Motyw: Społecznik w utworze Ludzie bezdomni, tom drugi

W ogóle ten domek szpitalny stojący w odosobnieniu, a wśród budynków folwarcznych, służących do wytwarzania...

Tam to właśnie (w czworakach i we wsi leżącej na drugim brzegu łąki) grasowała frybra...

— Panna Podborska?

— Tak, tak… Chciała oddać swój pokój w skrzydle na pomieszczenie malaryków, żeby od...

Kiedy dom był gotów, M. Les prosił Węglichowskiego listem gwałtownie różnojęzycznym o zamieszkanie w tej...

Ja muszę rozwalić te śmierdzące nory. Nie będę patrzał, jak żyją i umierają ci od...

— Widzisz… Ja jestem z motłochu, z ostatniej hołoty. Ty nie możesz mieć wyobrażenia, jaki jest...