Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 489 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | arabski | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | żartobliwie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 202 przypisów.
zdrechnął się (gw.) — przeszedł go dreszcz. [przypis edytorski]
zdurzeć (gw.) — zgłupieć, zwariować. [przypis edytorski]
zdurzyć (daw., gw.) — odurzyć, oszołomić. [przypis edytorski]
zdurzyć (gw.) — ogłupić, omamić. [przypis edytorski]
zdyb (gw.) — znajda. [przypis redakcyjny]
zdybać (gw.) — tu: spotkać. [przypis edytorski]
zdymać (gw.) — zdejmować. [przypis edytorski]
zdzierżyć (daw., gw.) — wytrzymać. [przypis edytorski]
zdziwiać (gw.) — mędrkować, wydziwiać. [przypis autorski]
Zdziwiajcie, jak ta wola (gw.) — dziwcie się (wydziwiajcie), jeśli chcecie. [przypis edytorski]
ze sadu (gw.) — z sadu. [przypis edytorski]
ze sewcem (gw.) — z szewcem. [przypis edytorski]
ze sypialni (gw.) — z sypialni. [przypis edytorski]
zeby (gw.) — żeby. Mazurzenie, czyli wymowa szeregu c, s, z, dz zamiast cz, sz, ż, dż. Głoska zapisywana jako rz nie podlega mazurzeniu. [przypis edytorski]
zemglić (gw.) — zemdlić. [przypis edytorski]
zeniacka (gw.) — żeniaczka; zawarcie ślubu, małżeństwa. [przypis edytorski]
zesromać się (daw., gw.) — zawstydzić się. [przypis edytorski]
zesujesz (gw., daw.) — zesypiesz. [przypis autorski]
zeszłe (gw.) — tu: ześle. [przypis edytorski]
zezuć (gw.) — zdjąć buty. [przypis edytorski]
zgodzić (daw., gw.) — przyjąć do pracy. [przypis edytorski]
zgoła (gw.) — całkiem. [przypis edytorski]
zgotowione (gw.) — przygotowane. [przypis edytorski]
zgruchnąć się (gw.) — zbiec się, nagle się zgromadzić. [przypis edytorski]
zgudka (gw.) — czkawka. [przypis edytorski]
zgwarzać się (gw.) — porozumiewać się ze sobą, rozmawiać. [przypis edytorski]
ziandar (gw.) — żandarm, policjant. [przypis edytorski]
ziandar (gw.) — żandarm. [przypis edytorski]
ziem nie porał (daw., gw.) — ziemi nie krajał (pługiem). [przypis autorski]
ziemlomier (gw.) — człowiek zajmujący się pomiarami terenu, geodeta (dawniej nazywany geometrą). [przypis edytorski]
zimia (gw.) — ziemia. [przypis edytorski]
ziobro (gw.) — żebro. [przypis edytorski]
ziści (gw., daw.) — spełnij, dopełnij nadziei. [przypis autorski]
zlazuj (gw.) — złaź. [przypis edytorski]
zlec (gw.) — urodzić dziecko. [przypis edytorski]
zlitujta (gw.) — zlitujcie. [przypis edytorski]
zlutować się (gw.) — zlitować się. [przypis edytorski]
złapi (gw.) — złapie. [przypis autorski]
złoście (daw., gw.) — złości (M. i B. lm). [przypis edytorski]
zmarnieli (gw.) — posmutnieli. [przypis autorski]
zmiarcyła (gw.) — zmiarkowała, domyśliła się. [przypis autorski]
zmoże (gw.) — przygnębi, przemoże. [przypis autorski]
znać (gw.) — wiedzieć. [przypis edytorski]
znaleźliśwa (gw.) — znaleźliśmy. [przypis edytorski]
znikcemniały (gw.) — znikczemniały. [przypis autorski]
znosicie (gw.) — obnosicie, rozgadujecie; [roznosicie plotki; WL]. [przypis autorski]
znowuj (gw.) — znowu. [przypis edytorski]
Władysław Stanisław Reymont, Chłopi, Chłopi, Część czwarta - Lato
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
zobaczyta (gw.) — zobaczycie. [przypis edytorski]
Zobki (gw.) — ząbki. Zanik nosowości w wymowie głoski ą. [przypis edytorski]
zonkom (gw.) — żonką. [przypis edytorski]
zorka (gw.) — gwiazda. [przypis edytorski]
