Przypisy

in veste peregrina (łac.) — w stroju cudzoziemskim. [przypis redakcyjny]

in vicinitate inimicitias, nactus occasionem (łac.) — jak to między sąsiadami, waśnie, korzystając z nadarzającej się sposobności. [przypis redakcyjny]

in victoria (łac.) — w zwycięstwie. [przypis redakcyjny]

in victualibus (łac.) — co do żywności. [przypis redakcyjny]

in viscera Reipublicae (łac.) — w głąb Rzeczypospolitej. [przypis redakcyjny]

in vita (łac.) — za życia. [przypis redakcyjny]

in volumen legum (łac.) — w zbiór praw. [przypis redakcyjny]

Inaczej nie wiem, jeno mię czarujesz (starop.) — tylko tak to mogę pojmować, że mnie oczarowujesz, kokietujesz [przypis redakcyjny]

inappellabilitatem (łac.) — nieodwołalność. [przypis redakcyjny]

inaudito exemplo (łac.) — niesłychanym przykładem. [przypis redakcyjny]

inauguratus (łac.) — ogłoszony. [przypis redakcyjny]

incarcerata (łac.) — uwięziona. W procesie z margrabią chodziło o dalsze zatrzymanie dzierżawy Olszówki, z której Pasek, roszcząc sobie pewne należności u Myszkowskiego, ustąpić nie chciał; wyrzucony gwałtem, zostawia tam na posterunku żonę, niby to przez przeciwnika „uwięzioną”. [przypis redakcyjny]

Incessu patuit dea — Po chodzie znać boginię. [przypis redakcyjny]

incognito (łac.) — tajemnie, bezimiennie. [przypis redakcyjny]

incognito (wł., dosł.: nieznany; z łac. incognitus) — z utajeniem swego nazwiska lub godności, nieoficjalnie, nie dając się poznać. [przypis redakcyjny]

incognito (z wł.) — potajemnie, nieoficjalnie, nie ujawniając swojej tożsamości. [przypis redakcyjny]

incolae (łac.) — mieszkańcy. [przypis redakcyjny]

incolas (łac.) — mieszkańców. [przypis redakcyjny]

Incomparabile — nieporównana, określenie żony Krasińskiego. [przypis redakcyjny]

inconvenientia (łac.) — nieprawidłowości. [przypis redakcyjny]

incredibile dictu (łac.) — nie do uwierzenia. [przypis redakcyjny]

inculpare (łac.) — winić. [przypis redakcyjny]

incumbit (łac.) — godziłoby się. [przypis redakcyjny]

incumbit (łac.) — potrzeba. [przypis redakcyjny]

incuriam (łac.) — o niedbalstwo, o opieszałość. [przypis redakcyjny]

incuriosi et posteritatis (łac.) — niedbali o samych siebie… niedbali również o potomność. [przypis redakcyjny]

incusando (łac.) — oskarżając. [przypis redakcyjny]

independencja — niezależność. [przypis redakcyjny]

Indian (starop.) — dziś popr.: Indianin; tu: Hindus, mieszkaniec Indii. [przypis redakcyjny]

indicant (łac.) — pokazują. [przypis redakcyjny]

indicat vestis, guales intrinsecus estis (łac.) — pokazuje suknia, jakimi wewnątrz jesteście. [przypis redakcyjny]

indigne (łac.) — niegodnie. [przypis redakcyjny]

indignitatem (łac.) — niewłaściwość. [przypis redakcyjny]

indolem (łac.) — naturę, pociąg wrodzony. [przypis redakcyjny]

indormimus vitiis saeculi nostri (łac.) — śpimy na błędach wieku naszego. [przypis redakcyjny]

inducere gallicismum (łac.) — narzucić gallicyzm; tj. francuską formę rządu. [przypis redakcyjny]

indukcje — tu: wprowadzania na scenę. [przypis redakcyjny]

indukować (z łac.) — wprowadzać. [przypis redakcyjny]

indukowali — wywodzili. [przypis redakcyjny]

induktach — wnioskach, wywodach. [przypis redakcyjny]

induktami — wywodami, wnioskami. [przypis redakcyjny]

indult — zwolnienie od obowiązujących przepisów, dane przez władzę duchowną. [przypis redakcyjny]

industria — tu: produkcja, wyrób (ozdobnych różańców). [przypis redakcyjny]

induunt naturam (łac.) — przywdziewają naturę. [przypis redakcyjny]

Indy — mieszkańcy Indii, których północno–zachodnią część podbił Aleksander Macedoński. [przypis redakcyjny]

indycht — z indygo: lazurek, barwnik niebieski. [przypis redakcyjny]

indygena — szlachcic-cudzoziemiec, który otrzymał prawa i przywileje szlachcica polskiego. [przypis redakcyjny]

indygenat (daw.) — szlachectwo. [przypis redakcyjny]

indywidualizowanie etyki: różne kulty, różne religie — por. Lange, op. cit., s. 520, 535 [przypis redakcyjny]

