Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Lubisz czytać? Chcesz mieć wolny dostęp do książek?

Dorzuć się!
Erazm Majewski, Doktor Muchołapski
Posłuchaj w ElevenReader

Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Fantastyczne przygody w świecie owadów. Powieść fantastyczno-naukowa Erazma Majewskiego z 1890 roku, opowiadająca o przygodach tytułowego bohatera, który zmniejszył się do wielkości owada.

Doktor Jan Muchołapski, zapalony warszawski entomolog, bez większego skutku usiłuje zainteresować swojego siostrzeńca światem owadów. Kiedy nakłoniony przez niego młodzieniec przywozi mu z wyjazdu w Tatry kolekcję złapanych okazów, doktor dokonuje zaskakującego odkrycia. Na nóżce jednej z much dostrzega przyczepioną białą okruszynę, miniaturowy list. Ekscentryczny Anglik, lord Puckins, podczas pobytu w Indiach otrzymał od bramina Nureddina cudowny eliksir, sporządzony według pradawnej, tajemnej receptury. Wracając do kraju, lord Puckins zatrzymał się w Tatrach, pod wpływem chwili wypił eliksir i nieoczekiwanie zmniejszył się do wielkości muchy. Doktor Muchołapski czym prędzej wyrusza na ratunek.

Mimo że autor Doktora Muchołapskiego był przyrodnikiem-pasjonatem, który wiedzę zdobył przez samokształcenie, jego książka zyskała uznanie uczonych uniwersyteckich. Józef Nusbaum-Hilarowicz, doktor zoologii Uniwersytetu Warszawskiego, autor wielu prac naukowych i popularyzatorskich, po ukazaniu się pierwszego wydania powieści chwalił ją na łamach „Przeglądu Tygodniowego”: „p. Majewski wywiązał się ze swego zadania bardzo dobrze (…) przystępność, barwność opisów, piękne wydanie, ozdobne rysunki uczynią to dzieło niewątpliwie bardzo poczytnym”.

Istotnie, powieść zdobyła sobie dużą popularność, zwłaszcza wśród młodzieży, do której była adresowana. Książkę kilkukrotnie wznawiano, za życia autora (wydania w roku 1890, 1892 i 1921, wszystkie trzy z ilustracjami Juliana Maszyńskiego) oraz w okresie powojennym (1957, 2013).

Jednym z czytelników, na których wywarła za młodu duży wpływ, był Czesław Miłosz. Jak pisał w eseju Pan Muchołapski: „Doktór Muchołapski pomógł mi w moim sprzeciwie wobec dorosłych, którzy zamiast cenić zajęcia poważne, jak na przykład kolekcjonowanie owadów, wolą robić głupie miny do osób płci odmiennej i przewracać oczami (…) Świat jest inny, niż nam się wydaje, i zmienia się zależnie od skali. Kiedyś, żeby to sobie uświadomić, należało zmniejszyć człowieka i oglądać dziwy przyrody jego zmniejszonym okiem. (…) Zastanawiam się nieraz nad uwagą skierowaną dzisiaj na sprawy przede wszystkim ludzkie, tak jak gdyby świat natury, w którym jesteśmy zanurzeni, słabo istniał. I jakby on to właśnie nie nasuwał wielu pytań zasadniczych, niezbyt przychylnych dla naszych wyobrażeń o życiu na ziemi”.

Powieści Erazma Majewskiego polski noblista oddał hołd w poemacie Pamiętnik naturalisty (1972), poświęcając jej niemal dwie stronice, od słów:

Mistrzom naszej młodości pozdrowienie./ (…)/ Doktorze Muchołapski, bohaterze/ Wiekopomnej wyprawy w krainę owadów.

Powieść Doktor Muchołapski Erazma Majewskiego dostępna jest jako e-book (EPUB i Mobi Kindle) oraz plik PDF.

O autorze

Erazm Majewski
Zdjęcie ze zbiorów Danuty i Piotra Fiszerów, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Erazm Majewski

Ur.
2 czerwca 1858 w Lublinie
Zm.
14 listopada 1922 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Doktor Muchołapski (1890), Profesor Przedpotopowicz (1896)

Polski przemysłowiec, intelektualista samouk, zajmujący się entomologią, archeologią, etnologią i socjologią, kolekcjoner i muzealnik.

Rozpoczętą w Lublinie edukację kontynuował po przeprowadzce rodziny do Warszawy, gdzie jego ojciec założył małą fabrykę farmaceutyczno-kosmetyczną. W roku 1877 ukończył szkołę farmaceutyczną prowadzoną przez Warszawskie Towarzystwo Farmaceutyczne, a następnie przez trzy lata praktykował w składzie aptecznym w Rydze. Po powrocie rozpoczął studia na Wydziale Farmacji Uniwersytetu Warszawskiego, które zmuszony był przerwać, żeby przejąć po ojcu zarządzanie rodzinnym przedsiębiorstwem.

Dochody z przedsiębiorstwa farmaceutycznego oraz z udziałów w fabryce ołówków w Pruszkowie, założonej przez jego młodszego brata, zapewniły mu na finansową niezależność i pozwoliły na realizację zainteresowań naukowych. Początkowo interesował się naukami przyrodniczymi, szczególnie entomologią. Zgromadził kolekcję owadów, brał udział w konferencjach i zjazdach przyrodników, publikował artykuły w czasopismach naukowych. Napisał pracę o owadach żyłkoskrzydłych (Neuroptera Polonica), opublikował dwutomowy Słownik nazwisk zoologicznych i botanicznych polskich, w którym uporządkował i wzbogacił terminologię przyrodniczą.

Później zainteresował się etnografią i archeologią pradziejową. Pisał rozprawki i współpracował z redakcjami czasopism etnograficznych. Udzielał się w Towarzystwie Naukowym Warszawskim i Towarzystwie Opieki nad Zabytkami Przeszłości, był jednym z założycieli warszawskiego Muzeum Etnograficznego. W 1899 ufundował pierwsze polskie czasopismo poświęcone w pełni zagadnieniom związanym z archeologią, rocznik ,,Światowit", którego został pierwszym redaktorem. Początkowo sam prowadził terenowe prace archeologiczne, później z powodu problemów zdrowotnych skupował znaleziska, zlecał, wspierał merytorycznie i finansowo poszukiwania terenowe prowadzone przez pasjonatów archeologii, finansował dokumentowanie prac oraz opracowywanie wyników. W 1908 roku utworzył ze swoich zbiorów prywatne muzeum, funkcjonujące w gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.

Interesował się również socjologią i ekonomią, był członkiem Międzynarodowego Instytutu Socjologii, opublikował czterotomową pracę Nauka o cywilizacji.

Mimo że nie miał formalnego wykształcenia uniwersyteckiego złożono mu propozycję objęcia katedr profesorskich socjologii na uniwersytecie w Wilnie, etnologii we Lwowie oraz archeologii prehistorycznej w Warszawie. W grudniu 1919 roku został pierwszym profesorem archeologii na Uniwersytecie Warszawskim.

Opublikował ponad 100 prac naukowych oraz dwie prekursorskie w polskiej literaturze powieści fantastyczno-naukowe, popularyzujące wiedzę naukową: Doktor Muchołapski i Profesor Przedpotopowicz.