Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej
O autorze
Konstanty Ildefons Gałczyński
- Ur.
- 23 stycznia 1905 w Warszawie
- Zm.
- 6 grudnia 1953 w Warszawie
- Najważniejsze dzieła:
- Porfirion Osiełek czyli Klub Świętokradców (1929), Zaczarowana dorożka (1948), Teatrzyk „Zielona Gęś”, Niobe
Polski poeta, autor wierszy satyrycznych, groteski i poezji patriotycznej.
Urodził się w Warszawie, po wybuchu I wojny światowej został z rodzicami ewakuowany do Moskwy, gdzie chodził do szkoły, poznał język rosyjski i twórczość poetycką symbolistów i futurystów oraz stworzył swoje pierwsze, niezachowane wiersze. Po zakończeniu wojny i powrocie do Warszawy kontynuował naukę. W roku 1923 ukończył gimnazjum i zdał maturę. W tym samym roku debiutował w dzienniku „Rzeczpospolita” wierszem Szturm.
Na Uniwersytecie Warszawskim studiował filologię angielską oraz klasyczną. Od roku 1926 współpracował z tygodnikiem „Cyrulik Warszawski”, od 1928 związany był z grupą poetycką skupioną wokół czasopisma „Kwadryga”, w wydawnictwie której rok później wydał powieść satyryczną Porfirion Osiełek.
W roku 1931 wyjechał do Berlina, gdzie pracował jako attaché do spraw kultury w Konsulacie Generalnym RP. W 1933 powrócił do kraju, przeprowadził się z żoną do Wilna, nawiązał współpracę z radiem i prowadził cykliczne audycje satyryczne. W 1936 powrócił z rodziną do Warszawy. Współpracował z tygodnikiem „Prosto z Mostu”, w którym opublikował m.in. satyryczny wiersz Skumbrie w tomacie.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej, trafił do niewoli niemieckiej. Jeszcze w trakcie trwania kampanii wrześniowej napisał Pieśń o żołnierzach z Westerplatte. Okupację spędził w obozie jenieckim w Altengrabow pod Magdeburgiem. Po wyzwoleniu przez armię amerykańską podróżował po Francji, Belgii i Holandii. Wiosną 1946 roku powrócił do kraju i zamieszkał w Krakowie. Współpracował m.in. z tygodnikiem „Przekrój”, w którym opublikował poemat Zaczarowana dorożka oraz cykl groteskowych miniatur dramatycznych Teatrzyk „Zielona Gęś”. W roku 1948 przeprowadził się z żoną do Szczecina, gdzie doznał zawału serca. Został przewieziony na leczenie i rekonwalescencję do do Warszawy, gdzie zamieszkał na stałe. W ostatnich latach życia stworzył kilka większych form poetyckich, m.in. poematy Niobe (1951) i Wit Stwosz (1952).
Zmarł na skutek trzeciego zawału serca.
Konstanty Ildefons Gałczyński, Bal u Salomona
Konstanty Ildefons Gałczyński, Bal u Salomona
Konstanty Ildefons Gałczyński, Bal u Salomona
Motywy występujące w tym utworze Wszystkie motywy
- Muzyka (20)
- Kondycja ludzka (5)
- Gwiazda (3)
- Poeta (3)
- Taniec (3)
- Cień (2)
- Motyl (2)
- Bóg (2)
- Drzewo (2)
- Rośliny (2)
- Wino (2)
- Piękno (2)
- Zapach (2)
- Tęsknota (2)
- Niebo (2)
- Światło (2)
- Dziecko (2)
- Śmierć (2)
- Śpiew (2)
- Obraz świata (2)
- Noc (2)
- Vanitas (2)
- Księżyc (1)
- Deszcz (1)
- Smutek (1)
- Dzieciństwo (1)
- Strój (1)
- Strach (1)
- Carpe Diem (1)
- Otchłań (1)
- Krzywda (1)
- Interes (1)
- Pająk (1)
- Świt (1)
- Bogini (1)
- Uczucie (1)
- Owad (1)
- Kobieta (1)
- Dojrzewanie (1)
- Miłość (1)
- Żona (1)
- Ogród (1)
- Ojciec (1)
- Łzy (1)
- Ogień (1)
- Zima (1)
- Szczęście (1)
- Filozof (1)
- Książka (1)
- Mężczyzna (1)
- Ptak (1)
- Serce (1)
- Szaleństwo (1)
- Upiór (1)
- Dusza (1)
- Ciało (1)
- Kwiaty (1)
- Wojna (1)
- Samotnik (1)
- Jesień (1)

