisz czytać w domu, czy na łonie natury,
Zapraszam! Wspierajmy razem Fundację Wolne Lektury!

Wspieram Wolne Lektury!
Wacław Gąsiorowski

Wacław Gąsiorowski

Sortuj:

O autorze

Wacław Gąsiorowski
Fot. autor nieznany, domena publiczna, Wikimedia Commons

Wacław Gąsiorowski

Ur.
27 czerwca 1869 w Warszawie
Zm.
30 października 1939 w Konstancin-Jeziorna
Najważniejsze utwory:
Ugodowcy (1901), Pani Walewska (1904), Księżna Łowicka (1908), Huragan (1901), Rok 1809 (1903), Szwoleżerowie gwardii (1910), Królobójcy (1905, wyd. rozszerz. 1932)

Powieściopisarz, dziennikarz i publicysta polski, działacz niepodległościowy i polonijny, założyciel struktur organizacji ,,Sokół", krzewiącej sport i gimnastykę, członek Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów.

Autor cieszących się popularnością czytelników powieści, przede wszystkim dotyczących wojen napoleońskich, dziejów Księstwa Warszawskiego i powstania listopadowego, przy tworzeniu których posiłkował się m.in. studiowaniem zbiorów poloniców w Muzeum w Rapperswilu. Gąsiorowski doczekał się ekranizacji dwóch ze swoich fabuł. W 1932 r. powstał film Księżna Łowicka opowiadający o życiu Joanny Grudzińskiej, żony wielkiego księcia Konstantego, z Jadwigą Smosarską oraz Stefanem Jaraczem. Natomiast w 1937 r. do kin trafiła historia romansu pięknej Polki z cesarzem Napoleonem Bonaparte Pani Walewska; Marię Walewską zagrała Greta Garbo, zaś jej ekranowy partner, Charles Boyer otrzymał nominację do Oscara w kategorii dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę Napoleona.

Wacław Gąsiorowski przebywał w Ameryce Północnej w latach 1918--1919 i 1921--1930); za pierwszym razem jako organizator polskiego wojska, za drugim, rozczarowany realiami odrodzonej Polski, schronił się w Stanach Zjednoczonych i wykładał literaturę oraz historię cywilizacji kierując kolegium polskim w Cambridge Springs w Pensylwanii; współpracował także z czasopismami polonijnymi. W tym okresie zyskał wiedzę i pogłębione rozeznanie w sytuacji społecznej, politycznej i obyczajowej w USA, które odzwierciedla Nowa Kolchida.

Po powrocie do Polski 1930 r. związał się z Konstancinem, gdzie zamieszkał wraz z żoną. W 1936 r. został sołtysem tego miasta. W 1938 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury oraz otrzymał nagrodę im. Elizy Orzeszkowej za całokształt działalności literackiej.