Wesprzyj Wolne Lektury 1,5% podatku — to nic nie kosztuje! Wpisz KRS 00000 70056 i nazwę fundacji Wolne Lektury do deklaracji podatkowej. Masz czas tylko do końca kwietnia :)
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 125942 przypisów.
infanteryja (daw.) — piechota. [przypis edytorski]
infantka — hiszpański tytuł córki królewskiej. [przypis edytorski]
Aleksander Dumas (ojciec), Trzej muszkieterowie, Trzej muszkieterowie, tom drugi
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
infantka (z hiszp.) — córka króla, ewentualna następczyni tronu. [przypis edytorski]
infantka (z hiszp.) — księżniczka. [przypis edytorski]
infantka (z hiszp.) — tytuł przysługujący córkom królów Hiszpanii i Portugalii. [przypis edytorski]
infantka — zwyczajowy tytuł dziewczynki z rodziny królewskiej w Hiszpanii i Portugalii. [przypis edytorski]
infekcja — z łac. inficere: skazić, zarazić; obecnie infekcja oznacza zakażenie, wtargnięcie do organizmu drobnoustrojów chorobotwórczych i ich namnażanie się. [przypis edytorski]
Infernal Méditerrané (fr.) — Piekielny Śródziemnomorski. [przypis edytorski]
infernalny (z wł.) — piekielny; pierwsza część poematu Dantego Boska komedia nosi w oryginale tytuł Inferno, czyli Piekło. [przypis edytorski]
infernem nec Deum tremens (łac.) — nielękający się piekła ani Boga. [przypis edytorski]
Inferno i Paradiso Dantego — Inferno i Paradiso to części dzieła Dantego nazwanego przez jego współczesnych Boską Komedią. [przypis edytorski]
inferno — piekło. [przypis edytorski]
Inferno — powieść Strindberga poświęcona okultyzmowi i alchemii; wydana w Paryżu w r. 1897. [przypis edytorski]
inferno (wł.) — piekło. [przypis edytorski]
Inferno (wł.) — Piekło; tytuł jednej z części Boskiej komedii, której autorem jest Dante Alighieri (1265–1321). [przypis edytorski]
infestować (z łac.) — napadać. [przypis edytorski]
infestować (z łac.) — niepokoić. [przypis edytorski]
infiltracja — powolne przenikanie lub przesiąkanie płynów; tu przen.: wpływ. [przypis edytorski]
infima (daw.) — najniższa klasa w szkołach polskich. [przypis edytorski]
infima minorum (łac.) — najniższa (pierwsza) klasa w dawnych szkołach w Polsce. [przypis edytorski]
infima — najniższa klasa w daw. szkołach jezuickich; często dzielona na dwie: niższą (minorum) i wyższą (maiorum). [przypis edytorski]
infima — najniższa (pierwsza) klasa w dawnych szkołach w Polsce. [przypis edytorski]
Infimarum virtutum apud vulgus laus est, mediarum admiratio, supremarum sensus nullus (łac.) — nieznaczna cnota wśród pospólstwa ma rozgłos, średnia budzi podziw, najwyższa nie robi żadnego wrażenia. [przypis edytorski]
infirmeria — pomieszczenie szpitalne w klasztorze, koszarach wojskowych, internacie itp. [przypis edytorski]
infirmeria — sala a. część budynku przeznaczona dla chorych w instytucjach takich jak klasztory, internaty, koszary itp. [przypis edytorski]
infirmeria (z łac. infirmus: słaby, chory) — pomieszczenie szpitalne w klasztorze, koszarach wojskowych, internacie itp. [przypis edytorski]
inflacja kosmologiczna — teoria kosmologiczna, według której wczesny Wszechświat przeszedł przez fazę gwałtownego rozszerzania się. [przypis edytorski]
inflamacja (z łac.) — zapalenie, stan zapalny. [przypis edytorski]
