Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza

Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 9161 przypisów.

interlokutor (z łac.) — rozmówca. [przypis redakcyjny]

intermedium (z łac.) — tu: przerwa (dosł.: utwór teatralny grany między aktami sztuki). [przypis edytorski]

Intermissa, Venus, diu [rursus bella moves?] Parce precor, precor (łac.) — Po tak długim czasie, Wenus, [znowu wszczynasz wojnę?] Oszczędź, błagam, błagam (Horacy, Pieśni IV, 1–2). [przypis edytorski]

intermitujący (z łac.) — przerywany. [przypis edytorski]

interpone tuis interdum gaudia curis (łac.) — powinieneś niekiedy przeplatać pracę zabawą. [przypis tłumacza]

interponitur (łac.) — zachodzi. [przypis redakcyjny]

interponować się (z łac.) — wstawiać się za kimś. [przypis edytorski]

interpres (łac.) — tłumacz. [przypis redakcyjny]

interpretatio romana (łac.) — interpretacja rzymska, tu: przypisywanie rodzimym bogom imion bóstw rzymskich. [przypis edytorski]

interpretes (łac.) — tłumacze. [przypis redakcyjny]

interregnorum (łac.) — bezkrólewii. [przypis edytorski]

interregnum (łac.) — bezkrólewie; czas pomiędzy śmiercią lub abdykacją władcy a wstąpieniem na tron następcy. [przypis edytorski]

interregnum (łac.) — bezkrólewie. [przypis redakcyjny]

interregnum (łac.; lm: interregna) — bezkrólewie, czas pomiędzy śmiercią lub abdykacją jednego króla a koronacją następnego. [przypis edytorski]

interregnum (z łac.) — bezkrólewie. [przypis edytorski]

interreks a. interrex (łac.) — osoba zastępująca króla w okresie bezkrólewia, regent; w Rzeczpospolitej Obojga Narodów funkcję tę pełnił prymas Polski. [przypis edytorski]

interrex (łac.) — osoba zastępująca króla w okresie bezkrólewia, regent. [przypis edytorski]

interrumpit (łac.) — przerywa. [przypis redakcyjny]

intestina (łac.) — wnętrzności. [przypis redakcyjny]

intimae admissionis (…) dehortari (łac.) — najzaufańsi… odwieść. [przypis redakcyjny]

intra muros (łac.) — w obrębie murów (miasta). [przypis edytorski]

intra omnia sed non inclusum, extra omnia sed non exclusum (łac.) — we wszystkim, ale nie zawarty, poza wszystkim, ale nie wyłączony (pseudo-Augustyn, Rozmyślania (Meditationes) XXX 3). [przypis edytorski]

intra parenthesim (łac.) — w nawiasie. [przypis autorski]

intra parietes (łac.) — między nami. [przypis edytorski]

intrata (z łac.) — dochód. [przypis redakcyjny]

intrata (z łac.) — dochód, zysk. [przypis edytorski]

intrata (z łac.) — zysk, korzyść. [przypis edytorski]

intrepido (łac.) — nieustraszoną. [przypis redakcyjny]

introdukować (łac.) — wprowadzić. [przypis edytorski]

Introibo ad altare Dei… (łac.) — Przystąpię do ołtarza Bożego (fragm. tekstu mszy katolickiej w rycie rzymskim, odmawiany przez kapłana). [przypis edytorski]

introibo ad altare Dei (łac.) — przystąpię do ołtarza Bożego. [przypis edytorski]

Introibo ad altare Dei (łac.) — Przystąpię do ołtarza Bożego (Ps 43, 4; fragm. tekstu mszy katolickiej w rycie rzymskim, odmawiany przez kapłana). [przypis edytorski]

Introibo ad altare Dei (łac.) — Przystąpię do ołtarza Pańskiego. [przypis edytorski]

introit (z łac.) — pieśń rozpoczynająca mszę. [przypis edytorski]

intromisja (daw., z łac.) — oficjalne wprowadzenie w posiadanie nieruchomości. [przypis edytorski]

intromitować się (daw., z łac.) — wejść w posiadanie nieruchomości; wprowadzić się. [przypis edytorski]

intuitu (łac.) — ze względu. [przypis redakcyjny]

intulerunt (łac.) — wnieśli. [przypis redakcyjny]

intuli (łac.) — wypowiedziałem. [przypis redakcyjny]

intulit (łac.) — podniósł, poruszył (kwestię). [przypis redakcyjny]

intus-suscepcja (z łac. intus: wewnętrzny; susceptio: obietnica wykonania czegoś) — wewnętrzne doświadczenie głębokiego zrozumienia; intuicja, przeczucie. [przypis edytorski]

intymidować (z łac.) — przestraszać; tu raczej: onieśmielać. [przypis edytorski]

invasor a se ipso occiditur (łac.) — napastnik sam siebie zabija. [przypis redakcyjny]

invehebant (łac.) — oburzano się. [przypis redakcyjny]

invehere (łac.) — napadać. [przypis redakcyjny]

invenit (łac.) — stworzył, wykonał. [przypis edytorski]

investigarunt (łac.) — odgadli. [przypis redakcyjny]

invidemus (łac.) — zazdrościmy. [przypis redakcyjny]

