W podwórcu Starego Domu gromadka ludzi. Dyskutują.
— Ho, ho… — powiada ktoś — postoi jeszcze, postoi… wszakże...
— Miłość tak, ale wtedy tylko, gdy poczęta jest ze źródeł duszy, z tych najtajniejszych źródeł...
— Nie miałabym ich tylko na powrót do pustego domu, do domu, nad którego dachem rozwiał...
Dom nowy, murowany, kryty blachą zawierał sień sporą i jasną, ze schodami na górne facjatki...
Od początku świata kobiety mają skłonność przeciwiać się swoim mężom. Chwytają obiema rękami wszelki pozór...
Twój obraz triumfu towarzyskiego jest pociągający, Filo, ale ja ci odmaluję inny, który go zaćmi...
W związku z motywem domu myśleliśmy raczej o pewnym miejscu wyobraźniowym, niż o opisach konkretnych budynków (choć i takie, być może, warte będą zaznaczenia, jeśli niosą ze sobą coś więcej niż np. opis szczegółów architektonicznych). Dom stanowi niekiedy synonim utraconego raju (szczególnie dla emigrantów, wygnańców i zesłańców), pierwiastkowego obrazu świata, dzieciństwa, rodziny, ojczyzny. Z drugiej strony istotne są również w jego przestrzeni szczególne miejsca (zob. też: piwnica, kuchnia, salon, ogród).
