Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 487 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | dawne | dziecięcy | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 8180 przypisów.
bezczesny (daw.) — pojawiający się w niewłaściwym czasie. [przypis edytorski]
bezczestny — hańbiący, odbierający cześć, godzący w honor. [przypis edytorski]
bezczestny — pozbawiony czci, niehonorowy. [przypis edytorski]
bezczestny — pozbawiony czci. [przypis edytorski]
bezcześć (daw.) — brak czci, niesława, hańba. [przypis edytorski]
bezcześnik — osoba niemająca czci a. bezczeszcząca coś. [przypis edytorski]
Bezdeka — „bez deka” (od: deko, tj. przykrywka, wieczko a. deko, tj. dekagram); taki, któremu czegoś brakuje. [przypis edytorski]
bezdenia — przepaść; otchłań bez dna. [przypis edytorski]
bezdeń (daw.) — otchłań, głębia bez dna. [przypis edytorski]
bezdeń (daw.) — przepaść, otchłań bez dna. [przypis edytorski]
bezdeń — otchłań, przepaść. [przypis edytorski]
bezdeń — otchłań, przestrzeń bez dna. [przypis edytorski]
bezdeń — otchłań. [przypis edytorski]
bezdeń — przepaść (bez dna). [przypis edytorski]
bezdeń — przepaść, otchłań bez dna. [przypis edytorski]
bezdeń — przepaść, otchłań. [przypis edytorski]
bezdeń — tu: bezdenna otchłań. [przypis edytorski]
bezdno (neol.) — otchłań. [przypis edytorski]
bezdomnieć (neol.) — stawać się bezdomnym. [przypis edytorski]
Bezdomność jest wrzodem na ciele państwa sowieckiego… — por. W. N. Kokovtzoff, Le bolchévisme à l'oueuvre, Paris, Giard, 1931, s. 166. [przypis autorski]
bezdomnych zarejestrowanych dzieci było w r. 1923 8 milionów — W. N. Kokovtzoff, op. cit., s. 168. [przypis autorski]
bezdrożów (daw. forma) — dziś: bezdroży. [przypis edytorski]
bezdzietne dzieci Nocy — bóstwa podziemne, piekielne moce, uosobienia śmierci, są zawsze bezdzietne. [przypis redakcyjny]
bezdzietni umrą — „Ten werset uczy, że kara odcięcia karet, tu: »wytracenia«, o której mowa powyżej, obejmuje karę odejścia [ze świata] bezdzietnie”, Raszi do 20:20 [1]. „Jeśli miał dzieci w chwili grzechu, to nie będzie ich już miał w chwili śmierci, ponieważ pochowa je za swojego życia”, Raszi do 20:20 [2]. [przypis tradycyjny]
bezdzietni zostaną — „Jeśli nie miał dzieci w chwili grzechu, to tak już zostanie mu na resztę życia”, Raszi do 20:20 [2]. [przypis tradycyjny]
bezdźwięki (neol.) — niewydający dźwięku. [przypis edytorski]
beze a. bez (tu gw.) — przez. [przypis edytorski]
beze — bez. [przypis edytorski]
beze krztu (starop. forma) — bez chrztu. [przypis edytorski]
beze mnie (gw.) — przeze mnie. [przypis edytorski]
beze mnie — przeze mnie. [przypis redakcyjny]
bezeceństwo — coś okropnego, haniebnego, godnego pożałowania. [przypis edytorski]
bezeceństwo (daw.) — haniebne postępowanie, czyn budzący odrazę. [przypis edytorski]
bezeceństwo — haniebne postępowanie, czyn budzący odrazę. [przypis edytorski]
bezeceństwo — ohyda, postępowanie budzące odrazę, bezwstyd. [przypis edytorski]
bezecnik — człowiek pozbawiony czci, wyzuty z honoru. [przypis edytorski]
bezecny — nieprzyzwoity; niemający zasad moralnych. [przypis edytorski]
bezecny — nikczemny, podły. [przypis edytorski]
bezecny — nikczemny. [przypis edytorski]
bezecny — podły. [przypis edytorski]
bezecny (starop.) — nic niewarty. [przypis edytorski]
bezedna — otchłanie, bezdenne przepaści. [przypis edytorski]
bezedna — otchłanie (bezdenne). [przypis edytorski]
bezedno — bezdeń, otchłań, głębia bez dna. [przypis edytorski]
bezeń (daw.) — skrót od: bez niego. [przypis edytorski]
bezeń — połączenie przyimka z -ń, skróconą formą zaimka osobowego „on”; znaczenie: bez niego. [przypis edytorski]
bezera (daw.) — łajdak, niegodziwiec. [przypis edytorski]
