Julian Tuwim
Kwiaty polskie
Bo nagłą furią ksiądz zapałał
I wrzasnął: «Za drzwi! Precz, przeklęta!
Precz, pokuśnico! Milcz, zuchwała...
Fragmenty odnoszące się do tego motywu — dotyczące zarówno funkcji przypisywanej kobiecie w społeczeństwie, oczekiwań wobec niej, jak i określające jej odrębność (duchowo-fizyczną) — zawierać będą zapewne wiele stereotypów i frazesów. Można jednak liczyć, że zebrany materiał posłuży do ciekawych badań i interpretacji (zob. też: córka, siostra, panna młoda, żona, matka, gospodyni, czarownica, kobieta upadła, ciało).