Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 486 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie

Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 9312 przypisów.

kraść kogoś (daw.) — okradać kogoś. [przypis edytorski]

kraśnieć — czerwienieć; daw. także: przyciągać wzrok barwą, pięknością (daw. krasny: czerwony, jaskrawy; ładny, piękny). [przypis edytorski]

kraśnieć — czerwienieć; rumienić się. [przypis edytorski]

kraśno — z dużą ilością okrasy, tj. tłuszczu. [przypis edytorski]

kraśny a. krasny (daw.) — czerwony; piękny. [przypis edytorski]

kraśny a. krasny (daw., gw.) — piękny; kolorowy; czerwony. [przypis edytorski]

kraśny — a. krasny: jaskrawoczerwony, kolorowy; piękny, urodziwy. [przypis edytorski]

kraśny a. krasny — jasnoczerwony; także: piękny. [przypis edytorski]

kraśny (daw.) — kolorowy, barwny a. czerwony. [przypis edytorski]

kraśny (daw.) — piękny a. czerwony, rumiany. [przypis edytorski]

kraśny (daw.) — tu: piękny. [przypis edytorski]

kraśny — dziś popr. pisownia: krasny, tj. czerwony a. barwny. [przypis edytorski]

kraśny — kolorowy; czerwony; piękny. [przypis edytorski]

kraśny — kolorowy; piękny, ozdobny. [przypis edytorski]

kraśny — krasny, czerwony. [przypis edytorski]

kraśny — piękny, ładny. [przypis edytorski]

kraśny — piękny, strojny. [przypis edytorski]

kraśny (reg.) — czerwony. [przypis edytorski]

krater — dzban do rozcieńczania wina wodą, jak było w zwyczaju staroż. Greków. [przypis edytorski]

krater (tu daw.) — puchar, kielich. [przypis edytorski]

krater — tu: naczynie do mieszania wody z winem. [przypis edytorski]

Krates z Teb (ok. 365–ok. 285 p.n.e.) — filozof grecki ze szkoły cyników, uczeń Diogenesa, nauczyciel Zenona z Kition, twórcy stoicyzmu; jako pierwszy z cyników wyzbył się majątku i razem z żoną Hipparchią prowadził ubogi tryb życia. [przypis edytorski]

Krates z Teb (ok. 365–ok. 285 p.n.e.) — grecki filozof, przedstawiciel nurtu cynickiego, uczeń Diogenesa z Synopy. [przypis edytorski]

Kratos, Bia (mit. gr.) — dzieci bogini-rzeki Styks i tytana Pallasa; pełnią funkcję bóstw-alegorii Siły i Przemocy; ich rodzeństwem byli: Zelos (bóg-alegoria Współzawodnictwa), Nike (bogini-alegoria Zwycięstwa). [przypis edytorski]

kratów — dziś popr. D. lm: krat. [przypis edytorski]

kratówka — tu: siostra żyjąca „za kratami” w klasztorze zamkniętym lub osoba często spowiadająca się przed kratami konfesjonału. Wszystkie wymienione określenia obrażają przesadną pobożność siostry. [przypis edytorski]

Kratyles a. Kratylos — jeden z dialogów filozoficznych Platona, dotyczący zagadnień językoznawczych. [przypis edytorski]

krauloti — kraustinėti. [przypis edytorski]

Kraus, Karol, właśc. Kraus, Karl (1874–1936) — austriacki pisarz, publicysta, w latach 1899–1936 wydawca polityczno-literackiego czasopisma „Die Fackel” (pochodnia). [przypis edytorski]

Krause, Ernst (1839–1903) — niemiecki biolog i pisarz popularnonaukowy, wybitny propagator darwinizmu w Niemczech. [przypis edytorski]

Krauszów — wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim. [przypis edytorski]

Krauze, Franciszek — polski oficer, w 1812 kapitan 5 pułku piechoty liniowej. [przypis edytorski]

krawa (daw.) — dziś: kroi. [przypis edytorski]

krawat — dziś popr. forma D.lm: krawatów. [przypis edytorski]

krawczyk (przestarz.) — czeladnik w zakładzie krawieckim. [przypis edytorski]

Krawczynski, Siergiej Michajłowicz, pseud. Stiepniak (1851–1895) — rosyjski pisarz i rewolucjonista związany z ruchem narodnickim. [przypis edytorski]

krawędziak — drewniany element budowlany, rodzaj tarcicy o przekroju zbliżonym do kwadratu i grubości mniejszej niż belka. [przypis edytorski]

krąg Egidy (mit. gr.) — tarcza ze skóry kozy Egidy, która wykarmiła małego Zeusa (w mit. rzym. Jowisza); służyła także córce Zeusa, Atenie (w mit. rzym. Minerwie). [przypis edytorski]

Krąg interesów — sztuka hiszpańskiego dramaturga Jacinta Benavente'a z 1909, wystawiona w teatrze im. Słowackiego 22 lutego 1919 roku. [przypis edytorski]

