Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 489 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie
Według języka: wszystkie | English | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 14463 przypisów.
Parlez plus bas (fr.) — proszę mówić ciszej. [przypis edytorski]
Parlo, Dita, właśc. Gerda Olga Justine Kornstädt (1908–1971) — niemiecka aktorka filmowa, popularna w latach 30. XX w., występująca w filmach niemieckich i francuskich. [przypis edytorski]
Parlo — miasto w Hiszpanii, ok. 20 km na płd. od Madrytu. [przypis edytorski]
parlofon — dawne urządzenie do nagrywania i odtwarzania dźwięku, ulepszony fonograf. [przypis edytorski]
parlograf (daw., z fr. parler: mówić) — dyktafon. [przypis edytorski]
parlons d'autre chose (fr.) — mówmy o czym innym. [przypis edytorski]
Parlons outre chose, ma déesse (fr.) — Mówmy o czymś innym, moja bogini. [przypis edytorski]
parlor (ang.) — salon, pokój bawialny. [przypis edytorski]
parlowanie (pot., z fr.) — mówienie po francusku. [przypis edytorski]
parlowanie — z ft. parler: mówić (po francusku). [przypis edytorski]
Parma — miasto w płn. Włoszech. [przypis edytorski]
Parma — miasto w płn. Włoszech, w latach 1545–1860 stolica Księstwa Parmy. [przypis edytorski]
Parma — miasto we Włoszech znane z uprawy rzadkiej odmiany fiołka nazwanego fiołkiem parmeńskim. [przypis edytorski]
Parma — miejscowość w płn. Włoszech. [przypis edytorski]
Parmenides z Elei (ok. 540–ok. 470 p.n.e.) — filozof gr., uczeń Ksenofanesa, twórca teorii bytu jako tożsamego z prawdą, wiecznego (bez początku i końca), stałego, jednego i niepodzielnego. [przypis edytorski]
Parmenides z Elei (ok. 540–ok. 470 p.n.e.) — filozof grecki, uczeń Ksenofanesa, twórca teorii bytu jako tożsamego z prawdą, wiecznego (bez początku i końca), stałego, jednego i niepodzielnego; tytułowy bohater jednego z dialogów Platona. [przypis edytorski]
Parmenides z Elei (ok. 540–ok. 470 p.n.e.) — filozof grecki, uczeń Ksenofanesa, twórca teorii bytu jako tożsamego z prawdą, wiecznego (bez początku i końca), stałego, jednego i niepodzielnego. [przypis edytorski]
Parmenides z Elei (ok.540–ok.470r. p.n.e.) — filozof gr., uczeń Ksenofanesa, twórca teorii bytu jako tożsamego z prawdą, wiecznego (bez początku i końca), stałego, jednego i niepodzielnego. [przypis edytorski]
Parmien — ros. Пармен, czyli Parmenas. [przypis edytorski]
Parnas — geogr. pasmo górskie w środkowej Grecji; w mit. gr. siedziba Muz, opiekunek poszczególnych sztuk i patronującego im Apolla. [przypis edytorski]
Parnas — góra poświęcona Apollinowi, siedziba Muz, patronek poszczególnych dziedzin nauki i sztuki. [przypis edytorski]
Parnas — góra w Grecji, tradycyjnie uznawana za siedzibę Muz. [przypis edytorski]
Parnas — góra w Grecji, w Fokidzie, w mitologii uznawana za siedzibę Muz. [przypis edytorski]
Parnas — góra w Grecji, w mitologii uznawana za siedzibę Muz. [przypis edytorski]
Parnas — góra w środkowej Grecji; w starożytnej mit. gr. siedziba Apolla, Muz i Dionizosa. [przypis edytorski]
Parnas (gr. Παρνασσός: Parnassós) — pasmo górskie w środkowej Grecji; w mit. gr. siedziba Apollina, patrona sztuki, i jego orszaku, złożonego z dziewięciu muz, bogiń i opiekunek różnych dziedzin nauki i sztuki. [przypis edytorski]
Parnas i Helikon — góry w Grecji, wg mit. gr. siedziby Muz, opiekunek sztuk. [przypis edytorski]
Parnas — masyw górski w Fokidzie niedaleko Delf, w mit. gr. siedziba Apolla i jego orszaku muz. [przypis edytorski]
Parnas — masyw górski w Grecji; w mit. gr. jedna z siedzib Muz i Apollina; symbol doskonałości w sztuce, zwłaszcza w literaturze. [przypis edytorski]
