Motyw: Cisza

Wiele już razy myślał tak Harun, wtedy szczególnie, kiedy noc, w gwiezdny przybrana turban, schodziła...

Z dala już dojrzeć można, jak olbrzymi wielbłąd nocy rwie naprzód, tak że od nadmiernego...

Tak było na całym świecie cicho, że słychać było, jak czasem jeden kłos zboża otarł...

Natychmiast nastała dziwna cisza.

Nie padały już strzały ze skrytek myśliwych.

Umilkły trwożne nawoływania małp...

Kula bzyknęła niespodzianie, długo, zdradziecko. Łączka w kotlinie przed nimi, górski maliniak porosły krzakami, wydłużony...

Kolibkę tworzył załom skalny, przesłonięty z jednej strony wielkimi gałęziami sośniny, widocznie zrąbanymi gdzieś dalej...