Motyw: Chłop w utworze Magnesy serca

„Jędrek ma chłopski rozum” — mówili o nim często koledzy. Nie obrażał się, przeciwnie, lubił to...

Gniewny błysk zamigotał w jego oczach. Niesamowity przecie był, nazwany tak przez całą wieś. „Bo...

— Jej kolega z politechniki i przyjaciel, architekt i rolnik. Nazywa się Andrzej Dębosz.

— Dębosz?… Oj...

— Ot, kiedy komu szczęście, to szczęście. Takiemu wszystko idzie! Z panami za pan brat, po...

— Trzeba wiary w waszą jedność z nami, wiary w możnych, w szlachtę. Jednym słowem wiary...

— Możliwość takiego porozumienia duchowego i na tym szczeblu zupełne zjednoczenie się kulturalne was, szlachty rodowej...

— Teraz między nami stanął mur rozdzielczy, który przedtem nie istniał, raczej nie był widzialny, nieodczuwany...

— O widzi pani, węgierki najlepsze. Drzewa całe ślicznie rozwinięte i pełne owoców. Jeszcze zielone, ale...

— To obraz Dębosza — szepnęła Kasia, zapatrzona w Dunajec gorejącymi oczyma. — To obraz jego i jego...

„Piękna panna, ale cóż ta z tego! Ino wielki pan spojrzał i zabrał kiej swoją...