Parnas — masyw górski w środkowej Grecji, niedaleko Delf, w mit. gr. siedziba Apolla i Muz. [przypis edytorski]
Parnas (mit. gr.) — siedziba Muz, opiekunek różnych dziedzin sztuk. [przypis edytorski]
Parnas — pasmo górskie w Grecji; w mit. gr. siedziba Apollina oraz stanowiących jego orszak dziewięciu Muz, patronek poszczególnych sztuk. [przypis edytorski]
Parnas — pasmo górskie w środkowej Grecji, wg mit. gr. będące siedzibą boga Apollina, opiekuna sztuk, oraz orszaku otaczających go Muz, patronek różnych kunsztów. [przypis edytorski]
Parnas — pasmo górskie w środkowej Grecji, wg mit. gr. będące siedzibą boga Apollina, opiekuna sztuk, oraz orszaku otaczających go Muz, patronek różnych kunsztów. [przypis edytorski]
Parnas — pasmo górskie w środkowej Grecji, wg mit. gr. będące siedzibą boga Apollina, opiekuna sztuk, oraz orszaku otaczających go Muz, patronek różnych kunsztów; lokować kogoś na Parnasie: uznawać kogoś za wybitnego artystę. [przypis edytorski]
Parnas — pasmo górskie w środkowej Grecji, wg mitologii greckiej znajdowała się tutaj siedziba Apollina; symbol doskonałości w sztuce (zwłaszcza w poezji). [przypis edytorski]
parnaska (…) opoka — Parnas, pasmo górskie w środkowej Grecji, w staroż. Beocji, wg mit. gr. będące siedzibą boga Apollina, opiekuna sztuk, oraz orszaku otaczających go Muz, patronek różnych kunsztów; Klio, przedstawiana ze zwojem papirusu w dłoni, była muzą historii. [przypis edytorski]
parnaskie kreatury — muzy. [przypis edytorski]
Parnes — ob. Parnita, masyw górski w Grecji, w Attyce, na północ od Aten. [przypis edytorski]
Parni, popr.: Parny, Évariste de (1753–1814) — fr. poeta epoki oświecenia, autor elegii i erotyków. [przypis edytorski]
Parnicki, Teodor (1908–1988) — autor powieści historycznych (np. Srebrne orły), niekiedy z elementami fantastyki i historii alternatywnej (np. Koniec „Zgody Narodów”), z czasem dążący w stronę powieści eksperymentalnej (np. I u możnych dziwny). [przypis edytorski]
parno — wilgotno, gorąco i duszno; jak gdy powietrze nasycone jest parą a. oparami. [przypis edytorski]
parnose — zarobek, płatne zajęcie. [przypis edytorski]
Parny, Évariste de (1753–1814) — francuski poeta epoki oświecenia. [przypis edytorski]
Parny — właśc. Évariste Desiré de Forges, vicomte de Parny (1753–1814), fr. poeta oświeceniowy. [przypis edytorski]
parob (daw., gw.) — robotnik rolny. [przypis edytorski]
parobczak — młody, silny parobek. [przypis edytorski]
parobczak (pot.) — silny, młody parobek. [przypis edytorski]
parobczycha — żona parobka. [przypis edytorski]
parobek (daw., gw.) — tu: młodzieniec. [przypis edytorski]
parobek — daw. najemny robotnik pracujący, na czas określony lub na stałe, w zamożnych gospodarstwach rolnych lub w folwarkach. [przypis edytorski]
parobek — dawniej robotnik, którego zatrudniano do pracy w gospodarstwie. [przypis edytorski]
parobek Ruprecht (niem. Knecht Ruprecht) — postać z niemieckiej tradycji Bożonarodzeniowej: przychodzi do niegrzecznych dzieci i „obdarowuje” je rózgą, podczas gdy Jezus grzecznym dzieciom wręcza prezenty (Marcin Luther propagował nieuznawanie kultu świętych i zastąpił osobę przynoszącego podarki świętego Mikołaja postacią małego Jezusa). [przypis edytorski]
paroch — proboszcz, pleban. [przypis edytorski]
paroch — tu: proboszcz, pleban (dziś: proboszcz w parafii grekokatolickiej). [przypis edytorski]
paroda — paradas. [przypis edytorski]
parodyi — dziś popr. forma D. lp: parodii. [przypis edytorski]
paroksyzm — atak choroby, drgawki. [przypis edytorski]
