Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 487 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | hiszpański | japoński | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 5819 przypisów.
rąbek — brzeg materiału, kraj szaty. [przypis edytorski]
rąbek — chusta osłaniająca głowę i ramiona kobiety; w czasach Fredry był to już staroświecki element stroju. [przypis edytorski]
rąbek (daw.) — chustka na głowę. [przypis edytorski]
rąbek — daw. element stroju, chusta osłaniająca głowę kobiety. [przypis edytorski]
rąbek — rodzaj cienkiej podłużnej chusty. [przypis edytorski]
rąbek — tu: dawniej szal, welon, chustka. [przypis edytorski]
rąbki nie całkiem kraśną nicią szyte — chustki, które zaczęto wyszywać czerwoną nitką, ale nie dokończono. [przypis edytorski]
rąbkowy — z cienkiego płótna. [przypis redakcyjny]
rąbku (starop. forma) — dziś popr. D.lp: rąbka; rąbek: chustka. [przypis edytorski]
rący (starop.) — rączy; gwałtownie rwący się naprzód. [przypis edytorski]
rącze — szybkie. [przypis edytorski]
rączęty — dziś popr. forma N. lm: rączętami. [przypis edytorski]
Rączki — wieś nad Pilicą w województwie łódzkim. [przypis redakcyjny]
rączkiś przykrył — inaczej: przykryłeś rączki (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
rączo (daw.) — szybko, żwawo. [przypis edytorski]
rączo (starop.) — prędko. [przypis edytorski]
rączo — szybko. [przypis edytorski]
rączo — szybko, zwinnie, energicznie. [przypis edytorski]
rączość (daw.) — prędkość, szybkość. [przypis edytorski]
rączość — prędkość, szybkość. [przypis edytorski]
rączość — szybkość w ruchu, biegu, locie. [przypis edytorski]
rączy koń obraca (starop. konstrukcja) — dziś z D.: rączego konia (…). [przypis edytorski]
rączy (starop.) — szybki, prędki, zwinny. [przypis edytorski]
rączy — szybki. [przypis edytorski]
rączy — szybki w biegu, prędki, bystry, zwinny. [przypis edytorski]
rączy — szybki w biegu. [przypis edytorski]
Råglanda — historyczna gmina szwedzka, położona w Värmlandii. [przypis edytorski]
rąžydamasis — pasitempdamas. [przypis edytorski]
rb. — roku bieżącego. [przypis edytorski]
rdze (Uredinales) — obecnie: rdzawnikowce (grzyby rdzawnikowe), grzyby powodujące choroby roślin zwane rdzami. [przypis edytorski]
rdzeń [ta] — dziś r.m.: ten rdzeń. [przypis edytorski]
rdzewiące — dziś popr.: rdzewiejące. [przypis edytorski]
Rdzę (…)/ Na Omfalii igle/ Od krwią wilgotnych Herkulesa palców — według mit. gr. Herkules, kupiony na targu niewolników przez królową Lidii Omfale, przebywał u niej w służbie przez trzy lata, wykonywał kobiece prace i był przebrany w kobiece szaty. Pobyt u Omfale wiąże się więc ze zniewieścieniem herosa, który w tym czasie przelewał krew nie w bohaterskich zmaganiach, ale kłując się igłą przy szyciu. [przypis edytorski]
Re (…) auro (łac.) — „Zaprawdę nieodstępne troski, postrach ludzi./ Nie boją się ni zbroi, ni poświstu grotów/ I śmiało między króle pchają się, mocarzów/ Za nic mając, ani też baczą na blask złota” (Lucretius, De rerum natura, II, 47; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
re (…) gloriantem — Cicero, Tusculanae disputationes, II, 13. [przypis tłumacza]
Re Harmachis (gr.), Re Horachte — „Re [jako] Horus Horyzontów”, połączenie jednego z naczelnych egipskich bogów, bóstwa słońca w pełni dnia, Re, z Horachte, czyli Horusem w jego solarnym (słonecznym) aspekcie. Używane na określenie przejawu boga-słońca podróżującego po niebie. W czasach reformy Echnatona imię Re Horachte występuje jako element oficjalnego opisowego tytułu jedynego boga Atona, często skracanego do określenia Ra-Horus-Aton. [przypis edytorski]
