Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | chiński | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | szwedzki | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 12048 przypisów.
kiedyś ty (…) został (starop.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: kiedy ty zostałeś; skoro ty zostałeś. [przypis edytorski]
kiedyś w Delfach (…) odpowiedział bóg na pytanie Chajrefonta — Platoński Sokrates opowiada w Apologii (roz. V koniec), że Chajrefont spytał wyroczni, czy jest ktoś mądrzejszy niż Sokrates. Pytia odpowiedziała przecząco. Chajrefont był przyjacielem Sokratesa, znanym w Atenach zapaleńcem; komedia chętnie brała na cel swych szyderstw tę nieco dziwaczną figurę. Politycznie był demokratą, i swego czasu (r. 403) musiał uciekać przed trzydziestu tyranami. [przypis tłumacza]
Kiedyś (…) walczył — tu: konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: kiedy walczyłeś. [przypis edytorski]
Kiedyście pierwszą równość tu uczcili — Tą pierwszą równością jest sam Bóg, jako początek harmonii wszech rzeczy. Kto tę pierwszą równość uznał, w tym miłość i mądrość są w równowadze. [przypis redakcyjny]
kiedyście sądzili, że trzeba szukać środków obrony na wszelki sposób — nie bacząc, czy taki sposób zgadza się z godnością moją lub z etyką. [przypis tłumacza]
Kiedyście się rozłączyli Ty i On — a po rozbracie Teraz się zjednoczyć macie — jest podanie, że Prometeusz dwa razy poślubiał Azję. [przypis tłumacza]
kiedyście wy uchwalili sądzić sumarycznie dziesięciu wodzów za to, że trupów po bitwie morskiej nie pogrzebali — po bitwie pod Arginuzami (406 p.n.e.), największej bitwie morskiej wojny peloponeskiej, zakończonej zwycięstwem Ateńczyków, dowódcom zarzucono w Atenach, że nie ratowali tonących; na burzliwym Zgromadzeniu Ludowym bezprawnie osądzono ich zbiorowo, zamiast indywidualnie, bez czasu na obronę, złożono z urzędu i skazano na śmierć (zob. Ksenofont, Dzieje Hellady I 7). [przypis edytorski]
kiedyściś (gw.) — kiedyś. [przypis edytorski]
Kiedyśmy gęste pospinali wozy — w oryginale: Quando un di ci acampammo. Spinanie wozów w tabor, nieznane Tassowi, wprowadza P. Kochanowski stosownie do polskiego sposobu wojowania. [przypis redakcyjny]
kiedyśmy go niepokoili naszymi krucjatami — 1095 r. [przypis redakcyjny]
kiedyśmy (…) polecieli — dziś: kiedy polecieliśmy. [przypis edytorski]
Kiedyśmy razem mieszkali — daw. konstrukcja składniowa (przestawna końcówka czasownika); dziś raczej: Kiedy razem mieszkaliśmy. [przypis edytorski]
kiedyśmy się spotkali — dziś raczej: kiedy się spotkaliśmy. [przypis edytorski]
kiedyśmy weszli — inaczej: kiedy weszliśmy; przykład konstrukcji z ruchomą końcówką czasownika. [przypis edytorski]
kiedyśmy zostali — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika: kiedy zostaliśmy. [przypis edytorski]
kiedyśwa wracali (starop.) — kiedy wracaliśmy. [przypis edytorski]
Kiedyż po wielkich placach tego miasta / Mąż jeden tylko śmiałby się panoszyć? — starożytni Rzymianie za czasów republiki odczuwali niechęć do władzy jednostki. [przypis edytorski]
Kiedyż szlachcic złoży wielkie podatki — te słowa usunięto w wydaniu z 1816 r. [przypis edytorski]
Kiedyż u licha zacznie się gwałcenie? — cytat z VIII pieśni poematu Don Juan autorstwa George'a Gordona Byrona. [przypis edytorski]
kiedyżby — kiedy by, gdyby. [przypis edytorski]
kief — w oryginale: sjesta. [przypis edytorski]
kiefsz — obuwie. [przypis autorski]
kiegoż (daw.) — jakiegoż. [przypis redakcyjny]
kiej (daw.) — kiedy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — gdy, kiedy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — gdy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — jak; kiedy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — jak, niby. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — jak. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — jak. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, gdy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, gdy; skoro. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, gdy, skoro. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, jak, jakby. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, jednak, [przecież; WL]. [przypis autorski]
kiej (gw.) — kiedy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, skoro. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy; tu: ale. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy; tu: przecież. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy; tu: skoro. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — niby, jak. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — niby; tak jak. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — skoro. [przypis edytorski]
