Helena Nyblom
Zwierzęta i ludzie w baśniach i legendach dawnej Północy
Jednak przez większość czasu siedziała nieruchomo na drzewie, wpatrzona w dal. Za dnia nie widziała...
Jednak przez większość czasu siedziała nieruchomo na drzewie, wpatrzona w dal. Za dnia nie widziała...
Ponieważ nie posiadali służby, za to wciąż mieli mnóstwo pracy, mały Anders przez większość czasu...
I tak pewnego dnia aeroplan był gotowy. Wyglądał niczym wielki ptak z rozpiętymi skrzydłami.
— Popatrz...
Lecą łabędzie!
Mocno wyciągając szyje i zamaszyście bijąc skrzydłami, łabędzie sunęły po niebie. Gdy przelatywały...
Słychać było tylko pogwizdywanie kosa. Siedział na szczycie drzewa i wyśpiewywał stamtąd cały swój zachwyt...
łabędzie poszybowały w stronę lądu.
Dwa zostały w pobliżu wody, podczas gdy trzeci wleciał nieco...
W tej samej chwili poczuła, jak coś zatrzepotało nad jej głową i pociągnęło ją za...
Ale wtedy z szuwarów wyłonił się łabędź.
— Nie chodzić po wodzie! Nie chodzić po wodzie...
Nie jestem kurą — odpowiedział ptak, podnosząc dumnie głowę. — Jestem orłem, największym i najsilniejszym ze wszystkich...
I tak Bradalba został sam, na co sobie zasłużył. Choć było mu niezmiernie przykro, każdego...
Gołąb symbolizuje wierność małżeńską, paw dumę albo opiekuńcze, opatrznościowe oko (bogini Hery), żuraw wędrówkę (patrz Hymn Słowackiego), sowa mądrość, a łabędź – nieśmiertelność sławy poetyckiej. Motyw ptaka pojawia się w odniesieniu do poety, ponieważ dzięki natchnieniu potrafi on wznieść się ponad to, co ziemskie i dostrzec to, czego nie widzą inni. W ten sposób został on użyty przez Kochanowskiego w Pieśni XXIV (Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony), wzorowanej na twórczości Horacego. W literaturze mamy ponadto choćby tytułową Dziką kaczkę (Ibsena), czy złowieszcze kruki i wrony w noweli Żeromskiego. Całą tę ptaszarnię, wraz z opisami ich zwyczajów oraz kulturowo przypisywanych im cech – zbieramy pod jednym hasłem.