re intellecta in verbis simus faciles (łac.) — rzecz zrozumiałą łatwo wyrazić słowami; parafraza zdania Cycerona z dzieła O najwyższym dobru i złu II, 52. [przypis edytorski]
Re sciochi, re… (wł.) — Królowie, głupi królowie… [przypis edytorski]
Rea, gr. Rhea (mit. gr.) — córka Uranosa i Gai, siostra i żona Kronosa, matka Zeusa i jego rodzeństwa; utożsamiana później z frygijską boginią płodności Kybele, czczoną jako Bogini Matka, której młodym kochankiem był pasterz Attis, bóg wegetacji i wiosny; przedstawiana podobnie jak Kybele: na tronie z dwoma lwami po bokach lub w rydwanie ciągniętym przez dwa lwy. [przypis edytorski]
Rea, gr. Rhea (mit. gr.) — siostra i żona Kronosa, matka bóstw olimpijskich. [przypis edytorski]
Rea (mit. gr.) — siostra i żona Kronosa, pramatka bóstw olimpijskich. [przypis edytorski]
Reade, William Winwood, (1838–1875) — brytyjski historyk, powieściopisarz i filozof; autor m.in. historii powszechnej pt. Martyrdom of Man (Męczeństwo człowieka, 1872). [przypis edytorski]
reading-room (ang.) — czytelnia, biblioteka. [przypis edytorski]
reading room (ang.) — czytelnia. [przypis edytorski]
ready (ang.) — gotowy, gotowi. [przypis edytorski]
Ready? Ready. (ang.) — Gotowe? Gotowe. [przypis tłumacza]
reakcji arystokratycznej w roku 403 — podczas rządów tzw. trzydziestu tyranów, oligarchicznej komisji narzuconej przez Spartę Atenom po ich klęsce w wojnie peloponeskiej w 404 p.n.e.; komisja wprowadziła rządy terroru, po 8 miesiącach została obalona przez oddziały złożone z prodemokratycznych wygnańców. [przypis edytorski]
reakcjonista — przeciwnik wszelkich zmian społeczno-politycznych. [przypis edytorski]
real champaign (ang.) — popr.: real champagne. [przypis edytorski]
real — dawna moneta hiszpańska o wartości 1/8 talara. [przypis edytorski]
real — dawna srebrna moneta hiszpańska. [przypis edytorski]
real estate business (ang.) — biznes nieruchomości. [przypis edytorski]
real — srebrna moneta hiszpańska lub portugalska. [przypis edytorski]
real — srebrna moneta hiszpańska. [przypis edytorski]
realista — człowiek nazywający rzeczy po imieniu, weredyk. [przypis redakcyjny]
realiter (łac.) — naprawdę, rzeczywiście. [przypis edytorski]
reality TV — typ programów telewizyjnych, zwykle w postaci konkursu, mający z założenia pokazywać nieinscenizowane sceny z prawdziwego życia, w których występują osoby niezwiązane zawodowo z telewizją; istotą reality TV jest postawienie widza w roli podglądacza. [przypis edytorski]
realizm naiwny — naturalny pogląd, który wyznaje każdy człowiek przed wszelką refleksją filozoficzną. [przypis edytorski]
realizm pojęciowy — pogląd filozoficzny, przypisujący realne istnienie pojęciom ogólnym. [przypis edytorski]
Realizm (…) zupełne. — fragment z wydania późniejszego: Wilhelm Feldman, Współczesna literatura polska, Kraków 1924, wyd. VII, s. 82–83. [przypis edytorski]
realność (daw.) — tu: posiadłość ziemska a. nieruchomość. [przypis edytorski]
realność (przest.) — posiadłość, nieruchomość. [przypis edytorski]
realność — tu: nieruchomość; własność w postaci budynków itp. [przypis edytorski]
realność — tu wpływ, dochód. [przypis edytorski]
reasekuracja — sytuacja, gdy firma ubezpieczeniowa ubezpiecza się od ryzyka w innej takiej firmie. [przypis edytorski]
reasmupcyja — reasumpcja; wznowienie czynności. [przypis edytorski]
reasumowanie — podsumowanie. [przypis edytorski]
reasumpcja — ponowne otwarcie. [przypis redakcyjny]
reasumpcją — [daw. forma B.lp r.ż.] ponowne otwarcie. [przypis redakcyjny]
