Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza

Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 5361 przypisów.

plenipotent (z łac.) — pełnomocnik, osoba upoważniona do działania w czyimś imieniu. [przypis edytorski]

plenipotent (z łac.) — pełnomocnik. [przypis edytorski]

plenitudo (łac.) — obfitość. [przypis edytorski]

plicae ventriculares (łac., med.) — fałdy przedsionkowe (struny głosowe rzekome), para fałdów błony śluzowej krtani, które w warunkach prawidłowych nie biorą udziału w wytwarzaniu głosu, a jedynie przyczyniają się do działania obronnego krtani. [przypis edytorski]

pluralis (łac.) — gram. liczba mnoga. [przypis edytorski]

pluralis (łac.) — liczba mnoga. [przypis edytorski]

pluralitas (łac.) — większość. [przypis edytorski]

pluribus impar (łac.) — nawiązanie do dewizy Ludwika XIV: „nec pluribus impar” (pol. żadnego innego podobnego). [przypis edytorski]

plus est ingenii Romani terminos… (łac.) — znaczniejsze jest, że przesunąłeś o wiele dalej granice geniuszu rzymskiego niż imperium. [przypis edytorski]

pneumonia (z łac. ) — zapalenie płuc. [przypis edytorski]

poena peccati (łac.) — kara za grzech. [przypis edytorski]

poenam colli (łac.) — karę gardła (śmierci). [przypis edytorski]

Poesis doctrinae, tanquam somnium… (łac.) — poezja jest jak sen nauki. [przypis edytorski]

poetica (łac.) — rzeczy poetyckie. [przypis edytorski]

politycznie (z łac.) — uprzejmie, w sposób cywilizowany; tu: z zachowaniem pozorów. [przypis edytorski]

polityczny (z łac. politicus) — tu: cywilizowany, przestrzegający prawa. [przypis edytorski]

polityczny (z łac. politicus) — uprzejmy, obyczajny. [przypis edytorski]

polityczny (z łac.) — uprzejmy, grzeczny, obyczajny. [przypis edytorski]

polityczny (z łac.) — uprzejmy, grzeczny. [przypis edytorski]

polityka (daw., z łac.) — uprzejmość, dobre obyczaje. [przypis edytorski]

polityka (z łac.) — tu: grzeczność, uprzejmość, dobre obyczaje. [przypis edytorski]

polityka (z łac.) — tu: uprzejmość, dobre obyczaje. [przypis edytorski]

polityka (z łac.) — uprzejmość, dobre obyczaje. [przypis edytorski]

Polonia non parit monstra (łac.) — Polska nie rodzi potworów. [przypis edytorski]

Polonus Polono lupus (łac.) — Polak Polakowi wilkiem. [przypis edytorski]

Polonus scripsi Polona lingua et ad Polonum (łac.) — Jako Polak pisałem w polskim języku i dla Polaka. [przypis edytorski]

Polonus sum, Poloni nihil a me alienum puto (łac.) — Polakiem jestem i nic, co polskie, nie jest mi obce. Parafraza sentencji Terencjusza: Homo sum: humanum nihil a me alienum puto, tj. człowiekiem jestem i nic, co ludzkie nie jest mi obce. [przypis edytorski]

pompatice (łac.) — pompatycznie, okazale. [przypis edytorski]

Pomus non cadit absque arbore (łac.) — niedaleko pada jabłko od jabłoni. [przypis edytorski]

Pons Lutetiae, Novus dictus (łac.) — most w Lutecji, Nowym zwany; Lutetia Parisorum, Lutecja [plemienia] Paryzjów, to starożytna nazwa Paryża. [przypis edytorski]

pontifex (łac.) — kapłan. [przypis edytorski]

pontifex maximus (łac.) — najwyższy kapłan. [przypis edytorski]

pontyfikalnie (z łac.) — tu: uroczyście (niczym papież). [przypis edytorski]

popularitas (łac.) — popularność, wziętość. [przypis edytorski]

popularny (z łac. popularis: ludowy) — tu daw.: przyjazny ludowi, przystępny, zjednujący sobie wszystkich. [przypis edytorski]

populus (łac.) — lud. [przypis edytorski]

populus romanus (łac.) — lud rzymski. [przypis edytorski]

posesjonat (daw., z łac.) — właściciel nieruchomości miejskiej lub posiadłości wiejskiej. [przypis edytorski]

posesjonat (z łac.) — bogaty szlachcic, posiadacz ziemski. [przypis edytorski]

posesjonat (z łac.) — posiadacz ziemski. [przypis edytorski]

possesionatus (łac.) — posiadający ziemię. [przypis edytorski]

possessor privilegiatus (łac.) — uprzywilejowany posiadacz. [przypis edytorski]

post coitum omne animal […] triste (łac.) — po stosunku każde zwierzę jest smutne. [przypis edytorski]

post festum (łac.) — po święcie; po uczcie. [przypis edytorski]

