Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć ludzie!

Tu Patyczak, Brudne Dzieci Sida! Lubię biegać, lubię grać, ale czytać wprost uwielbiam. Dlatego wspieram skromnym, ale za to regularnym comiesięcznym zleceniem stałym Fundację Wolne Lektury. Napisałem nawet wiersz:

Czy wolisz czytać w domu, czy na łonie natury,
Zapraszam! Wspierajmy razem Fundację Wolne Lektury!

Wspieram Wolne Lektury!
Konstanty Ildefons Gałczyński

Konstanty Ildefons Gałczyński

Sortuj:

Twórczość Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego

Współczesność Dramat Dramat współczesny Epika Liryka Poemat Powieść Wiersz Alkohol Anioł Artysta Bezpieczeństwo Bieda Bijatyka Błądzenie Bogini Bohaterstwo Bóg Bunt Buntownik Burza Carpe Diem Choroba Chrystus Ciało Ciemność Cień Cierpienie Cisza Cud Cywilizacja Czary Czas Dar Deszcz Dojrzewanie Dom Drzewo Duma Dusza Dzieciństwo Dziecko Dziedzictwo Dziewictwo Dźwięk Filozof Flirt Głupota Gospodarz Gospodyni Gość Gra Grzech Gwiazda Handel Historia Honor Interes Ironia Jedzenie Jesień Kara Karczma Kawiarnia Kłamstwo Kobieta Kochanek Kondycja ludzka Koniec świata Koń Kot Kradzież Krew Krzywda Książka Księżyc Kwiaty Las Lato Lekarz Literat Los Lud Lustro Łzy Małżeństwo Marzenie Matka Matka Boska Mędrzec Mężczyzna Miasto Miłość Miłość niespełniona Miłość romantyczna Miłość spełniona Mistycyzm Młodość Moda Modlitwa Morderstwo Motyl Muzyka Naród Natura Nauka Niebo Nieśmiertelność Niewola Noc Nuda Obcy Obraz świata Obyczaje Obywatel Ofiara Ogień Ogród Ojciec Ojczyzna Otchłań Owad Pająk Pamięć Patriota Piekło Pieniądz Pies Piękno Pijaństwo Piorun Plotka Podróż Poeta Poetka Poezja Pogarda Pogrzeb Polak Polityka Polska Poświęcenie Pożar Pożądanie Praca Prawda Próżność Przekleństwo Przemiana Przemijanie Przemoc Przyjaźń Ptak Pustynia Pycha Rośliny Rozstanie Rzeka Samobójstwo Samotnik Samotność Seks Sen Serce Sława Słońce Słowo Smutek Społeczeństwo Spotkanie Starość Strach Strój Sumienie Szaleństwo Szczęście Sztuka Ślub Śmiech Śmierć Śpiew Światło Święto Świt Taniec Tchórzostwo Teatr Tęsknota Trup Twórczość Ucieczka Uczta Uczucie Upiór Uroda Urzędnik Vanitas Walka Warszawa Wesele Wiadomość Wiatr Wieczór Więzień Wino Wiosna Wizja Woda Wojna Wspomnienia Wyspa Zapach Zaświaty Zazdrość Zbrodnia Zdrada Zemsta Zgoda Zima Zwierzę Żart Żebrak Żołnierz Żona Życie snem

Tłumaczenia

O autorze

Konstanty Ildefons Gałczyński
fot. Henryk Hermanowicz, domena publiczna, Wikimedia Commons

Konstanty Ildefons Gałczyński

Ur.
23 stycznia 1905 w Warszawie
Zm.
6 grudnia 1953 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Porfirion Osiełek czyli Klub Świętokradców (1929), Zaczarowana dorożka (1948), Teatrzyk „Zielona Gęś”, Niobe

Polski poeta, autor wierszy satyrycznych, groteski i poezji patriotycznej.

Urodził się w Warszawie, po wybuchu I wojny światowej został z rodzicami ewakuowany do Moskwy, gdzie chodził do szkoły, poznał język rosyjski i twórczość poetycką symbolistów i futurystów oraz stworzył swoje pierwsze, niezachowane wiersze. Po zakończeniu wojny i powrocie do Warszawy kontynuował naukę. W roku 1923 ukończył gimnazjum i zdał maturę. W tym samym roku debiutował w dzienniku „Rzeczpospolita” wierszem Szturm.

Na Uniwersytecie Warszawskim studiował filologię angielską oraz klasyczną. Od roku 1926 współpracował z tygodnikiem „Cyrulik Warszawski”, od 1928 związany był z grupą poetycką skupioną wokół czasopisma „Kwadryga”, w wydawnictwie której rok później wydał powieść satyryczną Porfirion Osiełek.

W roku 1931 wyjechał do Berlina, gdzie pracował jako attaché do spraw kultury w Konsulacie Generalnym RP. W 1933 powrócił do kraju, przeprowadził się z żoną do Wilna, nawiązał współpracę z radiem i prowadził cykliczne audycje satyryczne. W 1936 powrócił z rodziną do Warszawy. Współpracował z tygodnikiem „Prosto z Mostu”, w którym opublikował m.in. satyryczny wiersz Skumbrie w tomacie.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej, trafił do niewoli niemieckiej. Jeszcze w trakcie trwania kampanii wrześniowej napisał Pieśń o żołnierzach z Westerplatte. Okupację spędził w obozie jenieckim w Altengrabow pod Magdeburgiem. Po wyzwoleniu przez armię amerykańską podróżował po Francji, Belgii i Holandii. Wiosną 1946 roku powrócił do kraju i zamieszkał w Krakowie. Współpracował m.in. z tygodnikiem „Przekrój”, w którym opublikował poemat Zaczarowana dorożka oraz cykl groteskowych miniatur dramatycznych Teatrzyk „Zielona Gęś”. W roku 1948 przeprowadził się z żoną do Szczecina, gdzie doznał zawału serca. Został przewieziony na leczenie i rekonwalescencję do do Warszawy, gdzie zamieszkał na stałe. W ostatnich latach życia stworzył kilka większych form poetyckich, m.in. poematy Niobe (1951) i Wit Stwosz (1952).

Zmarł na skutek trzeciego zawału serca.