Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 16291 przypisów.
dopatrować (daw.) — dostrzegać, zauważać; od daw.: patrować, patrywać. [przypis edytorski]
dopierać się (daw.) — domagać się. [przypis edytorski]
dopierać się (daw.) — uparcie starać się o coś. [przypis edytorski]
dopirać a. dopierać się (daw.) — domagać się. [przypis edytorski]
dopomóżcież (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że, skróconą do -ż; znaczenie: dopomóżcie koniecznie, dopomóżcie wreszcie itp. [przypis edytorski]
dopytać się czego (daw.) — znaleźć co. [przypis edytorski]
doradzca (daw.) — doradca. [przypis edytorski]
dorozumieć się (daw.) — domyślić się, zrozumieć. [przypis edytorski]
dorozumiewać się (daw.) — domyślać się. [przypis edytorski]
dorzeczny (gw., daw.) — dogodny dla siebie. [przypis autorski]
dosięże (daw.) — dosięgnie. [przypis edytorski]
doskwierzyć (daw.) — dokuczyć. [przypis edytorski]
dostać (daw.) — dotrzymać pola w walce, wytrzymać. [przypis edytorski]
dostać (daw.) — tu: sięgnąć i wyjąć; wydobyć. [przypis edytorski]
dostać (daw.) — tu: wydobyć, wyciągnąć. [przypis edytorski]
dostać (daw.) — tu: wydostać, wydobyć, wyciągnąć. [przypis edytorski]
dostać (daw.) — wystarczyć. [przypis edytorski]
dostać odkosza (daw.) — oświadczyć się i nie zostać przyjętym. [przypis edytorski]
dostając (daw.) — tu: wyciągając, wydostając, wydobywając. [przypis edytorski]
dostały (daw.) — dojrzały. [przypis edytorski]
dostały (daw.) — dojrzały. [przypis edytorski]
dostały (daw.) — dojrzały, rozwinięty. [przypis edytorski]
dostały (daw.) — tu: dojrzały. [przypis edytorski]
dostatkiem (daw.) — wystarczająco. [przypis edytorski]
dostawać (daw.) — dosięgać. [przypis edytorski]
dostawać (daw.) — osiągać, uzyskiwać. [przypis edytorski]
dostawać (daw.) — starczyć; być w dostatecznej ilości. [przypis edytorski]
dostawać (daw.) — tu: wyciągać, wydobywać. [przypis edytorski]
dostawać (daw.) — tu: wystarczać. [przypis edytorski]
dostawać (daw.) — wystarczać. [przypis edytorski]
dostawać (daw.) — wystarczyć. [przypis edytorski]
dostawić (daw.) — dostarczyć. [przypis edytorski]
dosuży (daw.) — dorodny. [przypis redakcyjny]
dosuży koń (daw.) — silny koń. [przypis redakcyjny]
dosyć (daw.) — zadość. [przypis edytorski]
doszedłem był (daw.) — forma czasu zaprzeszłego; znaczenie: doszedłem wcześniej, uprzednio (przed wydarzeniami a. czynnościami wyrażonymi formą zwykłego czasu przeszłego). [przypis edytorski]
dościgły (daw.) — dojrzały (o owocu). [przypis edytorski]
dościgły (daw.) — dorosły, dojrzały. [przypis edytorski]
dość w czas (daw.) — wystarczająco wcześnie. [przypis edytorski]
dośpiały (daw.) — dojrzały. [przypis edytorski]
dośpieć (daw.) — dogrzać a. dojrzewać. [przypis edytorski]
dośpieć (daw., gw.) — dojrzeć. [przypis edytorski]
dośpieć (daw.) — zdążyć. [przypis redakcyjny]
dotrzymywać placu (daw.) — nie przegrywać pojedynku. [przypis edytorski]
dowbysz (daw., ukr.) — dobosz. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — bystry umysł, rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, błyskotliwość. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, bystrość umysłu. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, bystrość umysłu. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, rozum, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, spryt, intelekt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, spryt, rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, umysł. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, zdolność rozumowania. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum, inteligencja. [przypis edytorski]
Jędrzej Kitowicz, Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Jędrzej Kitowicz, Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
dowcip (daw.) — rozum, inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum, inteligencja, talent. [przypis redakcyjny]
dowcip (daw.) — rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum. [przypis redakcyjny]
dowcip (daw.) — rozum, spryt, inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — spryt, rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — tu: inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — tu: inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — tu: rozum, inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — tu: spryt, inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — umysł, rozum, inteligencja. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — inteligentny, sprytny, rozumny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — inteligentny, sprytny, rozumny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — inteligentny, wymowny, elokwentny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — mądry, rozumny, roztropny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — przemyślny, sprytny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — rozumny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — tu: inteligentny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — tu: subtelny, zręczny, wyrafinowany. [przypis edytorski]
dowierać (daw.) — dojrzewać. [przypis edytorski]
dowodnie (daw.) — wyraźnie. [przypis edytorski]
dowódzca (daw.) — dziś: dowódca. [przypis edytorski]
drab (daw.) — żołnierz, pachołek, sługa. [przypis edytorski]
drab (daw.) — żołnierz piechoty, zbrojny pachołek, sługa. [przypis edytorski]
drabant (daw.) — żołnierz straży przybocznej. [przypis edytorski]
drabiak (daw.) — wóz drabiniasty. [przypis edytorski]
draganiska (daw.) — forma lm i zgrubienie od: dragan, tj. dragon, żołnierz. [przypis edytorski]
dragon (daw.) — żołnierz lekkiej jazdy. [przypis edytorski]
drałła (daw.) — dziś popr. 3.os. lp cz.ter.: drałuje (pot.: biegnie, pędzi). [przypis edytorski]
dramatyka (daw.) — twórczość dramatopisarska; dramat. [przypis edytorski]
drań (daw., r.ż.) — o rzeczach: lichota, rupiecie, graty, gałgany. [przypis edytorski]
drapiestwo (daw.) — grabież, rozbój. [przypis edytorski]
dreszcz przeszła (daw.) — dziś popr. forma r. m.: deszcz przeszedł. [przypis edytorski]
driakiew (daw.) — medykament z kilkudziesięciu składników, uważany za uniwersalny lek i odtrutkę, wytwarzany aż do XVIII w.; przen.: lekarstwo. [przypis edytorski]
driakiew (daw.) — roślina lecznicza, lekarstwo. [przypis edytorski]
driakiew (daw., z gr. thēriakē: odtrutka przeciw ukąszeniu) — lek na wszelkie choroby, zawierający wiele różnych składników. [przypis edytorski]
driakiew (daw., z gr. thēriakē: odtrutka przeciw ukąszeniu) — medykament z kilkudziesięciu składników, uważany za uniwersalny lek i odtrutkę, wytwarzany aż do XVIII w.; przen.: lekarstwo. [przypis edytorski]
drobnowidz (daw.) — mikroskop. [przypis edytorski]