inflancki — z Inflant: krainy historycznej powstałej w średniowieczu w obrębie zakonu kawalerów mieczowych, a zamieszkanej przez plemiona bałtyckie; dawne Inflanty zajmowały obszar dzisiejszej Estonii oraz Łotwy. [przypis edytorski]
inflantski (daw.) — dziś: inflancki; przynależny Inflantom. [przypis edytorski]
inflantski — dziś: inflancki; przynależny Inflantom. [przypis edytorski]
inflantski — dziś popr. pisownia: inflancki. [przypis edytorski]
Inflantski — tu: mistrz zakonu kawalerów mieczowych, działającego w średniowieczu na terenie dzisiejszej Łotwy i Estonii, założonego w oparciu o regułę templariuszy; inflantski — dziś popr. pisownia: inflancki. [przypis edytorski]
Inflanty (hist.) — kraina położona na północ od Litwy, na terenie dzisiejszej Łotwy i Estonii, zamieszkana przez potomków plemion bałtyckich i ugrofińskich, o kulturze z silnymi wpływami niemieckimi i szwedzkimi. [przypis edytorski]
Inflanty — kraina historyczna na terytorium dzisiejszej Łotwy i Estonii, pozostająca w późnym średniowieczu pod władzą niemieckiego zakonu kawalerów mieczowych, założonego w oparciu o regułę templariuszy. [przypis edytorski]
infleksja (z łac.) — załamywanie się. [przypis edytorski]
Infling — esesman, komendant jednego z obozów w Skarżysku-Kamiennej. [przypis edytorski]
influenca a. influenza (daw.) — grypa. [przypis edytorski]
influenca (daw.) — grypa. [przypis edytorski]
influencja (z łac.) — wpływ. [przypis edytorski]
influenza (daw.) — grypa. [przypis edytorski]
influenza — dziś: grypa. [przypis edytorski]
influenza — grypa. [przypis edytorski]
informacją — dziś popr. forma D.lp: informację. [przypis edytorski]
informacyj — dziś popr. forma D.lm: informacji. [przypis edytorski]
infuła i pastorał — oznaki godności i władzy dostojników kościelnych: wysokie, ceremonialne nakrycie głowy oraz długa laska o ślimakowato zwiniętym zakończeniu. [przypis edytorski]
infuła — nakrycie głowy biskupa. [przypis edytorski]
infuła — w starożytnym Rzymie opaska na głowę będąca odznaką godności lub władzy; później nazwa wysokiego, ceremonialnego nakrycia głowy noszonego przez chrześcijańskich dostojników kościelnych. Tu: nakrycie głowy dostojnika. [przypis edytorski]
infuła — wysoka czapka biskupa. [przypis edytorski]
infuła — wysoka, podwójna czapka biskupia. [przypis edytorski]
infuła — wysokie, ceremonialne nakrycie głowy biskupa. [przypis edytorski]
infuła — wysokie, ceremonialne nakrycie głowy dostojników kościelnych; przen.: wysoka godność kościelna. [przypis edytorski]
infułat — wyższy dostojnik kościelny, od infuły, czyli nakrycia głowy takich osób. [przypis edytorski]
infułat — wyższy dostojnik kościelny; określenie pochodzi od infuły, czyli nakrycia głowy takich osób. [przypis edytorski]
infuzja (med.) — podawanie do organizmu płynów drogami innymi niż naturalne, np. metodą wlewu dożylnego (kroplówką). [przypis edytorski]
infuzorie (daw. biol.) — mikroorganizmy wodne, mikroskopijne żyjątka. [przypis edytorski]
inga, właśc. Inga edulis — drzewo owocowe z Ameryki Południowej. [przypis edytorski]
Ingarden, Roman (1893–1970) — filozof, teoretyk literatury. [przypis edytorski]
Ingarden, Roman (1893–1970) — filozof, teoretyk literatury. [przypis edytorski]