paroksyzm — atak, napad; nagłe wystąpienie lub zaostrzenie się objawów chorobowych; w odniesieniu do uczuć a. przeżyć: krótkie, gwałtowne i silne (niekiedy wstrząsające) doznanie. [przypis edytorski]
paroksyzm (daw.) — gwałtowne nasilenie się objawów choroby. [przypis edytorski]
paroksyzm — gwałtowne wystąpienie a. nasilenie się objawów chorobowych, emocjonalnych itp. [przypis edytorski]
paroksyzm — gwałtowne wystąpienie a. nasilenie się objawów chorobowych, emocjonalych itp. [przypis edytorski]
paroksyzm — gwałtowne zaostrzenie się objawów choroby. [przypis edytorski]
paroksyzm — gwałtowne zaostrzenie się objawów choroby. [przypis edytorski]
paroksyzm — nagłe wystąpienie lub zaostrzenie się objawów chorobowych; atak, napad. [przypis edytorski]
paroksyzm — nagłe wystąpienie lub zaostrzenie się objawów chorobowych; atak, napad; w odniesieniu do uczuć: krótki, gwałtowny i silny przejaw jakichś przeżyć. [przypis edytorski]
paroksyzm — nagłe wystąpienie lub zaostrzenie się objawów chorobowych; tu: nagły, silny skurcz. [przypis edytorski]
paroksyzm — nagłe zaostrzenie się objawów choroby. [przypis edytorski]
paroksyzm — nagły i gwałtowny wybuch lub nasilenie się objawów chorobowych. [przypis edytorski]
paroksyzm — nasilenie choroby. [przypis edytorski]
paroksyzm — nasilenie się negatywnych uczuć w stosunku do kogoś lub czegoś. [przypis edytorski]
paroksyzm — skurcz. [przypis edytorski]
paroksyzm — wybuch, napad. [przypis edytorski]
parol dać (daw.) — dać słowo (honoru). [przypis edytorski]
parol (daw.) — słowo honoru. [przypis edytorski]
parol (daw.) — słowo, słowo honoru. [przypis edytorski]
parol (daw., z fr.) — słowo (honoru), przysięga. [przypis edytorski]
parol — dosł. z fr.: słowo; słowo szlacheckie zobowiązujące do dotrzymania obietnicy, tu: wezwanie do stawienia się na pojedynek. [przypis edytorski]
parol (łac.: słowo) — słowo honoru. [przypis edytorski]
parol — słowo. [przypis edytorski]
parol — słowo, słowo honoru. [przypis edytorski]
parol — tu: hasło. [przypis edytorski]
parol (z fr.) — słowo (honoru). [przypis edytorski]
parol (z fr.) — słowo honoru. [przypis edytorski]
parol (z fr.) — słowo honoru; tu: zakład. [przypis edytorski]
parol zagiąć na kogoś — upatrzyć sobie kogoś, uwziąć się na kogoś. [przypis edytorski]
parole d'honeur (fr.) — słowo honoru. [przypis edytorski]
parole d'honneur (fr.) — słowo honoru. [przypis edytorski]
parole (fr.) — słowo. [przypis edytorski]
parolu (z fr.) — słowo, słowo honoru. [przypis edytorski]
Paros — gr. wyspa na Morzu Egejskim, na której wydobywa się słynny, biały marmur. [przypis edytorski]
Paros — wyspa na M. Egejskim. [przypis edytorski]
parość (daw.) — pęd, gałązka. [przypis edytorski]
parość (daw.) — pęd, latorośl, gałązka. [przypis edytorski]
parość — gałąź wyrastająca u nasady pnia. [przypis edytorski]
parość — parów. [przypis edytorski]
parość — pęd, latorośl. [przypis edytorski]
parowóz — lokomotywa napędzana silnikiem parowym. W piecu wewnątrz takiej lokomotywy palił się węgiel, podgrzewał wielki kocioł wody, a woda pod postacią pary wylatywała na zewnątrz, poruszając koła lokomotywy. Takie lokomotywy woziły wagony kolejowe przez cały wiek XIX, były też wtedy uważane za symbol postępu i nowoczesności. W XX w. stopniowo zastąpiły je lokomotywy elektryczne i spalinowe. Ostatnia w Europie linia kolejowa obsługiwana przez lokomotywy parowe działała do 2014 r. w Polsce, łączyła miasta Leszno i Wolsztyn, w którym też odbywają się co roku Parady Parowozów. [przypis edytorski]
parowy — dziś popr. forma N.lm: parowami. [przypis edytorski]
Paroxismus — Folge von sich steigernden Ausbrüchen von Krankheitserscheinungen. [przypis edytorski]
