Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 489 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | chiński | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | szwedzki | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 1247 przypisów.
k'czemu (daw.) — do czego. [przypis edytorski]
k'czemu (daw.) — ku czemu, do czego. [przypis edytorski]
k'czortu (daw., gw.) — do diabła. [przypis edytorski]
k'czynom (daw.) — ku czynom, do czynów. [przypis edytorski]
k'dawnemu (daw.) — do dawnego stanu. [przypis edytorski]
k'druha jasnym policzkom (daw.) — do druha jasnych policzków. [przypis edytorski]
k'miejscu (daw.) — ku miejscu, do miejsca. [przypis edytorski]
k'miescu (daw.) — do miejsca; tu: do posady. [przypis edytorski]
k'nam a. ku nam (daw.) — do nas, w naszym kierunku. [przypis edytorski]
k'niej (daw.) — do niej, ku niej, dla niej. [przypis edytorski]
k'niej (daw.) — do niej. [przypis edytorski]
k'niej (daw.) — ku niej. [przypis edytorski]
k'Niemcom (daw.) — do Niemców. [przypis edytorski]
k'niemu (daw.) — do niego. [przypis edytorski]
k niemu (daw.) — do niego. [przypis edytorski]
k'niemu (daw.) — do niego. [przypis edytorski]
k'niemu (daw.) — do niego, w jego kierunku. [przypis edytorski]
k'Niemu (daw.) — ku Niemu, do Niego. [przypis edytorski]
k'niemu (daw.) — ku niemu, do niego. [przypis edytorski]
k'niemu (daw.) — ku niemu; do niego. [przypis edytorski]
k'niemu (daw.) — w jego stronę. [przypis edytorski]
k'pięknéj Marii (daw.) — ku pięknej Marii; do pięknej Marii. [przypis edytorski]
k'rzeczny (daw.) — odpowiedni („do rzeczy”). [przypis edytorski]
k rzeczy (daw.) — na temat. [przypis edytorski]
k'sobie (daw.) — do siebie. [przypis edytorski]
k'sobie (daw.) — ku sobie, do siebie. [przypis edytorski]
k'sobie (daw.) — ku sobie; do siebie. [przypis edytorski]
k'sobie (daw.) — ku sobie. [przypis edytorski]
k'sobie (daw.) — skrócone: ku sobie, do siebie. [przypis edytorski]
k'studzieńce (daw.) — ku studzience, do studzienki. [przypis edytorski]
k'tamtej (daw.) — ku tamtej, do tamtej. [przypis edytorski]
k'temu a. ku temu (daw.) — do tego. [przypis edytorski]
k'temu (daw.) — do tego; po temu. [przypis edytorski]
k'temu (daw.) — do tego. [przypis edytorski]
k'temu (daw.) — do tego. [przypis edytorski]
k'temu (daw.) — do tego w tym celu. [przypis edytorski]
k'temu (daw.) — ku temu; do tego. [przypis edytorski]
k'temu (daw.) — ku temu, do tego. [przypis edytorski]
k'temu (daw.) — skrócone: ku temu, do tego. [przypis edytorski]
k'temu przyszło (daw.) — do tego doszło. [przypis edytorski]
k'tobie a. ku tobie (daw.) — do ciebie. [przypis edytorski]
k'tobie (daw.) — do ciebie. [przypis edytorski]
k'tobie (daw., gw.) — ku tobie, w twoją stronę. [przypis edytorski]
k'wam (daw.) — ku wam; do was. [przypis edytorski]
k'wam (daw.) — ku wam, do was. [przypis edytorski]
k wierze niepodobny (daw.) — niewiarygodny. [przypis edytorski]
k'woli (daw.) — a. kwoli: dla. [przypis edytorski]
k'woli (daw.) — dla, z powodu czegoś. [przypis edytorski]
k woli (daw.) — ze względu na. [przypis edytorski]
k'zbawieniu (daw.) — ku zbawieniu; do zbawienia. [przypis edytorski]
kabat (daw.) — krótki kaftan. [przypis edytorski]
kabat (daw.) — kurtka, kaftan. [przypis edytorski]
kabat (daw.) — płaszcz. [przypis edytorski]
kablon (daw.) — dorsz; w oryginale merluche: morszczuk. [przypis edytorski]
kabłączasty (daw.) — krzywy, wygięty w kabłąk. [przypis edytorski]
kabriolet (daw.) — lekki jednokonny dwukołowy powóz ze składaną budą. [przypis edytorski]