Invidemus posteritati (łac.) — a zazdrościmy potomności. [przypis redakcyjny]

invidi (łac.) — nienawistni. [przypis redakcyjny]

invidia bonorum noverca (łac.) — nienawiść jest macochą dobrych. [przypis redakcyjny]

invidia in occulto, adulatio in aperto est (łac.) — nienawiść po kryjomu, pochlebstwo jawnie służy. [przypis redakcyjny]

invidia (łac.) — zazdrość, zawiść. [przypis redakcyjny]

Invidia Siculi non inuenere tyranni/ Tormentum maius (łac.) — Sycylijscy tyrani nie znaleźli większej męczarni nad zawiść. [przypis redakcyjny]

inviolatum (łac.) — nienaruszalny, nietykalny. [przypis edytorski]

invisibilium, visibilium (łac.) — niewidzialne, widzialne. [przypis redakcyjny]

invita Minerva (łac.) — znaczy: wbrew woli Minerwy. Minerwa była u Rzymian boginią mądrości. [przypis tłumacza]

invita Republica (łac.) — wbrew woli Rzeczpospolitej. [przypis redakcyjny]

invitis illis (łac.) — wbrew ich woli. [przypis redakcyjny]

inwektywa (z łac.) — łajanie, karcenie; dziś: obelga. [przypis edytorski]

inwektywa (z łac.) — napaść. [przypis redakcyjny]

inwektywa (z łac.) — obelga, zniewaga, obraza. [przypis edytorski]

inwentor (daw., z łac.) — wynalazca, sprawca. [przypis edytorski]

inwersja (z łac. inversio: odwrócenie) — zmiana zwykłego układu na odwrotny. [przypis edytorski]

inwestytura (z łac.) — uroczyste nadanie władzy lennej. [przypis redakcyjny]

inwestytura (z łac.) — uroczyste przejęcie władzy. [przypis edytorski]

inwidia (daw., z łac.) — nienawiść. [przypis edytorski]

inwidia (daw., z łac.) — nienawiść, zawiść, zazdrość. [przypis edytorski]

inwidia (łac.) — zazdrość, zawiść. [przypis edytorski]

inwidia (z łac.) — zazdrość. [przypis edytorski]

inwitacja (daw., z łac.) — zaproszenie. [przypis edytorski]

inwitacja (z łac.) — zaproszenie. [przypis redakcyjny]

inwitować (z łac.) — zapraszać. [przypis redakcyjny]

inwokacja (z łac.) — wezwanie, przywołanie. [przypis redakcyjny]

inwolucja (łac.) — cofanie się w rozwoju. [przypis edytorski]

inwolucja (z łac.) — rozwój wsteczny, zanik fizjologiczny lub powrót organu do uprzednich rozmiarów. [przypis edytorski]

Ioannes Tertius (łac.) — Jan Trzeci. [przypis redakcyjny]

ipsae res verba rapiunt (łac.) — Rzecz sama przyciąga na język wyrazy (Cicero, De finibus bonorum et malorum, III, 5; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]

Ipse haec ego scripsi et spolia Celtica dicavi (łac.) — sam to napisałem i łupy celtyckie ofiarowałem. [przypis redakcyjny]

ipsissima verba (łac.) — te same słowa. [przypis edytorski]

ipso die festi Beatissimae Mariae Virginis (łac.) — w sam dzień święta (narodzenia) Najświętszej Marii Panny; obchodzone 8 września. [przypis redakcyjny]

ipso facto (łac.) — na mocy samego faktu. [przypis edytorski]

ipso facto (łac.) — na mocy samego faktu; tym samym. [przypis edytorski]

ipso facto (łac.) — przez sam fakt. [przypis edytorski]

ipso facto (łac.) — samo przez się, na mocy samego faktu. [przypis edytorski]

ipso facto (łac.) — tym samym. [przypis edytorski]

Ipsum thema (…) praestaret (łac.) — samo zagadnienie wymagało takiego badania, w którym by nasamprzód rozważono związek między metafizyką a etyką; lecz autor pominął to, czego się najusilniej domagano: sądził, że żądano postawienia jakiejś zasady etyki; tak więc umieścił tę część swojej rozprawy, w której wyprowadził związek między zasadą etyki przedłożoną przez siebie a swoją metafizyką tylko dodatkowo, jako coś, w czym daje więcej, niż żądano. [przypis tłumacza]

ira brevis furor (łac.) — właśc. Ira furor brevis est: animum rege, qui nisi paret, imperat: gniew to krótkotrwały szał: panuj nad umysłem, który jeśli nie jest ci uległy, rządzi tobą (z Listów Horacego, I, 2, 62). [przypis edytorski]