Julian Tuwim
Dzień
Dzień był dziś dziki, dziwnie niespokojny.
Krążyły głuche wieści między ludem,
Tłum po ulicach spacerował...
Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej
Julian Tuwim
Kwiaty polskie
Ogrodnikowi — nie utaję —
Niewola była obojętna,
Nie miał wspólnego z Polską tętna;
Kraj cierpiał — on...
Julian Tuwim
Kwiaty polskie
I z tej codziennej mitologii
Nagłych, z zaułka, zjawień, olśnień,
To z barwy, z linii...
Julian Tuwim
Kwiaty polskie
Mówi Cybula: «Tam swoboda.
Tam na rzoncego skargę podam,
Na strupla tyż. Nie bedom, psiamać...
Julian Tuwim
Kwiaty polskie
A lud — jak lud, ma łeb zakuty
I woli ów zakuty łeb
Czasownik «jeść», rzeczownik...
Julian Tuwim
Kwiaty polskie
Że musi nastać sprawiedliwość…
(Lud prosty — prawnik z krwi i kości,
Nie z praw pisanych...
Kazimierz Wyka
Życie na niby
Jesień kalendarzowa rozpoczęła się na przekrojonym frontami skrawku GG, kiedy ludność Warszawy wsiąknęła w ten...
Kazimierz Wyka
Życie na niby
Nie opowiedziałem dokładniej, małoduszny, co działo się w murach pałacu, zanim stanął przed nim ów...
Motyw: Lud
Lud został szczególnie doceniony w literaturze romantyzmu i Młodej Polski, pojawiając się w utworach literackich w znaczący sposób — jest nosicielem pewnej określonej mądrości lub świeżości, której nie ma już mieszczanin. Warto zaznaczyć, że, o ile tłum łączy się z życiem miasta, o tyle lud łączy się z motywem wsi. Warto zaznaczyć, że w okresie Młodej Polski panowała swoista moda na ludowość.