Ine stache (…) Loh (dialekt niem.-szwajc.) — wbij, owiń nitkę, wyciągnij i spuść. [przypis redakcyjny]

ineksprymabale (z fr.) — spodnie (wyraz przestarzały). [przypis redakcyjny]

ineksprymable (z fr. inexprimable: niewypowiedziany, niewypowiadalny) — spodnie; też: kalesony, majtki. [przypis redakcyjny]

infallibiliter (łac.) — niechybnie. [przypis redakcyjny]

infallibiliter (łac.) — niewątpliwie. [przypis redakcyjny]

infame (łac.) — hańbą. [przypis redakcyjny]

infamia, exilium i privatio (łac.) — pozbawienie czci, wygnanie i pozbawienie. [przypis redakcyjny]

infamia — niesława (tu: przez abdykację). [przypis redakcyjny]

infamis (łac.) — człowiek bez czci, niegodziwy. [przypis redakcyjny]

infamis — niegodziwiec, człowiek bez czci. [przypis redakcyjny]

infamis — skazany na utratę czci i praw; tu: Lubomirski. [przypis redakcyjny]

infamisa — bezecnika, przestępcę. [przypis redakcyjny]

Infektion uud Geschwulstbildung. [przypis redakcyjny]

infelicitati temporis (łac.) — nieszczęśliwym okolicznościom. [przypis redakcyjny]

inferius (łac.) — niżej. [przypis redakcyjny]

infestować — nagabywać. [przypis redakcyjny]

infestować — napadać. [przypis redakcyjny]

infima — najniższa. [przypis redakcyjny]

Inflanty — kraj nadbałtycki przyłączony do Polski w 1561 r. Na mocy pokoju oliwskiego (1660) część Inflant przypadła Szwecji, pozostała przy Polsce reszta ziem przeszła na rzecz Rosji przy pierwszym rozbiorze (1772). Wielu spośród szlachty posiadało tytuły urzędów ziemskich z Inflant, stąd stałe i liczne głosy domagające się odebrania tych ziem. [przypis redakcyjny]

influencja — wpływ. [przypis redakcyjny]

infułat — duchowny, nie będący biskupem, ale mający prawo używania odznak biskupiej godności. [przypis redakcyjny]

Ingenium nobis ipsa puella facit — „Sama dziewczyna stwarza w nas talent”. [przypis redakcyjny]

Ingentem (…) massam — [por.] Vergilus, Aeneida, VIII, 447–454. [przypis redakcyjny]

inglorios actus (łac.) — czyny niesławne. [przypis redakcyjny]

ingratitudinem (łac. forma B.lp) — niewdzięczność. [przypis redakcyjny]

ingrediencji — przypraw, dodatków. [przypis redakcyjny]

ingrosowane — wpisywane. [przypis redakcyjny]

inhumaniter (łac.) — nieludzko. [przypis redakcyjny]

inibunt operam (łac.) — dołożą starania. [przypis redakcyjny]

inicjacja (z łac.) — wprowadzenie w coś, początek czegoś. [przypis redakcyjny]

Inik ze krwie Awalów — Inico del Vasto z domu Awalów. [przypis redakcyjny]

inimicus homo (łac.) — nieprzyjazny człowiek. [przypis redakcyjny]

initia (łac.) — wstępne starania. [przypis redakcyjny]

initium (z łac.) — początek. [przypis redakcyjny]

iniunctum (łac.) — zalecone. [przypis redakcyjny]

iniungimus (łac.) — poruczamy. [przypis redakcyjny]

iniuriam (łac.) — krzywdę. [przypis redakcyjny]

iniuriam recentem (łac.) — świeżą krzywdę. [przypis redakcyjny]

iniurias (łac.) — srogości. [przypis redakcyjny]

iniustitiam (łac.) — niesprawiedliwość. [przypis redakcyjny]

injuriamus (łac.) — krzywdzimy. [przypis redakcyjny]

inkantacja — zaklęcie, czary. [przypis redakcyjny]

inkarceraci — więźniowie. [przypis redakcyjny]

inkarcerować — uwięzić. [przypis redakcyjny]

inkaust — atrament. [przypis redakcyjny]

inkaust — atrament (tu, ze względu na rytm, czytamy na cztery sylaby). [przypis redakcyjny]

inkaust — atrament (ze względu na rytm czytamy na cztery sylaby). [przypis redakcyjny]

inkaust — czernidło, atrament. [przypis redakcyjny]

inkaust (daw.) — atrament. [przypis redakcyjny]

inklinacja — skłonność. [przypis redakcyjny]

inkomodować (z łac.) — niepokoić, męczyć, sprawiać kłopot. [przypis redakcyjny]