Tadeusz Miciński
Nietota
Wie dobrze, iż kiedyś będzie miał w ręce tę — która mu wymykała się tak długo...
Wie dobrze, iż kiedyś będzie miał w ręce tę — która mu wymykała się tak długo...
Lecz nagle wspomniał, że nie jest sam na świecie i szukać romantycznej śmierci mu nie...
Odwiedził Ariaman chatę, dzieci swe i żonę. Milczący był, lecz radosny. Radosny, to nie znaczy...
Słowiki śpiewały tak cudnie! chciało się wierzyć, iż można być jeszcze szczęśliwym — należy tylko nie...
Stałem się szczęśliwy miłością i współczuciem… naśladujcie mnie!
Prawił to wszystkim ciągle i uczył przykładem...
Nie uwierzy pan, jak jestem szczęśliwa, i zapewne zdziwi się, że mogę nią być. Więc...
— Masz rację, Krzysiu, to wrażenie sprawia młodzieńcza świeżość tego skrzydła. Coś tu ożyło, coś zakwitło...
W duszy jej coś się łamało, coś zapadło w przestrzeń, z której spływał ciepły strumień...
Ona opiera głowę na jego piersiach z ufnością, z nieziemskim uczuciem szczęścia; uczuwa na ustach...
Na partie oglądali się moi dziadowie i pradziadowie, niechże mi będzie nareszcie dozwolone pominąć ten...
Tak różnie bywa określany ów stan, którego wszyscy pragną, że warto zebrać wypowiedzi na temat szczęścia i przyjrzeć się im z uwagą (zob. też: kondycja ludzka, los).