Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | białoruski | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | norweski | polski | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 945 przypisów.
imponderabilia (z łac.) — rzeczy nieuchwytne, dosł. niedające się zważyć (tj. dokładnie określić), ale mające wpływ na rzeczywistość a. bieg jakiejś sprawy. [przypis edytorski]
imponderabilia (z łac.) — rzeczy nieuchwytne, dosł. niedające się zważyć (tj. dokładnie określić), ale mające wpływ na rzeczywistość a. bieg jakiejś sprawy. [przypis edytorski]
imponere (łac.) — wmówić. [przypis redakcyjny]
importuny (z łac.) — natręty. [przypis redakcyjny]
impotens (łac.) — słaby, omdlały, niezdolny do działania; niepanujący nad sobą, gwałtowny, rozpasany. [przypis edytorski]
impudens, impurus, inverecundissimus (łac.) — bezwstydny, nieczysty, najnieobyczajniejszy (tj. w najwyższym stopniu pozbawiony verecundia: skromności, poczucia przyzwoitości itp.). [przypis edytorski]
impune (łac.) — bezkarnie. [przypis edytorski]
impuris (łac.) — nieczysty. [przypis edytorski]
in absentia (łac.) — pod nieobecność. [przypis edytorski]
in absentia (łac.) — w nieobecności. [przypis redakcyjny]
in absolutis dominiis: sic voto sic jubeo, stet pro ratione voluntas (łac.) — w państwach samowładnych: tak chcę, tak każę; za powód niech starczy wola. [przypis redakcyjny]
in absoluto dominio (łac.) — w nieograniczonej władzy. [przypis edytorski]
in abstracto (łac.) — jest abstrakcją, tzn. w rzeczywistości nie istnieje. [przypis redakcyjny]
in abstracto (łac.) — tu: abstrakcyjne. [przypis edytorski]
in abstracto (łac.) — w ogólności, ogólnie. [przypis edytorski]
in abstracto (łac.) — w ogólności. [przypis edytorski]
in accessu (łac.) — w przystępie. [przypis redakcyjny]
in acie (…) (łac.) — na wojnie … w kuchni. [przypis redakcyjny]
in activitatem (łac.) — w wykonywanie czynności. [przypis redakcyjny]
in actu (łac.) — w działaniu; czynnie. [przypis edytorski]
in adjectivo (łac.) — dosłownie: w przymiotniku, dodatkowo. [przypis redakcyjny]
in adversis et prosperis cum cotiservatione (łac.) — w przeciwnych i pomyślnych okolicznościach z zachowaniem. [przypis redakcyjny]
in aemulam (łac.) — w wrogą. [przypis redakcyjny]
in aequa lance (łac.) — na równej szali. [przypis redakcyjny]
in aeternum (łac.) — na wieczność. [przypis edytorski]
in aeternum (łac.) — na wieczność. [przypis redakcyjny]
in aeternum (łac.) — na wieki. [przypis redakcyjny]
in aleam fortunae (łac.) — na los szczęścia. [przypis redakcyjny]
in aleam (łac.) — na rozgrywkę, na szaniec. [przypis redakcyjny]
in alio proposito occurrentem materiam (łac.) — rzecz, która się nawija w innej rozprawie. [przypis redakcyjny]
in angello cum libello (łac.) — w kąciku z książeczką; skrócona parafraza oryginalnie łacińsko-niderlandzkiego zdania przypisywanego Tomaszowi á Kempis: Wszędzie szukałem spokoju i nie znalazłem nigdzie, jak tylko w kąciku z książką. [przypis edytorski]
in anima vili (łac.) — na dzikim zwierzęciu. [przypis edytorski]
in anno (łac.) — roku. [przypis redakcyjny]
in anno (łac.) — w roku. [przypis redakcyjny]
in anno praeterito (łac.) — w roku przeszłym. [przypis redakcyjny]
