Honoré de Balzac
Dwaj poeci
Jak wszystkie młode osoby, które wypadły z wytyczonej drogi, jaką kroczą zazwyczaj kobiety, Nais trzeźwo...
Jak wszystkie młode osoby, które wypadły z wytyczonej drogi, jaką kroczą zazwyczaj kobiety, Nais trzeźwo...
Policzcie, iż w czasie zamieszek niejeden z d'Esgrignonów dał gardło. Frankońska krew przechowała się...
nie mógł się obronić głębokiemu wzruszeniu, widząc, jak stoi w dziedzińcu, patrząc na zasypane fosy...
D'Esgrignonowie mają w herbie złoto z dwiema smugami czerwieni, i nic od dziewięciuset lat...
Z chwilą gdy jakaś myśl mogła wniknąć w mózg Wikturniana, wpojono mu dogmat jego wyższości...
Kiedy, mając lat osiemnaście, Wikturnian zaczął bywać w mieście, zauważył w świecie zewnętrznym lekkie sprzeczności...
Rwał się do Paryża z nieprzepartą siłą, zawsze przenosił się tam myślą niby w świat...
W oczach Chesnela, margrabia był istotą wciąż należącą do rasy boskiej; wierzył w szlachectwo i...
Ród szlachetny, bezczynny i zapomniany, to niby panna głupia, brzydka, uboga i cnotliwa, cztery kardynalne...
Uważał sądy za straszak dla pospólstwa, zgoła niegroźny dla niego. To, co by potępił u...
Zaznaczyliśmy w ten sposób fragmenty określające styl życia, sposób zachowań, czy wygląd mający znamionować przynależność do stanu szlacheckiego. Ważne są także wartości wyznawane przez szlachtę: „a gdzie jest nobile verbum?” pyta Mefistofeles Twardowskiego w balladzie Mickiewicza — dotrzymywanie danego słowa stanowiło część szlacheckiego etosu, którego podstawą były zasady związane z honorem. W stosunku do postaci szlachcica hasłami komplementarnymi są: chłop, mieszczanin, Żyd, czy ksiądz jako określenia różnych stanów w dawnych społeczeństwach Europy.