reb (jid.) — tytuł grzecznościowy u Żydów dodawany przed imieniem i nazwiskiem do określenia mężczyzn biegłych w znajomości Tory i Talmudu; nie jest tożsame ze słowem rabin. [przypis edytorski]
Reb Safra (ok.280-338) — babiloński ammoraita czwartej generacji. Zaangażował się w handel; słynął z uczciwości. [przypis edytorski]
reb — skrót hebrajskiego słowa rabi, które jest tytułem uczonego, rabina itp.; u Żydów wyraz reb przed imieniem własnym oznacza szacunek dla osoby, do której zwracają się oni w ten sposób lub o której mówią; młodszy wiekiem zawsze tak mówi do starszego. [przypis edytorski]
reb — skrót hebrajskiego słowa rabi, które jest tytułem uczonego, rabina itp. U Żydów wyraz reb przed imieniem własnym oznacza szacunek dla osoby, do której zwracają się oni w ten sposób lub o której mówią. Młodszy wiekiem zawsze tak mówi do starszego. [przypis edytorski]
reb — skrót hebrajskiego słowa rabi, które jest tytułem uczonego, rabina itp. U Żydów wyraz reb przed imieniem własnym oznacza szacunek dla osoby, do której zwracają się oni w ten sposób lub o której mówią. Młodszy wiekiem zawsze tak mówi do starszego. [przypis tłumacza]
reb — tytuł grzecznościowy, odpowiednik polskiego „pan”. [przypis edytorski]
reb — tytuł grzecznościowy, odpowiednik polskiego „pan”. [przypis tłumacza]
rebe (jid.) — nauczyciel. [przypis edytorski]
rebe — nauczyciel. [przypis edytorski]
rebe — skrót hebrajskiego słowa rabi, które jest tytułem uczonego, rabina itp. U Żydów wyraz reb przed imieniem własnym oznacza szacunek dla osoby, do której zwracają się oni w ten sposób lub o której mówią. Młodszy wiekiem zawsze tak mówi do starszego. [przypis edytorski]
rebe — tytuł cadyka, także mełameda. [przypis tłumacza]
rebe — tytuł grzecznościowy. [przypis edytorski]
rebe (z hebr. rabbi: nauczyciel, mistrz) — tu: mędrzec. [przypis edytorski]
rebe — zwrot grzecznościowy (odpowiednik „pan”, „mistrz”), którym uczniowie określają nauczyciela w szkole religijnej, chederze lub jesziwie. [przypis edytorski]
rebej chasydzki — duchowy przywódca chasydów. [przypis tłumacza]
Rebeka — córka Batuela ben Nachora; żona Izaaka, matka bliźniąt Ezawa i Jakuba (Rdz 25, 24–26). Młodszy, Jakub, podstępem zdobył ojcowskie błogosławieństwo pierworództwa (Rdz 25, 29-34). [przypis edytorski]
Rebeka Izakowi najbliższa — biblijna Rebeka była żoną patriarchy Izaaka. [przypis edytorski]
Rebeka — polskie tango skomponowane w 1933 do słów Andrzeja Własta z muzyką Zygmunta Białostockiego. [przypis edytorski]
Rebeka — postać biblijna z Księgi Rodzaju: żona patriarchy Izaaka, matka Ezawa i Jakuba; sługa Abrahama, który w odległym mieście miał znaleźć odpowiednią żonę dla Izaaka, wybrał ją, kiedy zgodnie z jego modlitwą o znak dała mu wody ze studni i napoiła jego wielbłądy. [przypis edytorski]
Rebeka — postać biblijna, żona Izaaka, matka Ezawa i Jakuba; opisana scena stanowi nawiązanie do starotestamentowej opowieści. [przypis edytorski]
Rebeka — żona Izaaka, patriarchy biblijnego, matka Ezawa i Jakuba. [przypis edytorski]
Rebekka — Frau des Dichters Matthias Claudius (1740–1815), gebar elf Kinder. [przypis edytorski]
rebelia — bunt. [przypis edytorski]
rebelizant (daw.) — buntownik. [przypis edytorski]
rebelizant (daw.) — rebeliant, buntownik. [przypis edytorski]
rebelizant (przestarz.) — buntownik. [przypis edytorski]
rebelizant — rebeliant, buntownik. [przypis edytorski]
rebelizować komu (daw.) — sprzeciwiać się komu, podnosić bunt przeciw komu. [przypis edytorski]
rebelizować (z łac.) — buntować się. [przypis edytorski]
rebiata (ros.) — chłopcy, chłopaki. [przypis edytorski]
rebiata (ros.) — dzieci. [przypis edytorski]