bezformy (neol.) — nieposiadający formy. [przypis edytorski]
bezganny (neol.) — nienaganny. [przypis edytorski]
Bezgenialność kobiety wynika nieuchronnie z tego, że nie jest ona monadą, a więc nie jest zwierciadłem wszechświata — Byłoby to samo w sobie łatwe wziąć dla przykładu utwory najznakomitszych kobiet i wskazać na nich, jak mało można tu w ogóle mówić o geniuszu. Nie mogłem się atoli zdecydować na tak nudną historyczno-filozoficzną, źródłową pracę, która bez pedantyczności nie dałaby się przeprowadzić, a którą każdy, komu by to sprawiło satysfakcję, sam z łatwością potrafi spełnić. [przypis autorski]
Bezgrzeszne lata — książka Kornela Makuszyńskiego, wydana w 1925 r. [przypis edytorski]
bezhałaśnie — dziś: bezgłośnie; bez hałasu. [przypis edytorski]
bezhamulne — niepohamowane. [przypis autorski]
bezhołowie (reg.) — dezorganizacja. [przypis edytorski]
bezik — daw. gra w karty. [przypis edytorski]
bezik — dawna gra w karty. [przypis edytorski]
bezimieniec (neol.) — człowiek bez imienia; tu: metaforyczne nawiązanie do wymazania nazwy Polski z mapy Europy pa rozbiorach 1772–1795. [przypis edytorski]
Bezirk — powiat, okręg, rejon. [przypis edytorski]
bezjutrzny (neol.) — nieposiadający jutra; skupiony na teraźniejszości i nierobiący sobie nadziei na przyszłość. [przypis edytorski]
bezkres — pusta, rozległa przestrzeń, bez zauważalnych granic. [przypis edytorski]
bezkreśny — dziś: bezkresny; niemający kresu. [przypis edytorski]
bezkreśny — dziś popr.: bezkresny. [przypis edytorski]
bezkreśny — dziś popr.: bezkresny. [przypis edytorski]
bezkrewny (daw.) — pozbawiony krwi. [przypis redakcyjny]
bezkrewny (starop.) — bez krwi. [przypis redakcyjny]
bezlik — mnóstwo. [przypis edytorski]
Bezlistne drzewo odżyło na nowo — Tu drzewo to jest symbolem Kościoła, który od chwili, jak Chrystus zbudował go na opoce, począł żyć nowym i coraz pełniejszym życiem. Barwy, jakie odzyskuje to drzewo, symbolem są barw kościelnych, jako to: fiolet godłem jest mądrości nauki Kościoła; modrociemny karmazyn, godło krwi, to jest przenajświętszej ofiary krzyżowej, początku i ustalenia Kościoła przez wylaną krew świętych jego męczenników. [przypis redakcyjny]
bezlitośne — dziś: bezlitosne. [przypis edytorski]
bezlotki (biol.) — pingwiny. [przypis edytorski]
bezmian — daw. jednostka masy (także: przyrząd do ważenia, tzw. waga rzymska). [przypis edytorski]
bezmiar — ogromna ilość czegoś. [przypis edytorski]
bezmiesięczna (poet.) — bezksiężycowa. [przypis edytorski]
bezmoc — dziś: przemoc. [przypis edytorski]
bezmowny — niemy. [przypis edytorski]
bezmozgi — dziś popr. pisownia: bezmózgi. [przypis edytorski]
bezmyślna i częsta krzykliwość — zdaniem komentatorów, rys ten mógłby się odnosić do Montaigne'a. [przypis tłumacza]
beznadziejnie — tu: nie dając nadziei. [przypis edytorski]
bezoar — kamień jelitowy, kulisty twór powstały w żołądku zwierzęcym z niestrawionych resztek pokarmu i sierści, uważany w średniowieczu za mający właściwości lecznicze i magiczne. [przypis edytorski]
bezoar — rzekomy kamień jelitowy; nagromadzenie niestrawionych substancji w żołądku zwierząt; w średniowieczu bezoary uważane były za talizmany, przypisywano im właściwości magiczne (źródła niezwykłej mocy) i lecznicze (używane były jako odtrutki). [przypis edytorski]
bezoar — substancja powstała w żołądku zwierzęcym z niestrawionych włókien roślinnych i sierści, uważana w średniowieczu za odtrutkę na dolegliwości żołądkowe; tu: napój magiczny. [przypis edytorski]
bezoard a. bezoar (z arab.) — kamień wyjęty z kiszki pewnych zwierząt, ważny lek w daw. medycynie. [przypis redakcyjny]
bezobilduodamas — poterius kalbėdamas. [przypis edytorski]
bezobrazje (ros. безобразие) — skandal, świństwo. [przypis edytorski]