in aperium evasit amicitia odium (łac.) — zerwana przyjaźń zamieniła się w otwartą nienawiść. [przypis redakcyjny]
in armis exsistit (łac.) — pod bronią się znajduje. [przypis redakcyjny]
in armis (łac.) — pod bronią. [przypis redakcyjny]
in armis nascuntur Poloni (…) (łac.) — Polacy rodzą się w zbroi, prawdziwe to plemię tęgiego Marsa i Bellony… Zygmunt zasłużył sobie u Pawła Jowiusza, znakomitego historyka, że go umieścił w szeregu trzech owych bohaterów: Karola V cesarza, Franciszka I króla Francji i jego, króla polskiego… Gdyby nie panowali razem, to każdy z nich godzien by był władać światem całym. [przypis redakcyjny]
in armis pro parte (łac.) — pod bronią po stronie. [przypis redakcyjny]
in articulo (łac.) — w ważnej chwili, w obliczu czegoś. [przypis edytorski]
in articulo mortis (łac.) — w obliczu śmierci. [przypis edytorski]
in articulo mortis (łac.) — w obliczu śmierci. [przypis redakcyjny]
in articulo mortis (łac.) — w obliczu śmierci; tu: w stanie przedśmiertnym. [przypis edytorski]
In Augusto (łac.) — w sierpniu. [przypis redakcyjny]
in Augusto (łac.) — w sierpniu. [przypis redakcyjny]
in aula (łac.) — w sali. [przypis edytorski]
in bivio (łac.) — na rozdrożu. [przypis redakcyjny]
in capita antecessorów (łac.) — na głowy poprzedników. [przypis redakcyjny]
in capite et membris (łac.) — w głowie i członkach. Hasło reformy in capite et membris upowszechniło się w XV w. w kontekście reformy Kościoła katolickiego i przyświecało soborom w Pizie, w Konstancji i w Bazylei. [przypis edytorski]
in casu improlitatis suae (łac.) — na wypadek bezpotomności. [przypis redakcyjny]
in casum saevientis fortunae (łac.) — na wypadek, gdyby się los srożyć zaczął. [przypis redakcyjny]
in censuram (łac.) — w posądzenie. [przypis redakcyjny]
in Chorographia principatus Moschoviae (łac.) — w opisie ziem księstwa moskiewskiego. [przypis edytorski]
in coelesti etiam alimento (łac.) — w Najświętszym nawet Sakramencie. [przypis redakcyjny]
in collateralitate (łac.) — w bliskim sąsiedztwie. [przypis redakcyjny]
in collegio (łac.) — tu: w zbiorowej, oficjalnej dyskusji. [przypis edytorski]
in colloquio privato s. familiarii (łac.) — w rozmowie prywatnej albo poufnej. [przypis edytorski]
in commissis (łac.) — poruczony. [przypis redakcyjny]
in communi et in particulari (łac.) — tj. rzeczy można rozumieć w znaczeniu ogólnym lub szczegółowym. [przypis tłumacza]
in complicium (łac.) — do wspólnictwa. [przypis redakcyjny]
in concreto (łac.) — konkretnie, w rzeczywistości, w rzeczywistej sytuacji. [przypis edytorski]
in concreto (łac.) — w określonej, danej sytuacji. [przypis edytorski]
in confuso (łac.) — w zamieszaniu. [przypis redakcyjny]
in consiliis, proponendo fructum (łac.) — w radach, wystawiając korzyść. [przypis redakcyjny]
in consilio impiorum (łac.) — w radzie bezbożnych. [przypis redakcyjny]
in contiguitate (łac.) — w styczności. [przypis redakcyjny]
in continuo belli opere; verbo dicam (łac.) — w ciągłej wojnie; słowem. [przypis redakcyjny]
in continuo (łac.) — ciągle. [przypis edytorski]
in contrarium (łac.) — przeciwnie. [przypis redakcyjny]
