Maurice Maeterlinck
Joyzella
To ogród nieodwiedzany przez nikogo. Słońce tu nie dochodzi, biedne dzikie kwiaty, które niszczy się...
To ogród nieodwiedzany przez nikogo. Słońce tu nie dochodzi, biedne dzikie kwiaty, które niszczy się...
Nikomu nie jesteśmy potrzebne. Dzieci, wnuki — wszyscy są gdzieś daleko, wszyscy wystarczają sobie. Wciąż się...
Już to jedno, już to, że jeden człowiek mówi: ja — i wtedy uczuwa coś, co...
Babko, on podciągnął tę naszą miłość na takie wyżyny, na taką wysokość, której nie zna...
W jego uczuciu była ta męka, która jedna jest miarą jego głębi. Tak, brał ją...
Motyw ten pojawił się obok samotnika, by oznaczać nim wszystkie te fragmenty, w których mowa o samotności jako sytuacji egzystencjalnej, mającej wielkie znaczenie w życiu ludzkim.