Post tenebras lux (łac.) — po ciemności światło; parafraza słów biblijnej księgi Hioba w tł. Wulgaty (Hi 17, 12): Post tenebras spero lucem (po ciemności mam nadzieję na światło), przyjęta jako dewiza przez wyznawców kalwinizmu w Genewie, następnie stała się dewizą całej reformacji. [przypis edytorski]

posthumus (łac.) — pośmiertny; o dziecku urodzonym po śmierci ojca: pogrobowiec. [przypis edytorski]

postponować (z łac.) — okazywać brak szacunku, lekceważyć. [przypis edytorski]

postscriptum (łac.) — dopisek do listu umieszczany na jego końcu, po podpisie autora. [przypis edytorski]

potencja (daw., z łac.) — moc, potęga. [przypis edytorski]

potencja (daw., z łac.) — potęga, siła. [przypis edytorski]

potencja (daw., z łac.) — tu: moc. [przypis edytorski]

potencja (z łac.) — moc, siła. [przypis edytorski]

potencja (z łac.) — moc, władza. [przypis edytorski]

potencja (z łac.) — siła, potęga. [przypis edytorski]

potentat (daw., z łac.) — człowiek potężny; władca, możny pan. [przypis edytorski]

potentat (z łac.) — człowiek potężny i wpływowy; daw.: możny pan. [przypis edytorski]

pozytywny (z łac. positivus: oparty na faktach, uzasadniony) — tu: pewny, konkretny. [przypis edytorski]

pozytywny (z łac. positivus: oparty, uzasadniony) — tu zapewne: ustalony, pewny. [przypis edytorski]

Praeceptis salutaribus moniti et divina institutione formati audemus dicere (łac.) — formuła mszalna poprzedzająca modlitwę Ojcze nasz, we współczesnej wersji polskiej: „Wezwani zbawiennym nakazem i oświeceni pouczeniem Bożym ośmielamy się mówić”. [przypis edytorski]

praeceptor (łac.) — nauczyciel. [przypis edytorski]

praeceptor (z łac.) — nauczyciel. [przypis edytorski]

praedicatum (łac.) — właściwość. [przypis edytorski]

praemium (łac.) — nagroda. [przypis edytorski]

praemium (łac.) — nagroda, zapłata. [przypis edytorski]

praeparationes (łac.) — przygotowania. [przypis edytorski]

praeparatur (łac.) — jest przygotowywany. [przypis edytorski]

praeruptus animo (łac.) — gwałtownego ducha. [przypis edytorski]

praesens (łac.) — obecny (przy czymś); osobiście. [przypis edytorski]

praesidium (łac.) — obrona. [przypis edytorski]

praesidium (łac.) — obronne. [przypis edytorski]

praesidium (łac.) — ochrona, straż, zbrojna załoga. [przypis edytorski]

praeter propter (łac.) — coś w rodzaju. [przypis edytorski]

praeteritum imperfectum (łac.) — czas przeszły niedokonany. [przypis edytorski]

prandium (łac.) — posiłek południowy. [przypis edytorski]

preambula, właśc. praeambula (łac.) — idź przodem. [przypis edytorski]

preceptor (daw., z łac.) — nauczyciel, wychowawca. [przypis edytorski]

preceptor (z łac.) — wychowawca, nauczyciel. [przypis edytorski]

Preces piae (łac.) — Pobożne modlitwy, tytuł nadawany dawnym modlitewnikom. [przypis edytorski]

precjoza (z łac. pretiosa: rzeczy cenne) — kosztowności, klejnoty. [przypis edytorski]

precjozny (z łac.) — cenny. [przypis edytorski]

predestynacja (z łac.) — przeznaczenie. [przypis edytorski]

predestynacja (z łac.) — przeznaczenie, z góry przeznaczony los; także: koncepcja religijna mówiąca o tym, że pośmiertny los człowieka jest już z góry ustalony przez Boga. [przypis edytorski]

predykat (daw., z łac.) — przydomek; dziś: orzecznik, część zdania, która orzeka o podmiocie. [przypis edytorski]

predyluwialny (z łac.) — przedpotopowy. [przypis edytorski]

prefacja (z łac.) — wstęp. [przypis edytorski]

prefacja (z łac.) — wstępna, dziękczynna część chrześcijańskiej modlitwy eucharystycznej w rzymskiej tradycji liturgicznej. [przypis edytorski]