Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 172255 przypisów.
inakszy (gw.) — inny. [przypis edytorski]
inakszy (starop. forma) — inny; odmienny. [przypis edytorski]
inakszy (starop.) — inny, odmienny. [przypis edytorski]
inakust (daw.) — atrament. [przypis edytorski]
inappellabilitatem (łac.) — nieodwołalność. [przypis redakcyjny]
Inaryma — niewielka wyspa u brzegów Kampanii, pod którą miał leżeć pogrzebany rażony piorunem przez Zeusa Tytan Tyfeus; także: Aenaria, dziś: Ischia. [przypis edytorski]
inaudito exemplo (łac.) — niesłychanym przykładem. [przypis redakcyjny]
inauguracyjny — z okazji rozpoczęcia. [przypis edytorski]
inauguratus (łac.) — ogłoszony. [przypis redakcyjny]
inąd (daw.) — którędy indziej. [przypis edytorski]
incarcerata (łac.) — uwięziona. W procesie z margrabią chodziło o dalsze zatrzymanie dzierżawy Olszówki, z której Pasek, roszcząc sobie pewne należności u Myszkowskiego, ustąpić nie chciał; wyrzucony gwałtem, zostawia tam na posterunku żonę, niby to przez przeciwnika „uwięzioną”. [przypis redakcyjny]
Incedis (…) doloso — Horatius, Odae, II, I, 7. [przypis tłumacza]
incertum est (łac.) — to niepewne. [przypis edytorski]
Incessu patuit dea — Po chodzie znać boginię. [przypis redakcyjny]
incest — kazirodztwo. [przypis edytorski]
incest (z łac.) — nieczystość, kazirodztwo. [przypis edytorski]
incipiam (łac.) — rozpocznę. [przypis edytorski]
incipio, incipere (łac.) — zaczynać; tu 1 os. lp cz.przysz. incipiam: zacznę. [przypis edytorski]
incipio, incipere (łac.) — zaczynać; tu 1 os. lp cz.przysz. incipiam: zacznę, zaczynam. [przypis edytorski]
Incipit liber (…) subiungitur — rozpoczyna się księga O sztuce miłowania i o wzgardzeniu miłości, wydana i zebrana przez magistra Andrzeja, kapelana króla francuskiego, pisana dla Galteriusa, przyjaciela swego, żądnego wojowania w armii miłosnej. W tej księdze niewiastę wszelkiej rangi i stanu mężczyzna wszelakiego stopnia i rzemiosła do miłości uczenie zaprasza; w samym zaś końcu tej księgi traktuje się o wzgardzeniu miłością. [przypis tłumacza]
incipit Zarathustra — wkracza Zaratustra. [przypis edytorski]
incivil (ang.) — niegrzeczny, nieuprzejmy; niecywilizowany, barbarzyński. [przypis edytorski]
Inclina cor meum, Deus (łac.) — „Nachyl serce moje, Boże” (Ps 118, 36). [przypis tłumacza]
Incline cor meum. Deus, in… (testimonia tua) (łac.) — „Skłoń serce moje Boże do Twoich świadectw”. [przypis tłumacza]
inclusive (łac.) — razem. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — anonimowo, zatajając swą tożsamość. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — bez podania nazwiska, zatajając swoją tożsamość. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — bez ujawniania tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — skrycie, tajnie, anonimowo. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — tajemnie, bezimiennie. [przypis redakcyjny]
incognito (łac.) — tu: bez ujawniania osoby sprawcy. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — zatajenie tożsamości, nie podawanie nazwiska. [przypis edytorski]
incognito — nie ujawniając tożsamości. [przypis edytorski]
incognito — nie ujawniając tożsamości; zatajenie tożsamości. [przypis edytorski]
incognito — w tajemnicy, nie ujawniając własnej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (wł., dosł.: nieznany; z łac. incognitus) — z utajeniem swego nazwiska lub godności, nieoficjalnie, nie dając się poznać. [przypis redakcyjny]
incognito (wł., z łac. incognitus: nieznany) — zachowując anonimowość; pod przybranym nazwiskiem; skrycie, tajnie, nieoficjalnie; zatajenie swojej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (wł., z łac. incognitus: nieznany) — zachowywanie anonimowości; występowanie pod przybranym nazwiskiem, tajnie, nieoficjalnie; zatajenie swojej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — nie ujawniając swojej prawdziwej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — nie ujawniając swojej prawdziwej tożsamości; tu: w tajemnicy, nie zawiadamiając nikogo. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — ukrywając swoją tożsamość. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — utajenie tożsamości, anonimowość. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — zatajanie swojego nazwiska, tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (z wł. incognito: nieznany, niewiadomy) — zatajając swoje prawdziwe nazwisko; w tajemnicy. [przypis edytorski]
