Wesprzyj Wolne Lektury 1,5% podatku — to nic nie kosztuje! Wpisz KRS 00000 70056 i nazwę fundacji Wolne Lektury do deklaracji podatkowej. Masz czas tylko do końca kwietnia :)

Lubisz czytać? Chcesz mieć wolny dostęp do książek?

Dorzuć się!
Maria Rodziewiczówna, Macierz
Posłuchaj w ElevenReader

Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Morderstwo i nieszczęśliwa miłość, leśna głusza jako schronienie przed nienawistnym światem, a przede wszystkim: macierzyństwo jako metafizyczne, a zarazem cielesne doświadczenie kobiecej siły i suwerenności — to najważniejsze tematy powieści Macierz.

„Dają ludzie chwałę i złoto, pierścienie ślubne i nazwę, i poważanie małżonkom, a macierzy nic nie trzeba, taką ma w sobie moc i szanowanie”.

Naturalistyczna powieść Marii Rodziewiczówny z 1903 roku opowiada historię młodej i pięknej Magdy, która zakochuje się w niewłaściwym mężczyźnie. Wykorzystana i pobita, wypędzona z domu, trafia na dno i staje się „kobietą lekkich obyczajów” — Pokotynką. Jej los odmienia się, gdy zaszczutą i ciężko chorą odnajduje nadleśny Wiktor Szczepański.

Macierz to utwór, który z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom charakterystycznego stylu Marii Rodziewiczówny. Na kartach powieści nie brakuje opisów bliskiego autorce krajobrazu Polesia. Przyroda jest tu zarazem piękna, jak i okrutna, a rytm życia bohaterów wyznaczają pory roku. Zmienność natury nadaje powieści tempo, pogłębia realizm i buduje nastrojowość.

Stosunek autorki do otaczającej przyrody może się wydać bardzo „nowoczesny”, to znaczy zbliżony do dzisiejszego rozumienia i odczuwania ludzkiego bycia w świecie. Nie jest to jednakże jedyna płaszczyzna, na której głos Rodziwiczówny brzmi zaskakująco świeżo, niekonwencjonalnie.

Na jednym z planów Macierz to opowieść o odkupieniu i odrodzeniu. Imię głównej bohaterki sugeruje nawiązanie do biblijnej postaci Marii Magdaleny. Magdalena-Pokotynka zawraca z drogi upadku moralnego i fizycznego, będącego wynikiem seksualnych nadużyć, jakich się wobec niej początkowo dopuszczono — i jest to przede wszystkim konsekwencją jej własnej pracowitości, zaradności i honoru. Choć mężczyzna raz podaje jej pomocną dłoń, jednak od tamtej pory Magda sama kształtuje swój los. W dalszej części powieści nie pojawia się żaden wybawiciel, a bohaterce nie potrzeba łaski innych ludzi. Swą godność odnajduje w sobie samej, tożsamość buduje wokół bycia matką — i to matką samodzielnie wychowującą dziecko.

Przemiany — zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne — są ważnym motywem Macierzy. Magda staje się Pokotynką, by później odzyskać własne imię; siejąca postrach we wsi Złydnia przemienia się w opiekuńczą przyszywaną babkę; surowy Kałaur przeobraża się w czułego dziadka. W swojej odważnej powieści Maria Rodziewiczówna bierze pod lupę relacje rodzinne. Znaczący jest fakt, że zarówno Magda, jak i jej ukochany Szczepański wychowali się bez wzorca ciepłej, kochającej matki. Ważne okazują się także relacje ojcowskie z dziećmi oraz wizja „rodziny z wyboru”.

W bibliotece Wolne Lektury powieść Marii Rodziewiczówny Macierz dostępna jest jako e-book w formatach EPUB i MOBI oraz jako PDF.

