Senat szaleńców; Proza poetycka; Utwory radiowe

czytaj online

Senat szaleńców obraduje w szpitalu psychiatrycznym: to miejsce, gdzie można wypowiedzieć wszystko, nawet najbardziej niedyskretne diagnozy społeczne, nawet najbardziej rewolucyjne propozycje reform. Sztuka została wystawiona w roku 1931 na deskach teatru Ateneum w Warszawie w reżyserii Stanisławy Perzanowskiej.

W zbiorku znajdziemy także zbiór modlitw „Sam na sam z Bogiem”, pełnych pokory i świętego zwątpienia, chwytające za serce „Felietony radiowe”, obyczajowo-filozoficzne dialogi „Bezwstydnie krótkie”, wakacyjne obrazki „Pedagogiki żartobliwej” i nowatorskie spojrzenie mądrego pedagoga na wielką postać biblijną w rozważaniu: jakim dzieckiem był mały Mojżesz? Ten ostatni utwór zachował się tylko jako przekład hebrajski, wydrukowany w październiku 1939 r. w piśmie „Omer” w Palestynie. Obecną publikację zawdzięczamy tłumaczeniu Ewy Świderskiej i Hanny Kirchner.

Spis treści:

Sam na sam z Bogiem

Bezwstydnie krótkie

Senat szaleńców

Część druga

Pedagogika żartobliwa

Dzieci Biblii. Mojżesz

1. II
2. III
3. IV
4. V
5. VI
6. VII
7. VIII
8. IX
9. X
10. XI
11. XII
12. XIII
13. XIV
14. XV
15. XVI
16. XVII
17. XVIII
18. XIX
19. XX
20. XXI
21. XXII
22. XXIII
23. XXIV
24. XXV
25. XXVI
26. XXVII
27. XXVIII
28. XXIX
29. XXX

O autorze

Janusz Korczak

Ur.: 22 lipca 1878 w Warszawie
Zm.: 7 sierpnia 1942 w Obóz zagłady w Treblince
Najważniejsze dzieła:: Król Maciuś Pierwszy, Bankructwo małego Dżeka, Kajtuś Czarodziej, Kiedy znów będę mały, Senat szaleńców; Proza poetycka; Utwory radiowe, Prawo dziecka do szacunku

Właśc. Henryk Goldszmit.
Z wykształcenia i zawodu lekarz, zasłynął jako pedagog i psycholog dziecięcy, twórca niezwykle nowatorskiego systemu wychowawczego, opartego na zasadach demokracji, szczerości, szacunku oraz wszechstronnej aktywizacji społecznej dzieci (np. jego podopieczni redagowali samodzielnie czasopismo ,,Mały Przegląd"). Współtwórca i kierownik żydowskiego Domu Sierot w Warszawie (1912-1942) oraz sierocińca dla dzieci polskich Nasz Dom (1919-1936) mieszczącego się na Bielanach w Warszawie. Wykładowca Instytutu Pedagogiki Specjalnej oraz Wolnej Wszechnicy Polskiej.
Zajmował się publicystyką, współpracując m.in. z czasopismami ,,W słońcu" i ,,Szkoła Specjalna" oraz Polskim Radiem, w którym wygłaszał popularne pogadanki radiowe opublikowane następnie pt. Pedagogika żartobliwa.
W 1942 w getcie warszawskim, pełniąc nieprzerwanie funkcję pediatry i opiekuna sierot, pisał Pamiętnik (wyd. po wojnie w Wyborze pism). Zginął w hitlerowskim obozie zagłady w Treblince wraz z wychowankami swojego zakładu.