Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Czasami pytacie nas, dlaczego na Wolnych Lekturach nie ma jakiejś książki. Harrego Pottera, Władcy Pierścieni czy Mistrza i Małgorzaty. Nie ma, bo są chronione jeszcze prawem autorskim. Dotyczy to również niektórych lektur szkolnych.

Dlatego kilka lat temu postanowiliśmy zamawiać nowe wolne tłumaczenia i udostępniać je dla wszystkich za darmo na Wolnych Lekturach.

I tak dziś oddajemy w Wasze ręce nowe, piękne tłumaczenie Alicji w krainie czarów. Autorem tego przekładu jest Jarek Westermark. Dla wszystkich, bez ograniczeń, bierzcie i czytajcie.

A jak już przeczytacie, to nie zapomnijcie wesprzeć Wolnych Lektur darowizną.

Paulina Choromańska, prezeska fundacji Wolne Lektury

Wesprzyj Wolne Lektury
Zygmunt Krasiński, Psalmy przyszłości, Psalm nadziei
Posłuchaj w ElevenReader

Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

O autorze

Zygmunt Krasiński
Karol Beyer, domena publiczna, Wikimedia Commons

Zygmunt Krasiński

Ur.
19 lutego 1812 w Paryż
Zm.
23 lutego 1859 w Paryż
Najważniejsze dzieła:
Irydion, Nie-Boska komedia, Psalmy przyszłości

Dramatopisarz, poeta i prozaik, przedstawiciel polskiego romantyzmu (jeden z tzw. trójcy wieszczów). Najwybitniejsze dzieło, Nie-Boską komedię, prozatorski dramat romantyczny o rewolucji, przedstawiający racje i winy obu walczących stron, opublikował mając zaledwie 23 lata (1835). Z czasem przeszedł na pozycje ultrakonserwatywne (por. Psalmy przyszłości publ. pod pseud. Spirydion Prawdzicki). Twórca radykalnej odmiany mesjanizmu polskiego.
Tytuł hrabiowski rodzina Krasińskiego uzyskała od Napoleona. Trzyletni Zygmunt pełnił funkcję adiutanta następcy tronu Cesarstwa Francji (swego rówieśnika) i na uroczystościach nosił stosowny do tej funkcji mundur.