kabza (daw.) — portfel. [przypis edytorski]
kabza (daw.) — woreczek na pieniądze. [przypis edytorski]
kacabaj (daw.) — ciepły kaftan. [przypis edytorski]
kacabaja (daw.) — ciepły kaftan. [przypis edytorski]
kacabejka a. kacabajka (daw.) — kaftan, peleryna. [przypis edytorski]
kacermistrz (daw.) — przywódca heretycki. [przypis edytorski]
kacerny (daw.) — haniebny, srogi. [przypis redakcyjny]
kacerski (daw.) — przym. od kacerz: odstępca religijny; heretyk. [przypis edytorski]
kacerstwo (daw.) — odstępstwo religijne: wyznawanie religii protestanckiej lub herezji. [przypis edytorski]
kacerz (daw.) — heretyk. [przypis edytorski]
Wojciech Dembołęcki, Pamiętniki o Lisowczykach czyli przewagi Elearów polskich
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Wojciech Dembołęcki, Pamiętniki o Lisowczykach czyli przewagi Elearów polskich
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Wojciech Dembołęcki, Pamiętniki o Lisowczykach czyli przewagi Elearów polskich
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Wojciech Dembołęcki, Pamiętniki o Lisowczykach czyli przewagi Elearów polskich
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
kacerz (daw.) — odstępca religijny; heretyk. [przypis edytorski]
kaczała (daw.) — grubas, człowiek otyły. [przypis edytorski]
kaczała (daw.) — nazwa dla „wielkiej nogi” oraz wszelkich „krążków” i „wałków”. [przypis edytorski]
kadłub (daw.) — tułów. [przypis edytorski]
kadryl (daw.) — tu: niskiej jakości wędlina, tani salceson. [przypis edytorski]
kaducznie (daw.) — diabelnie. [przypis edytorski]
kaduczy (daw.) — diabli. [przypis edytorski]
kaduk (daw.) — diabeł, licho. [przypis edytorski]
kaduk (daw.) — diabeł. [przypis edytorski]
kaduk (daw.) — diabeł, zły duch. [przypis edytorski]
kafenhauz (daw., z niem.) — kawiarnia. [przypis edytorski]
kafla (daw.) — kafel. [przypis edytorski]
kaflany (daw.) — kaflowy. [przypis edytorski]
kaganiec (daw.) — kaganek, lampa. [przypis edytorski]
kaganiec (daw.) — kaganek, lampka w formie miseczki z uchwytem i dziobkiem wypełnionej tłuszczem, najczęściej olejem. [przypis edytorski]
kaganiec (daw.) — kaganek; oświetlenie. [przypis edytorski]
kaganiec (daw.) — prymitywna lampka: naczynie, wewnątrz którego płonął ogień; częściej spotyka się formę zdrobn.: kaganek. [przypis edytorski]
kaj (daw.) — kiedy, gdy; tu: skoro. [przypis edytorski]
kajecik (daw., z fr. cahier: zeszyt) — zeszycik, mały zeszyt. [przypis edytorski]
kajet (daw., z fr. cahier) — zeszyt. [przypis edytorski]
kajet (daw., z fr.) — zeszyt. [przypis edytorski]
kajet (daw.) — zeszyt, pamiętnik. [przypis edytorski]
kajet (daw.) — zeszyt. [przypis edytorski]
kalać się (daw.) — brudzić się, brukać się. [przypis edytorski]
kaleta (daw.) — noszony przy pasie woreczek na pieniądze czy inne drobiazgi. [przypis edytorski]
kaleta (daw.) — sakiewka, woreczek na pieniądze. [przypis edytorski]
kaleta (daw.) — skórzany woreczek na pieniądze, mocowany do pasa. [przypis edytorski]
kaleta (daw.) — skórzany woreczek na pieniądze, noszony przy pasie; sakiewka. [przypis edytorski]
kaleta (daw.) — skórzany woreczek na pieniądze. [przypis edytorski]
kaleta (daw.) — torebka, sakiewka. [przypis edytorski]
kaletka (daw.) — torebka. [przypis edytorski]
kaletta (daw.) — skórzany woreczek na pieniądze. [przypis edytorski]
kalifaktor a. kalefaktor (daw.) — zakonnik lub więzień, wykonujący czynności porządkowe i pomocnicze. [przypis edytorski]
kalikant (daw., z łac.) — człowiek obsługujący miechy tłoczące powietrze do piszczałek organów. [przypis edytorski]