in conviviis et compotationibus suis pateram circumferunt in quam conferunt non dicam consecrationis sed execrationis verba sub nomine deorum boni scilicet atque mali, omnem prosperam fortunam a bono deo, adversam a malo dirigi profitentes, ideo etiam malum deum sua lingua Diabol sive Zcerneboch i. e. nigrum deum appellantes (łac.) — na ucztach oraz gdy wspólnie pili, puszczali w krąg paterę, nad którą wymawiali słowa nie powiem, że błogosławieństwa, lecz bluźnierstwa, w imię dobrego oraz złego boga, wyznając że wszelki pomyślny los [mieli] od dobrego boga, nieprzychylny zaś od złego, w ich języku nazywanego Diabol lub Zcerneboh. [przypis edytorski]
in corpore (łac.) — w komplecie. [przypis edytorski]
in corpore (łac.) — w komplecie. [przypis edytorski]
in corpore (łac.) — wszyscy razem, w komplecie. [przypis edytorski]
in corpore sano mens sana (łac.) — w zdrowym ciele zdrowy duch. [przypis edytorski]
in crimine (…) laesae maiestatis (łac.) — co do zarzutu obrazy majestatu. [przypis redakcyjny]
in crudo (łac.) — na surowo, bez obróbki. [przypis edytorski]
in crudo (łac.) — w stanie pierwotnym. [przypis edytorski]
in crudo (łac.) — w stanie surowym. [przypis edytorski]
in crudo (łac.) — w stanie surowym, w postaci pierwotnej. [przypis edytorski]
in cubiculo (łac.) — w komnacie. [przypis redakcyjny]
in cuius sinu (łac.) — na której łonie. [przypis redakcyjny]
In culpa (…) unquam (łac.) — „Duch nasz winę ponosi, co się z nami nosi” (Horatius, Epistulae, I, 14, 13; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
in debita methodo (łac.) — w należyty sposób. [przypis redakcyjny]
in decursu Augusti (łac.) — pod koniec sierpnia. [przypis redakcyjny]
in delationibus aures praebeas, non etiam fidem, nam quis innocens erit, si accusasse sufficiet (łac.) — w oskarżeniach podawaj ucho, ale nie wiarę, bo któż będzie niewinnym, jeśli wystarczy samo oskarżenie? [przypis redakcyjny]
in deportationem (łac.) — na spłacenie. [przypis redakcyjny]
in direptionem gentium (łac.) — na łup narodów; wyrażenie biblijne (Ez 25, 7) w tłumaczeniu Wulgaty. [przypis edytorski]
in direptionem (łac.) — na rozgrabienie. [przypis redakcyjny]
in disciplina militari (łac.) — w karności wojskowej. [przypis redakcyjny]
in discrimen vitae (łac.) — w niebezpieczeństwo życia. [przypis redakcyjny]
In divitiis (…) gravissimum est (łac.) — „Siedzący na swych skarbach nędzarze to rodzaj najstraszliwszej jest nędzy” (Seneca [Minor], Epistulae morales ad Lucilium, 74; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
in domum Inctus (łac.) — w domu żałoby. [przypis redakcyjny]
in dubiis libertas (łac.) — wolność wśród wątpliwości. [przypis edytorski]
in dubio (łac.) — w zwątpieniu. [przypis edytorski]
in dulci (…) recordatione (łac.) — w miłym wspomnieniu. [przypis redakcyjny]
in duplo (łac.) — w dwójnasób. [przypis redakcyjny]
in eadem qualitate (łac.) — w tymże stanie. [przypis redakcyjny]
in effigie (łac.) — dosł.: na obrazie, wizerunku; formuła w średniowiecznym prawie karnym w Europie pozwalająca na wykonanie kary śmierci na wizerunku skazańca, jeśli ten nie został ujęty, zbiegł lub nie dożył egzekucji. [przypis edytorski]
in effigie (łac.) — dosł. w obrazie; zastępcza forma wykonania kary śmierci poprzez powieszenie obrazu skazanego. [przypis edytorski]