bezokole (neol.) — miejsce lub stan poza czasem, poza wszelkimi okolicznościami, jak w terminie gramatycznym bezokolicznik. [przypis edytorski]
bezowocne złudzenie — w oryginale: illusorisch. [przypis tłumacza]
Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem — powołana po zamachu majowym partia, mająca za zadanie walczyć z „partyjniactwem” i konsolidować społeczeństwo wokół obozu sanacji. [przypis edytorski]
„bezpartyjny” dziennik — tj. powiązany z BBWR, prorządowym ugrupowaniem politycznym, które miało „bezpartyjność” w nazwie. [przypis edytorski]
bezpieczeństwo (daw.) — śmiałość. [przypis redakcyjny]
bezpieczeństwo (daw.) — [tu:] śmiałość. [przypis redakcyjny]
bezpieczeństwo osobiste można było znaleźć we Francji, jedynie należąc do jakiejś korporacji, sądownictwa na przykład — Correspondance Grimma, styczeń 1783: „Hrabia de N., kapitan gwardii, podrażniony tym, że nie znalazł miejsca na balkonie w dniu otwarcia nowej sali, próbował, bardzo niewłaściwie, wyparować pewnego godnego prokuratora; ów, niejaki pan Pernot, nie chce ustąpić. „To jest moje miejsce”. „Nie, moje”. „A kto pan jesteś?” „Jestem pan Sześć Franków…” (To była cena miejsc). Wymiana słów coraz żywsza, obelgi, kuksańce. Hrabia de N. posunął nieprzyzwoitość do tego, że potraktował biednego sądownika jak złodzieja, w końcu ośmielił się kazać sierżantowi, aby go ujął i odprowadził na strażnicę. Pan Pernot udał się tam z wielką godnością, a wyszedłszy pospieszył wnieść skargę do komisarza. Potężna korporacja, do której miał zaszczyt należeć, za nic nie pozwoliła, aby miał cofnąć tę skargę. Wytoczono tedy rzecz przed parlament. Pana de N. skazano na wszystkie koszta, na przeproszenie prokuratura, na zapłacenie mu dwóch tysięcy talarów odszkodowania, które za jego zgodą rozdano ubogim więźniom w Conciergerie; co więcej, zalecono wyraźnie rzeczonemu hrabiemu, aby nie nadużywał na przyszłość rozkazów królewskich jako pozoru dla zakłócania widowisk etc. Przygoda ta narobiła hałasu, urosła do wielkich rozmiarów: całe sądownictwo czuło się obrażone zniewagą wyrządzoną człowiekowi noszącemu jego szaty etc. Pan de N., chcąc zatrzeć swą przygodę, udał się po laury do obozu w Saint-Roch. Nie mógł uczynić nic lepszego, powiadano: „trudno wątpić o jego talencie do zdobywania szturmem obronnych miejsc” (Grimm, cz. III, t. II, s. 102). Wyobraźcie sobie nieznanego filozofa w miejsce pana Pernot. Użyteczność pojedynku. Patrz dalej, s. 496, wcale rozsądny list Beaumarchais'go, który odmawia jednemu z przyjaciół krytej loży na Wesele Figara. Póki myślano, że ta odmowa odnosi się do pewnego księcia, wrzenie było wielkie, mówiono o surowych karach. Wszystko obróciło się w śmiech, kiedy Beaumarchais oświadczył, że list jego zwrócony był do prezydenta du Paty. Daleko jest od r. 1785 do 1822! Nie rozumiemy już tych uczuć. I chcą, aby ta sama tragedia, która wzruszała tamtych ludzi, dobra była dla nas! [przypis autorski]
bezpieczeństwo (starop.) — [tu:] zażyłość. [przypis redakcyjny]
bezpieczna biegłość (daw.) — [tu:] nietroszcząca się o nic ciekawość. [przypis redakcyjny]
Bezpieczne wycinając mu drogi, szli przed nim synowie Hefajstosa — tj. cieśle z siekierami; Hefajstos był patronem rzemiosł. [przypis edytorski]
bezpiecznie (daw.) — śmiało. [przypis redakcyjny]
bezpiecznie (…) głupstwo zadać — bez obawy, że się pomyli, zarzucić głupotę. [przypis redakcyjny]
bezpiecznie (starop. forma ort.) — dziś: bezpiecznie. [przypis edytorski]
bezpiecznie (starop.) — śmiało. [przypis redakcyjny]
bezpiecznie (starop.) — tu: nieostrożnie, niebacznie. [przypis redakcyjny]
bezpiecznie (starop.) — [tu:] śmiało. [przypis redakcyjny]
bezpiecznie — śmiało. [przypis redakcyjny]
