Jacob i Wilhelm Grimm
Pastuszek
— Rozwiązałeś wszystkie trzy pytania, jak mędrzec, będziesz więc odtąd mieszkał w moim pałacu, a ja...
Adam Mickiewicz
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
Cyprian Kamil Norwid
Rzecz o wolności słowa
Jan Potocki
Rękopis znaleziony w Saragossie
Rusza więc drogą do stolicy, przybywa do siebie, znajduje nienaruszoną pieczęć na drzwiach, otwiera i...
Artur Schopenhauer
O religii
Człowiek wykształcony może sobie religię tłumaczyć cum grano salis; uczony myśliciel niechaj ją w swym...
Marie Beyle (Stendhal)
Pustelnia parmeńska
Pewna ilość głupców i filutów umawia się, że umieją, na przykład, po meksykańsku; narzucają się...
Motyw: Mędrzec
Motyw dotyczy tych fragmentów, w których mówi się nie tyle o mądrości, ile o osobie będącej jej uosobieniem, czy wyrazicielem (przez co mędrzec jest spokrewniony z filozofem — miłośnikiem mądrości, ale z nim się nie utożsamia). Może pojawiać się jako postać ujęta ironicznie, potraktowana prześmiewczo. W tych przypadkach mędrzec stawałby się mędrkiem (O mędrcu mowa w satyrze Człowiek i zwierz Krasickiego, a o mędrku w satyrze Mędrek).