Krąg interesów — sztuka Jacinta Benavente'a z 1909 r. [przypis edytorski]

krąg zwierzyńcowy — Zodiak. [przypis edytorski]

krąg żelazny — dysk. [przypis edytorski]

krągiem — dziś popr.: kręgiem. [przypis edytorski]

krągła Kallipygos (gr. kallos: piękny, pyge: pośladki) — jeden z przydomków Afrodyty oraz jedno z kanonicznych przedstawień bogini oglądającej się do tyłu na swoje pośladki; Afrodyta Kallipygos znaczy dosł. Pięknotyła, o pięknych pośladkach. [przypis edytorski]

krążąc parowy — dziś popr. N. lm: parowami; parów: dolina o płaskim dnie i stromych zboczach. [przypis edytorski]

krążownik (wojsk.) — duży, silnie uzbrojony okręt. [przypis edytorski]

krążyć coś (daw.) — okrążać, otaczać. [przypis edytorski]

krążyli orłowie — dziś popr.: krążyły orły. [przypis edytorski]

kreatura (daw., z łac.) — osoba zawdzięczająca swoją pozycję komuś wpływowemu, wykreowana przez kogoś. [przypis edytorski]

kreatura (daw., z łac.) — osoba zawdzięczająca swoją pozycję komuś wpływowemu, wykreowana przez kogoś. [przypis edytorski]

kreatura (daw., z łac.) — osoba zawdzięczająca swoją pozycję komuś wpływowemu, wykreowana przez kogoś. [przypis edytorski]

kreatura (daw., z łac.) — stworzenie, istota; dziś: lichy, podły człowiek. [przypis edytorski]

kreatura — tu daw., z łac. creatura: stworzenie, istota; dziś: osoba podła, budząca wstręt swoim postępowaniem. [przypis edytorski]

kreatura — tu: osoba budząca wstręt i obrzydzenie. [przypis edytorski]

kreca — świerzb, typowa choroba oświęcimska. [przypis edytorski]

Krechowiecki, Adam (1850–1919) — polski pisarz, krytyk, redaktor. Twórca rozpraw naukowych o Kraszewskim i Mickiewiczu. [przypis edytorski]

Kreci — tj. Kreteńczycy. [przypis edytorski]

krecia robota — podstępne działanie skierowane przeciwko komuś lub czemuś, zawiązanie intrygi. [przypis edytorski]

Kreczetnikow, Michaił Nikitycz (1729–1793) — generał-lejtnant wojsk rosyjskich; walczył pod Barem na tydzień przed jego zdobyciem przez wojska pod dowództwem Stiepana Fiodorowicza Apraksina. [przypis edytorski]

Kreczetnikow, Piotr Nikitycz (1727–1800) — generał rosyjski, dowódca korpusu interwencyjnego tłumiącego konfederację barską. [przypis edytorski]

kreda (daw., pot.) — kredyt. [przypis edytorski]

kreda (geol.) — ostatni, najpóźniejszy okres ery mezozoicznej, ok. 145–66 mln lat temu. [przypis edytorski]

kreda, jura, trias (geol.) — okresy ery mezozoicznej. [przypis edytorski]

kredencerz (daw.) — służący opiekujący się kredensem, tj. zastawą stołową, odpowiedzialny za podawanie do stołu. [przypis edytorski]

kredencerz — służący odpowiedzialny za zaopatrzenie w produkty spożywcze. [przypis edytorski]

kredencerz — służący zajmujący się zastawą i podawaniem do stołu. [przypis edytorski]

kredens (daw.) — pomieszczenie przeznaczone do przechowywania zastawy stołowej oraz dla służby podającej do stołu. [przypis edytorski]

kredens (daw.) — służba stołowa, pełnienie obowiązków związanych z podawaniem do stołu w pałacach i dworach. [przypis edytorski]

kredens (daw.) — tu: naczynia, zastawa stołowa. [przypis edytorski]

kredens — tu: naczynia, zastawa stołowa. [przypis edytorski]

kredensarz — dziś: kredencerz. [przypis edytorski]

kredensowy chłopak (daw.) — służący, odpowiedzialny za porządek w zastawie stołowej. [przypis edytorski]

kredo a. credo (z łac. credo: wierzę) — wyznanie wiary, tekst odmawiany w liturgii katolickiej w niedziele i święta; Piłat w kredzie: mowa o fragmencie wyznania wiary, gdzie mówi się o Jezusie Chrystusie, że został „umęczon pod Ponckim Piłatem”, tj. był sądzony i skazany na tortury i śmierć przez rzymskiego prefekta Poncjusza Piłata. Poza Bogiem Ojcem, Duchem Św., Jezusem i jego matką Maryją, Poncjusz Piłat jest jedyną osobą z innego porządku wymienioną z imienia w tekście Credo. [przypis edytorski]

kredyt (daw.) — tu: zaufanie. [przypis edytorski]

kredyt (daw.) — wiarygodność; tu: szacunek, poważanie. [przypis edytorski]

kredytor (daw.) — wierzyciel. [przypis edytorski]

kredytor — wierzyciel. [przypis edytorski]

kredytować (z łac. credo: wierzę, ufam) — tu: dawać wiarę, uważać za prawdę. [przypis edytorski]

kreisenden Stühlen — Gebärstühlen. [przypis edytorski]

Kreishauptmann (niem.) — odpowiednik polskiego starosty. [przypis edytorski]

Kreishauptmann (niem.) — starosta powiatowy. [przypis edytorski]

kreiskomiser, popr. Kreiskommissar (niem.) — komisarz okręgowy. [przypis edytorski]

kreißen — gebären. [przypis edytorski]

kreizas — iš audinio ar popieriaus iškarpytas dantytas papuošalas, pinikai. [przypis edytorski]