Poemat dygresyjny
Julian Tuwim
Kwiaty polskie
Po co mu było to gadanie?
Po co czarował, dął się, puszył?
Nie wiem. Bezdenne...
Julian Tuwim
Kwiaty polskie
(Choć narzekały na wątrobę,
Na żółć, na serce ostatecznie…
Lecz cóż to są «sercowo chorzy...
Julian Tuwim
Kwiaty polskie
Radziły zmienić otoczenie,
Pytały: tutaj cię nie boli?
Mówiły: trochę silnej woli,
Mówiły: weź na...
Motyw: Dusza
W tradycji neoplatońskiej i chrześcijańskiej dusza miała być częścią niematerialną, składającą się, obok ciała, na całość osoby. Motywem tym zaznaczamy wypowiedzi określające, czym jest dusza, jaka jest sfera oraz zakres jej istnienia i działania, jakie są ,,prawa duszy". W romantyzmie są to np. prawa przeciwstawne tym organizującym ziemski, materialny porządek społeczny: pojawia się tu koncepcja siostrzanych dusz, nie mogących połączyć się na tym świecie węzłem małżeńskim, ale nieuchronną mocą przeznaczenia mających się połączyć w zaświatach (odwołuje się do niej Gustaw w Dziadach Mickiewicza). Synonimem duszy bywa serce.
