Motyw: Pożądanie

Pan

Pan, sprośny satyr leśny, twór grecko-słowiański,

Szalonej wiosny bożek z polskim sentymentem,

Król-narwaniec, radośnik, apostoł...

Leżę, genialny kozioł… A wstanę — polecę,

Huknę, stuknę, zadudnię, przestraszę wiewiórkę

I zawlokę w jałowce...

śnimy chuć ponurą

I nagich skowyczących cielsk haniebny nierząd.

Patrzymy, dobre siostry, z zapartym oddechem...

Przybiegła do mnie zdyszana. Widziałem, jak bije serce jej pod białą bluzką. Widziałem wspaniałą szerokość...

Dziko chrapiąc, zwycięzca otrząsł krwawą grzywę

I leżącej na bujnym wonnych traw wezgłowiu

W topazowych...

O skłębionych ciał taniec! O kolebki-łona!

Pośród mordów — zgliszcz — pożóg, wstęgo ust czerwona!

Światotwładna ust...

Rozumiane tu przede wszystkim jako pragnienie erotyczne, pożądanie wiąże się z miłością, ale też z pokusą i ciałem.