Ingared — szwedzka miejscowość w regionie administracyjnym Västra Götaland. [przypis edytorski]
Inge, William Ralph (1860–1954) — teolog anglikański. [przypis edytorski]
Ingenio Alf. Scolari (łac.: talentowi Alfreda Schulera) — wiersz dedykowany jest przyjacielowi poety, Alfredowi Schulerowi (1865–1923), mistykowi, wizjonerowi, działaczowi neopogańskiemu. [przypis edytorski]
Ingentem Boguslao defero cultum, a me minimo excelsus tibi honor — Darzę Bogusława nadzwyczajnym uwielbieniem, ode mnie, najniższego, najwyższy hołd tobie (składam). [przypis edytorski]
Inglaterra (hiszp.) — Anglia. [przypis edytorski]
Ingleze! Ingleze! (hiszp.) — Anglik! Anglik! [przypis edytorski]
Inglezi — Anglicy. [przypis edytorski]
inglorius (łac.) — niesławny. [przypis edytorski]
ingratitudinem (łac., B. lp) — niewdzięczność. [przypis edytorski]
ingratny (z łac.) — niewdzięczny. [przypis edytorski]
ingrediencja — składnik mieszaniny. [przypis edytorski]
ingrediencja — składnik. [przypis edytorski]
ingrediencja (z łac.) — składnik mieszaniny; przyprawa. [przypis edytorski]
ingrediencja (z łac.) — składnik. [przypis edytorski]
ingrediencje (daw.) — składniki. [przypis edytorski]
ingrediencje (z łac.) — składniki mieszaniny; przyprawy. [przypis edytorski]
ingrediencje (z łac.) — składniki. [przypis edytorski]
Ingres, Jean-Auguste-Dominique (1780–1867) — francuski malarz historyczny i portrecista, jeden z najwybitniejszych artystów francuskich XIX w.; autor m.in. obrazu Wielka odaliska (1814), przedstawiającego leżącą nagą kobietę z haremu. [przypis edytorski]
ingres — uroczyste objęcie urzędu. [przypis edytorski]
ingres — uroczyste objęcie władzy. [przypis edytorski]
ingrosować (daw.) — wpisywać do ksiąg. [przypis edytorski]
ingrytowy a. ingrychtowy zamek (z niem.) — zamek ślusarski z wewnętrzną wkładką. [przypis edytorski]
Inguł (ukr. Інгул) — rzeka w płd. części Ukrainy, lewy dopływ Bohu. [przypis edytorski]
inhames — pol. pochrzyn, rodzaj pnączy z jadalnymi bulwiastymi kłączami, przypominającymi ziemniaki. [przypis edytorski]
inhams — chodzi o inhames, rodzaj pnączy z jadalnymi, bulwiastymi kłączami. [przypis edytorski]
inherentny — nierozłączny z czymś, przynależny do czegoś. [przypis edytorski]
inhumacja — pogrzebanie zwłok. [przypis edytorski]
inicjał — pierwsza litera. [przypis edytorski]
inicjały — V. A [przypis edytorski]
iniekcja (med.) — wstrzyknięcie; zastrzyk. [przypis edytorski]
iniekcja — wstrzyknięcie. [przypis edytorski]
inimicos (łac.) — nieprzyjaciół. [przypis edytorski]
Initium Calamitatis Regni (łac.) — początek nieszczęść królestwa. [przypis edytorski]
Initium sancti Evangelii (łac.) — początek św. Ewangelii. [przypis edytorski]
iniuria a. injuria (łac.) — szkoda, krzywda, uszczerbek, ujma; obraza, zniewaga, obelga. [przypis edytorski]
iniuria (łac.) — dosł. bezprawie; krzywda. [przypis edytorski]
iniuriam (łac.) — krzywdę. [przypis edytorski]
injuria (łac.) — zniewaga. [przypis edytorski]
INKA Z PLEMIENIA KESZUA ORAZ AYMARA — dziś popr.: Inkowie z plemienia Keczua oraz Ajmara. [przypis edytorski]
inkantacja (z łac.) — obrzędowe zaklęcie. [przypis edytorski]
inkantacje — śpiewane lub recytowane zaklęcia, tu: przyzywające duchy itp. [przypis edytorski]
