- Najważniejsi twórcy
- Z. Kucharczyk, A. Cieśla, S. Buda, Z. Wydro, M. Matys
Utwór prozatorski pierwotnie przekazywany drogą ustną, bezpośrednio związany z historią i kulturą danego narodu. Początków gatunku szuka się na Bliskim Wschodzie, w twórczości sumeryjskiej, babilońskiej i arabskiej. W języku polskim słowo „bajka” pochodzi od czasownika „bajać”, co podkreśla nieprawdziwość, fantazyjność jej fabuły. Bajki przedstawiają zazwyczaj prostą akcję, która składa się z określonych wydarzeń, ułożonych w sekwencję. Jej bohaterami są stereotypowe, niepogłębione psychologicznie charaktery: typy postaci. Czas i miejsce wydarzeń w bajkach są zazwyczaj nieokreślone. Badacze bajek twierdzą, że ich fabuła skierowana jest zarówno do dzieci, jak i dorosłych oraz oddziałuje na świadome i nieświadome sfery umysłu człowieka. Wyróżnia się kilka rodzajów bajek ludowych, m.in: zwierzęce, których bohaterami są zwierzęta, będące personifikacjami różnych typów ludzi; magiczne – zwane inaczej baśniami, charakteryzujące się obfitością niezwykłych elementów, takich jak nadludzka siła bohaterów czy zaczarowane przedmioty; ajtiologiczne – odnoszące się do wierzeń i legend danego ludu, wyjaśniające pochodzenie świata, zjawisk atmosferycznych itd. Jednym z najbardziej znanych badaczy bajki w Polsce był Julian Krzyżanowski.