Spis treści:

    I
  1. II
  2. III
  3. IV

O autorze

Maria Rodziewiczówna
Józef Holewiński, domena publiczna, Wikimedia Commons

Maria Rodziewiczówna

Ur.
2 lutego 1864 w Pieniuha
Zm.
6 listopada 1944 w Żelazna
Najważniejsze dzieła:
Dewajtis, Lato leśnych ludzi, Wrzos, Między ustami a brzegiem pucharu, Straszny dziadunio

Autorka powieści popularnych, przekładanych na wiele języków europejskich (Dewajtis było tłumaczone na niemiecki, angielski, francuski, węgierski, litewski, serbski, czeski i słowacki).
Umysłowość i system wartości pisarki został ukształtowany przez osobiste doświadczenie przemocy władz zaborczych (jej rodzice zostali skazani na zesłanie i konfiskatę majątku za pomoc powstańcom) oraz kilka lat nauki na pensji niepokalanek w Jazłowcu. Po śmierci ojca, od 1881 r. zarządzała majątkiem ziemskim Hruszowa na Polesiu (w 1887 została formalnie jego właścicielką) i zajmowała się pisarstwem; zmieniła też swój wygląd, obcinając krótko włosy oraz przywdziewając strój na poły męski. Już jako młoda dziewczyna deklarowała, że nie wyjdzie za mąż. Przez ponad pół wieku prowadziła gospodarstwo, w którym początkowo mieszkała ze swoją babką, matką i siostrą Celiną, po ich śmierci w latach 90. z Heleną Weychertówną, a następnie od 1919 r. niemal do końca życia z o 11 lat młodszą Jadwigą Skirmunttówną, z którą, według słów tej ostatniej łączyło ją ,,powinowactwo z wyboru" (Wahlverwandtschaft, termin wzięty z tytułu powieści Goethego). Jadwiga zajmowała się domem, Maria interesami, na zimowe miesiące wyjeżdżała pisarka do Warszawy, gdzie wraz z Heleną kupiły wspólnie mieszkanie na Brackiej, a także niewielki majątek podwarszawski w Falenicy, nazwany przez nie Wyraj.
Działała w organizacjach ziemianek (od 1907 r. redagowała też pismo ,,Ziemianka"), pracując na rzecz polepszenia sytuacji bytowej, oświaty i świadomości narodowej ludu. W czasie I wojny światowej i wojny 1920 roku uczestniczyła w akcjach pomocy ofiarom działań wojennych, organizowaniu wyżywienia dla ludności cywilnej itp. W okresie międzywojennym lansowana przez prasę endecką. Po wybuchu II wojny światowej w 1939 roku jej majątek został przejęty przez lokalny komitet ludowy, a Rodziewiczówna wraz ze swą towarzyszką przedostały się przez zieloną granicę do Łodzi, a następnie do Warszawy. Zmarła tuż po klęsce powstania warszawskiego, które przebyła w mieście, otoczona opieką powstańców.
Pierwsze próby prozatorskie Rodziewiczówny powstały już pensji; zaczęła publikować pod pseudonimem Maro, stanowiącym skrót pierwszych sylab imienia i nazwiska; drugi pseudonim, Žmogus, po lit. ,,człowiek" (szczególnie człowiek z ludu) można uznać za rodzaj deklaracji ideowej (kwestią dążeń narodowych Litwinów pisarka zajęła się w powieści Szary proch). Istotnym wkroczeniem Rodziewiczówny w dziedzinę literatury była publikacja w odcinkach powieści Straszny dziadunio (1886), a następnie przebojowa powieść Dewajtis (1889).
Pod względem stylu pisarskiego Rodziewiczówna to epigonka pozytywizmu; poruszana przez nią tematyka ujmowana jest konwencjonalnie i okraszona łatwym sentymentalizmem. Najczęściej poruszana problematyka w jej powieściach to: bezwzględnie pozytywnie wartościowany patriotyzm, kult pracy fizycznej, walka o zachowanie polskiego stanu posiadania na tzw. kresach wschodnich oraz na ziemiach zachodnich (Poznańskie), religijność katolicka, przywiązanie do ojczystej przyrody. Na tym tle ciekawszym rysem jest kreowanie postaci silnych, przedsiębiorczych kobiet wyznaczających sobie cele życiowe i realizujących je niezłomnie (por. np. Czahary).

Motywy występujące w tym utworze Wszystkie motywy