Motiejus Gustaitis

Ur.

27 lutego 1870 w Rokach

Zm.

23 grudnia 1927 w Łoździeje

Najważniejsze dzieła:

zbiory poezji Aureolė, Tėvynės ašaros, Sielos akordai, Varpeliai

Ksiądz rzymskokatolicki, poeta, tłumacz, badacz literatury i kultury, pedagog. Jeden z pierwszych poetów symbolistów.

Naukę pobierał początkowo w Szkole średniej w Poniemuniu (Panemunė), następnie w Gimnazjum mariampolskim. W 1893 r. ukończył Sejneńskie seminarium duchowne. Studia religii kontynuował w Szwajcarii i we Włoszech. W 1903 r. obronił pracę doktorską na temat Sonetów krymskich Adama Mickiewicza. Pracował jako kapelan oraz nauczyciel religii w chłopięcym gimnazjum w Mariampolu. Jeden z założycieli stowarzyszenia „Žiburys” („Promień”), a od 1907 r. dyrektor dziewczęcego progimnazjum, należącego do tegoż stowarzyszenia. Od 1918 r. dyrektor Gimnazjum „Žiburio“ w Sejnach. Pierwsze wiersze M. Gustaitis opublikował jeszcze w okresie zakazu druku, bez obaw należały do literatury podziemnej. Później współpracował z wieloma gazetami i dziennikami litewskimi.

Autor pierwszego podręcznika teorii literatury pt. Stilistika (1923 r.).