Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 489 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | celtycki | chemiczny | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | łacina, łacińskie | literacki, literatura | matematyka | medyczne | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rzadki | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | wulgarne | żartobliwie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 476 przypisów.
wiła (starop.) — błazen, głupiec. [przypis edytorski]
wiła (starop.) — głupiec, szaleniec. [przypis edytorski]
wiła (starop.) — szaleniec, głupiec. [przypis edytorski]
wiła (starop.) — szaleniec; początkowo: chory na padaczkę, epileptyk, który podczas ataku choroby zwykł padać na ziemię i w sposób niekontrolowany wić się całym ciałem. [przypis edytorski]
wiła (starop.) — tu: głupiec, szaleniec. [przypis edytorski]
winować kogo (starop.) — winić kogo, obarczać kogo winą. [przypis edytorski]
winować (starop.) — obciążać winą, oskarżać. [przypis edytorski]
winować (starop.) — winić; nieba winuje: wini nieba; obarcza winą nieba. [przypis edytorski]
winszować czego (starop.) — gratulować czego. [przypis edytorski]
wiotchy (starop.) — stary. [przypis redakcyjny]
wiódł je (starop.) — wiódł ich. [przypis edytorski]
wirydarz (starop.) — ogród ozdobny. [przypis redakcyjny]
wirydarz (starop.) — ogród. [przypis redakcyjny]
wirydarzyk (starop.) — ogródek. [przypis edytorski]
wisać (starop.) — tu: zwisać. [przypis edytorski]
wisz a. wiszar (starop.) — chwasty, zarośla czepne, pnącza. [przypis edytorski]
witeź a. wiciądz (starop.) — dzielny rycerz, wojownik. [przypis edytorski]
wizerunk (starop.) — wzór. [przypis redakcyjny]
wkarbować (starop.) — wyciąć, wyrżnąć. [przypis edytorski]
własny (starop.) — [tu:] właściwy, istotny, prawdziwy. [przypis redakcyjny]
własny (starop.) — właściwy, istotny, prawdziwy. [przypis redakcyjny]
własny (starop.) — właściwy, prawdziwy. [przypis edytorski]
właśniej (starop.) — właściwiej, trafniej. [przypis edytorski]
włodarz (starop.) — gospodarz. [przypis redakcyjny]
włudzić (starop.) — wmówić. [przypis redakcyjny]
wmięszać (starop.) — wmieszać. [przypis edytorski]
wnątrz (starop.) — wewnątrz; od wewnątrz. [przypis edytorski]
wnetki (starop.) — wnet. [przypis redakcyjny]
wnetże (starop.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że: wkrótce, niedługo. [przypis edytorski]
wnetże (starop.) — niedługo. [przypis edytorski]
wnętrzne (starop.) — wewnętrzne. [przypis edytorski]
wnętrzny (starop.) — wewnętrzny. [przypis edytorski]
wnidę (starop.) — dziś 3.os.lp cz. teraźn.: wejdę. [przypis edytorski]
wnijść (starop.) — wejść. [przypis edytorski]
wniki (starop.) — wnyki, sidła; uchybić wników: uchronić się przed sidłami, uniknąć pułapki. [przypis edytorski]
wniki (starop.) — wnyki, sidła; wprawić we wniki: usidlić. [przypis edytorski]
wniść (starop.) — wejść. [przypis edytorski]
wniwecz (starop.) — na nic. [przypis redakcyjny]
wodzić się (starop.) — wieść się, powodzić się; fała (…) co się mu ondzie wodziła: chwała, która go tam spotykała. [przypis edytorski]
wolej (starop.) — daw. forma Msc.lp r.ż.; dziś: (o) woli. [przypis edytorski]
wolej (starop.) — (do) woli. [przypis edytorski]
wolej (starop.) — lepiej; już raczej; niech już. [przypis edytorski]
wolem (starop.) — dziś 1.os.lp cz. teraźn.: wolę. [przypis edytorski]
wolniejszym (starop.) — skrót od: wolniejszy jestem. [przypis edytorski]
wołu chciała przysieść mało (starop.) — chciała na krótko usiąść na wołu. [przypis redakcyjny]
wonczas (starop.) — wówczas, wtedy; tu: kiedy nastanie czas (zagrożenia bezpośredniego, wojny). [przypis edytorski]
