Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
Westchnienia
Morze jest dzisiaj smutne. Westchnienia się żalą
przy brzegu porośniętym siwo-złotą sierścią.
Jak pierś wznosi...
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
Wybrzeże
Meduzy rozrzucone niedbale.
muszle, które piasek grzebie,
i ryba opuszczona przez fale,
jak serce moje...
Edgar Allan Poe
Miasto na morzu
Groby rozwarły się widomie,
Ziejąc — na martwych skał poziomie —
Lecz ani skarb, co w nich...
Edgar Allan Poe
Przyśnienie we śnie
Oto stoję, a ryczy brzeg!
Drze go fali rozbitej bieg!
W mojej dłoni, w złocistych...
Edgar Allan Poe
Sen we śnie
W huku wód,
Na morza brzegu,
Stałem w szturmie
Fal szeregu…
I dzierżyła
Moja ręka...
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Grób poety
Wzdymaj się, srebrnomodre, nieskończone morze!
Wzdymaj się! Ty mu zahucz, jak tryumfu dzwony!
Wzdymaj się...
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Narodziny Afrodyty
I ze srebrzystych pian, co w słońcu nieruchomie
W tęczach świetlanych skier leżą na wód...
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Nimfy
Pod księżyca złotawym, zimnym seledynem,
w poblasku ciemno-mgliste morze bezwybrzeżne,
mgieł lotnych pląsające stada złotopierzne...
Motyw: Morze
Morze kojarzone jest z podwójną symboliką. Z jednej strony morze jako żywioł zmiennych form, tworzonych i unicestwianych co chwilę, stanowiło obraz panteizmu, fascynując oraz przerażając romantyków. Z drugiej strony w twórczości Conrada morze uobecnia działanie przeznaczenia, a zarazem pozwala bohaterom ukazać ich prawdziwą moralną wartość. Ponadto morze łączy się oczywiście z podróżą, przygodą, podbojem, błądzeniem (mit Odyseusza), narażeniem na działanie nieprzewidywalnych, a potężnych sił natury; pamiętać też należy, że w swym przepastnym mrocznym łonie zwykło kryć potwory.
