Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Witam Was serdecznie. Nazywam się Mateusz i jestem realizatorem w Postęp Studio, miejscu, gdzie powstają audiobooki dystrybuowane dalej przez Fundację Wolne Lektury.

Jako realizator odpowiadam za cały proces tworzenia audiobooka od nagrań lektorskich aż do finalnej postprodukcji. Wolne Lektury to świetna inicjatywa, która daje Wam dostęp do bazy, do dużej biblioteki lektur szkolnych zupełnie za darmo.

Jeżeli zależy ci na tym, aby móc dalej wspierać tą inicjatywę i aby ta inicjatywa mogła się rozwijać, dorzuć się, proszę, przysłowiową cegiełkę do zbiórki, która została, właśnie przez fundację założona. Z góry dziękuję i życzę wszystkiego dobrego.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Pierre de Marivaux, Zebranie amorów
Posłuchaj w ElevenReader

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Ta „komedia heroiczna w jednym akcie”, osadzona w realiach mitologicznych, przedstawia konfrontację dwóch bogów miłości – Amora i Kupidyna.

Pierwszy z nich reprezentuje cnotliwą miłość, drugi natomiast gwałtowne pożądanie. Panowanie Kupidyna nad ludzkimi uczuciami wydaje się zapewnione – do czasu, kiedy olimpijscy bogowie decydują się rozważyć, jaka miłość jest właściwsza dla ludzi. Amor i Kupidyn zmuszeni są konkurować ze sobą, czyniąc wyznania miłosne upersonifikowanej Cnocie.

O autorze

Pierre de Marivaux
Aut. Louis-Michel van Loo, domena publiczna, Wikimedia Commons

Pierre de Marivaux

Ur.
4 lutego 1688 w Paryżu
Zm.
12 lutego 1763 w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
La Surprise de l'amour (1722), Igraszki trafu i miłości (1730), Życie Marianny (nieukończona powieść, 1721-1745)

Powieściopisarz i dramaturg, autor licznych komedii. Współpracował z dwoma najważniejszymi paryskimi teatrami – Comédie-Française i Comédie-Italienne. Dziennikarz „Mercure de France”, przez pewien czas prowadził też własną gazetę „Spectateur Français”. Od 1742 członek Akademii Francuskiej. Charakterystyczna dla niego umiejętność pisania lekkich i efektownych dialogów doczekała się nawet osobnej nazwy – marivaudage. Jego komedie w większości poświęcone są tematyce miłosnej.