incognito (z wł.) — nieujawnianie swojej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (z wł.) — potajemnie, nieoficjalnie, nie ujawniając swojej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (z wł.) — potajemnie, nieoficjalnie, nie ujawniając swojej tożsamości. [przypis redakcyjny]
incognito — zatajając tożsamość. [przypis edytorski]
incognitus (łac.) — nieznany, niepoznany. [przypis edytorski]
incola (łac.) — mieszkaniec; tu M. lm incolae: mieszkańcy. [przypis edytorski]
incolae (łac.) — mieszkańcy. [przypis redakcyjny]
incolas (łac.) — mieszkańców. [przypis redakcyjny]
incolis (łac.) — mieszkańcom. [przypis edytorski]
incommensurable (fr.) — niewspółmierny. [przypis edytorski]
Incomparabile — nieporównana, określenie żony Krasińskiego. [przypis redakcyjny]
incomparabilis (łac.) — niezrównany. [przypis edytorski]
incomptus (łac.) — nieporządny, zaniedbany, niewykwintny. [przypis edytorski]
inconsistent (ang.) — niekonsekwentny, niestały. [przypis edytorski]
inconstance (fr.) — niestałość. [przypis edytorski]
inconvenientia (łac.) — nieprawidłowości. [przypis redakcyjny]
incorruptible (fr., ang.) — nieprzekupny. [przypis edytorski]
incredibile dictu (łac.) — nie do uwierzenia. [przypis redakcyjny]
increscunt animi, virescit volnere virtus (łac.) — zranienie wzmacnia duszę i dodaje odwagi. [przypis edytorski]
incubus (łac.) — inkub, zły duch obcujący cieleśnie z kobietami podczas ich snu (tu utożsamiony z koboldem). [przypis edytorski]
inculpare (łac.) — winić. [przypis redakcyjny]
incumbit (łac.) — godziłoby się. [przypis redakcyjny]
incumbit (łac.) — potrzeba. [przypis redakcyjny]
incuriam (łac.) — o niedbalstwo, o opieszałość. [przypis redakcyjny]
incuriosi et posteritatis (łac.) — niedbali o samych siebie… niedbali również o potomność. [przypis redakcyjny]
incusando (łac.) — oskarżając. [przypis redakcyjny]
inczi (mal.) — pan (forma grzecznościowa). [przypis edytorski]
Ind — Indus, jedna z głównych rzek Płw. Indyjskiego. [przypis edytorski]
indagacja — badanie, wypytywanie. [przypis edytorski]
indagacja — dopytywanie się o coś. [przypis edytorski]
indagacja — dopytywanie się, wypytywanie. [przypis edytorski]
indagacja — przepytywanie, badanie, śledztwo. [przypis edytorski]
indagacja — wypytywanie. [przypis edytorski]
indagacja (z łac.) — dopytywanie się, wypytywanie. [przypis edytorski]
indagacja (z łac. indagatio) — przesłuchanie. [przypis edytorski]
indagacja (z łac.) — wypytywanie, przepytywanie. [przypis edytorski]
indagacja (z łac.) — wypytywanie, przepytywanie; śledztwo. [przypis edytorski]
indagacja (z łac.) — wypytywanie. [przypis edytorski]
indagacje (z łac.) — wypytywanie, przepytywanie, badanie. [przypis edytorski]
indagować — badać, przepytywać, prowadzić śledztwo. [przypis edytorski]
indagować — dopytywać się. [przypis edytorski]
indagować — dopytywać się, wypytywać; prowadzić śledztwo. [przypis edytorski]
indagować — dopytywać się, wypytywać. [przypis edytorski]
indagować — wypytywać, badać, zasypywać pytaniami. [przypis edytorski]
indagować — wypytywać. [przypis edytorski]
Inde (…) alto (łac.) — „Wtedy tak rzekł Eneas z wyniosłego łoża” (Vergilius, Aeneida, II, 2; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
Inde (…) colit — Iuvenalis, Satirae, XV, 37. [przypis tłumacza]
inde irae (łac.) — stąd gniew (Juwenalis, Satyry I 168). [przypis edytorski]
Inde (…) meae — Martialis, Epigrammata, XI, 22, 7. [przypis tłumacza]
Indeed, a big sportsman (ang.) — naprawdę wielki sportowiec. [przypis tłumacza]
Indeks miejscowości — lista miejsc uznanych za ważne przez autora; w wydaniu źródłowym zawiera odsyłacze do numerów stron (w wydaniu elektronicznym nie ma numerowanych stron, dzisiejszy czytelnik natomiast może skorzystać z wyszukiwania). [przypis edytorski]
Indeks osobowy — lista osób uznanych za ważne przez autora; w wydaniu źródłowym zawiera odsyłacze do numerów stron (w wydaniu elektronicznym nie ma numerowanych stron, dzisiejszy czytelnik natomiast może skorzystać z wyszukiwania). [przypis edytorski]
Indeks rzeczowy — lista pojęć uznanych za ważne przez autora; w wydaniu źródłowym zawiera odsyłacze do numerów stron (w wydaniu elektronicznym nie ma numerowanych stron, dzisiejszy czytelnik natomiast może skorzystać z wyszukiwania). [przypis edytorski]
indeks — tu: wskazówka. [przypis edytorski]
indeks — tu: wskazówka zegarka. [przypis edytorski]
indemnizacja (daw.) — odszkodowanie, wynagrodzenie strat i szkód płacone właścicielom w związku z uwłaszczeniem chłopów; w zaborze pruskim odszkodowanie płacili sami chłopi, zaś na terenie Galicji i w Królestwie Polskim odszkodowanie wypłacał rząd, co pośrednio obciążało podatników w postaci tzw. podatku indemnizacyjnego. [przypis edytorski]