wotować (starop.) — głosować; tu: wypowiadać się. [przypis edytorski]
wotować (starop.) — głosować; tu: wyrażać swoje zdanie. [przypis edytorski]
wprawić w sieć (starop.) — nagonić do sieci; złapać w sieć. [przypis edytorski]
wprzody (starop.) — wprzódy, najpierw. [przypis edytorski]
wprzód (starop.) — tu: z przodu. [przypis edytorski]
wraca się jem gniew (starop.) — powraca im gniew. [przypis edytorski]
wraz (starop.) — naraz, nagle. [przypis edytorski]
wręby (starop.) — tu: zmarszczki (zmarszczone czoło). [przypis edytorski]
wrotny (starop.) — sługa zawierający wrota, bramę miejską. [przypis redakcyjny]
wroża (starop.) — wróża, wróżba. [przypis edytorski]
wrychle (starop.) — rychło; szybko, wkrótce. [przypis edytorski]
wrychle (starop.) — rychło, szybko, wkrótce. [przypis edytorski]
wrychle (starop.) — wkrótce; niedługo, zaraz. [przypis edytorski]
wrychle (starop.) — wkrótce; rychło. [przypis edytorski]
wrywać się (starop.) — tu: wdzierać się. [przypis edytorski]
wrzeczy (starop.) — niby. [przypis redakcyjny]
wrzekomo (starop.) — rzekomo, pozornie. [przypis edytorski]
wrzekomo (starop.) — rzekomo. [przypis edytorski]
wrzekomoś zdrów (starop.) — rzekomo jesteś zdrów. [przypis edytorski]
wrzkomo (starop.) — rzekomo; niby. [przypis edytorski]
wrzkomo (starop.) — rzekomo, podobno. [przypis edytorski]
wrzkomo (starop.) — rzekomo; podobno. [przypis edytorski]
wrzod a. wrzód (starop.) — choroba. [przypis edytorski]
wrzody (starop.) — choroby. [przypis redakcyjny]
wrzody (starop.) — [tu:] choroby. [przypis redakcyjny]
wrzód (starop.) — choroba. [przypis edytorski]
wschod (starop.) — schody. [przypis edytorski]
wschodowy (starop.) — tu: wschodni. [przypis edytorski]
wschód (starop.) — schody. [przypis edytorski]
wsiano (starop.) — posiano. [przypis redakcyjny]
wskok (starop.) — szybko. [przypis edytorski]
wskurać, właśc. wskórać (starop.) — rozwinąć się, rozrosnąć się; poprawić się, odzyskać dobrobyt. [przypis edytorski]
wspar (starop.) — samołówka na ptaki. [przypis redakcyjny]
wspierać (starop.) — [tu:] odpierać. [przypis redakcyjny]
wspojźrzał (starop.) — spojrzał. [przypis edytorski]
wspomionąć (starop.) — wspomnieć. [przypis edytorski]
wspomionął (starop.) — wspomniał. [przypis edytorski]
wstałby był (starop.) — konstrukcja daw. czasu zaprzeszłego, wyrażającego czynność wcześniejszą od pozostałych czynności i stanów zapisanych w czasie przeszłym prostym; znaczenie: wstałby wcześniej, uprzednio itp. [przypis edytorski]
wstrącić (starop.) — dać wstręt, odpór. [przypis redakcyjny]
wstręt (starop.) — odpór, przeszkoda. [przypis redakcyjny]
wstręt (starop.) — opór, przeszkoda. [przypis edytorski]
wstręt (starop.) — przeszkoda; czyniąc wstręty: przeszkadzając. [przypis edytorski]
wstręt (starop.) — tu: opór. [przypis edytorski]
wstręt (starop.) — tu: sprzeciw, opór. [przypis edytorski]
wstydać się (starop.) — [tu:] szanować. [przypis redakcyjny]
wsza (starop.) — wszystka, cała; wszej biady: wszelkiej biedy. [przypis edytorski]
wszcząt (starop.) — doszczętnie. [przypis edytorski]
wszeko (starop.) — wszak, wszelako; przecież. [przypis edytorski]
wszekom ja twoje dziecię (starop.) — przecież jestem twoim dzieckiem. [przypis edytorski]
wszem (starop.) — dla wszystkich. [przypis redakcyjny]
wszeteczeństwo (starop.) — nieprzyzwoity, gorszący postępek. [przypis edytorski]
wszeteczeństwo (starop.) — rozpusta, nieskromność. [przypis edytorski]
wszeteczne (starop.) — naganne. [przypis redakcyjny]
wszeteczny (starop.) — wszędobylski, wścibski, ciekawy; tu: wyuzdany. [przypis edytorski]