zskrzytwieć (gw.) — zmarznąć. [przypis edytorski]
zupan a. żupan (daw., gw.) — dawny ubiór, rodzaj kaftana. [przypis edytorski]
zwala (gw., daw.) — pozwala (zwolić). [przypis autorski]
zwidzyska (gw.) — przywidzenia. [przypis autorski]
zwiesna (gw.) — wiosna [przypis edytorski]
zwiesna (gw.) — wiosna. [przypis edytorski]
zwiesną (gw.) — wiosną, na wiosnę. [przypis edytorski]
zwiesnowy (gw.) — wiosenny. [przypis edytorski]
zwieść (gw.) — spotkać. [przypis edytorski]
zwolić (daw., gw.) — pozwolić, zezwolić. [przypis edytorski]
zwól (gw., daw.) — pozwól, przybliż. [przypis autorski]
zwólże (daw., gw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że; znaczenie: pozwól. [przypis edytorski]
zwyczajny czegoś (daw., gw.) — przyzwyczajony do czegoś. [przypis edytorski]
zwyczajny (daw., gw.) — przyzwyczajony; tego zwyczajny: przyzwyczajony do tego. [przypis edytorski]
zygorek (gw.) — zegarek. [przypis edytorski]
zyrkać (gw.) — zerkać. [przypis edytorski]
ździebko (gw.) — trochę. [przypis edytorski]
Władysław Stanisław Reymont, Chłopi, Chłopi, Część czwarta - Lato
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Władysław Stanisław Reymont, Chłopi, Chłopi, Część czwarta - Lato
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Władysław Stanisław Reymont, Chłopi, Chłopi, Część czwarta - Lato
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Władysław Stanisław Reymont, Chłopi, Chłopi, Część czwarta - Lato
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
źrały (daw., gw.) — dojrzały. [przypis edytorski]
źrób (gw.) — żłób. [przypis edytorski]
źróbek (gw.) — źrebak, konik. [przypis edytorski]
źróbek (gw.) — źrebak. [przypis edytorski]
źróbka (gw.) — młodziutka klacz. [przypis edytorski]
żali a. zali (daw., gw.) — czy. [przypis edytorski]
żalnie (gw.) — żałośnie. [przypis edytorski]
żałujta (gw.) — forma 2 os. lm: żałujcie. [przypis edytorski]
żarty (gw.) — obżerający się, żarłoczny. [przypis edytorski]
że prze mnie (gw.) — że przeze mnie. [przypis autorski]
żeb (gw.) — żeby. [przypis edytorski]
żeli (gw.) — jeżeli. [przypis edytorski]
żem go wiózł (daw., gw.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: że go wiozłem. [przypis edytorski]
żem nie spotkał (gw.) — nie spotkałem. [przypis edytorski]
żem też pozwoliła (gw.) — że też pozwoliłam. [przypis edytorski]
żenąć (daw., gw.) — gnać. [przypis edytorski]
żenie (daw., gw.) — rzuca. [przypis edytorski]
żenie się (daw., gw.) — rzuca się. [przypis edytorski]
żerdka (gw.) — zdrobn. od żerdź: cienka prosta gałąź ściętego drzewa, drążek. [przypis edytorski]
Żeśwa (gw.) — żeśmy. Zachowana dawna końcówka czasowników 1 os. l. mn. Inne realizacje np. robiliśwa — robiliśmy; por. robiliśta, żeśta — robiliście, żeście. [przypis edytorski]
żgnięcie (gw.) — dźgnięcie. [przypis edytorski]
żondołek (gw.) — żołądek. [przypis edytorski]
żulik (gw.) — łobuz. [przypis edytorski]
życzem (gw.) — życzymy sobie, chcemy. [przypis autorski]
żyjewa (gw.) — żyjemy. [przypis edytorski]
żywiąc (gw., daw.) — żyjąc. [przypis autorski]
żywiący (gw., daw.) — żyjący. [przypis autorski]
żywić (gw.) — żyć. [przypis edytorski]
żywina (gw.) — zwierzęta gospodarskie. [przypis edytorski]
żywioła (gw.) — stworzenie. [przypis edytorski]
żywo (daw., gw.) — szybko. [przypis edytorski]
żywot (daw., gw.) — brzuch. [przypis edytorski]