kiej (gwar.) — kiedy, gdy. [przypis edytorski]
kiej (gwar.) — niby, niczym. [przypis edytorski]
kiej niekiej (gw.) — niekiedy. [przypis edytorski]
kiej niekiej (gw.) — niekiedy. [przypis edytorski]
kiejby (gw.) — gdyby. [przypis edytorski]
kiejby (gwarowe) — gdyby. [przypis edytorski]
kiejbym (gw.) — gdybym. [przypis edytorski]
kiejbyśmy — gdybyśmy. [przypis edytorski]
Kiejdany (lit. Kėdainiai) — miasto w środkowo-zach. części Litwy, położone nad rzeką Niewiażą, ok. 40 km na płn. od Kowna. [przypis edytorski]
Kiejdany (lit. Kėdainiai) — miasto w środkowo-zach. części Litwy, położone nad rzeką Niewiażą, ok. 40 km na płn. od Kowna. [przypis redakcyjny]
Kiejdany (lit. Kėdainiai) — miasto w środkowo-zach. części Litwy, położone nad rzeką Niewiażą, ok. 40 km na płn. od Kowna. [przypis edytorski]
kiejsi (gw.) — kiedyś tam. [przypis edytorski]
Kiejstut Giedyminowicz (ok. 1309–1382) — książę trocki, współrządził Litwą od 1345 r., wielki książę litewski w latach 1381–1382; ojciec Witolda i stryj Władysława Jagiełły; tu mowa o jego rodzie. [przypis edytorski]
Kiejstut — książę trocki, syn Giedymina, brat Olgierda, z którym współrządził Litwą od 1345 r., wielki książę litewski w latach 1381–1382. [przypis edytorski]
Kiejstut (ok. 1308/1310–1382) — książę trocki, syn Giedymina; rządził Litwą wspólnie z bratem Olgierdem od 1345; wielki książę litewski 1381–1382. W 1381 r. popadł w konflikt ze swoim bratankiem, Władysławem Jagiełłą, który uwięził stryja w Krewie, a następnie najprawdopodobniej kazał zgładzić. Z małżeństwa z Birutą, która wcześniej była kapłanką Praurimy w Połądze, Kiejstut miał synów Witolda i Zygmunta oraz córki Danutę Annę i Ryngałłę. [przypis edytorski]
Kiejstut (ok. 1310–1382) — książę trocki, wielki książę litewski w ostatnich latach życia, skonfliktowany z Władysławem Jagiełłą i uwięziony przez niego w Krewie, gdzie zmarł. [przypis edytorski]
Kiejstutówna — córka Kiejstuta (ok. 1310–1382): księcia trockiego, wielkiego księcia litewskiego w ostatnich latach życia, skonfliktowanego z Władysławem Jagiełłą i uwięzionego przez niego w Krewie, gdzie zmarł. [przypis edytorski]
Kiejstutu — dziś popr. forma C.: Kiejstutowi. [przypis edytorski]
kiejś (gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kiejś (gw.) — kiedyś. [przypis edytorski]
kiejś — kiedyś. [przypis edytorski]
kiejście leżeli (gw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika: kiedy leżeliście; tu: 2 os. lm w funkcji formy grzecznościowej. [przypis edytorski]
kiejzar (z łac. i niem.) — Kajzer, cesarz; władca. [przypis edytorski]
Kiejzar (z łac. i niem.) — Kajzer, cesarz; władca. [przypis edytorski]
kiela (gw.) — ile. [przypis edytorski]
kiela (gw.) — kiedy. [przypis edytorski]
kielce — kły (forma augmentatywna). [przypis edytorski]
kielce — kły. [przypis edytorski]
Kielce — miasto powiatowe w województwie świętokrzyskim. [przypis edytorski]
Kielce — powiatowe miasto w płd.-wsch. Polsce, stolica województwa świętokrzyskiego. [przypis edytorski]
kielce — zgrubienie do: kły; wielkie kły, wielkie zęby. [przypis edytorski]
kielczak (gw.) — mieszkaniec Kielc; tu: przybysz spod Kielc. [przypis edytorski]
kiele (gw.) — koło, obok. [przypis edytorski]
kiele (gw.) — koło, przy; tu: pod. [przypis edytorski]
kiele (gw.) — koło. [przypis edytorski]
kielec — kieł. [przypis edytorski]
Kielecki Korpus AK „Jodła” (2 i 7 Dywizja Piechoty AK oraz 75 i 25 Pułk piechoty) — Kielecki Korpus Armii Krajowej powstał 17 lipca 1944 roku. Jego dowódcą był płk Jan Zientarski ps. „Mieczysław”. [przypis edytorski]
kielich… — „Ojcze mój, jeśli można, niechaj odejdzie ode mnie ten kielich” (Mt 26:39). [przypis redakcyjny]
kielichowiec (Calycanthus) — krzew o silnie pachnących kwiatach, zaliczany do kladu magnoliowych. [przypis edytorski]
kielichy — hebr. גְּבִיעַ (gewia): kielich. „Podobne do kielichów, jakie robi się ze szkła […] lecz te były wykonane ze złota, i wystawały z każdej gałęzi [świecznika], w takiej ilości, jaka jest podana w Torze, a służyły wyłącznie dla ozdoby”, Raszi do 25:31 [6]. [przypis tradycyjny]
kielichy — hebr. מְנַקִּית (menakit): rodzaj kielicha ofiarnego. Raszi w zgodzie z Targum Onkelos interpretuje to jako „podpory”, dodane do stołu w postaci płyt ze złota, które stały na ziemi i wystawały wysoko ponad stół, tak wysoko jak ułożone były chleby. Podpory były nacięte z obu stron w pięciu rzędach, nacięcia te były jedne nad drugimi, a końce rurek, które znajdowały się między jednym bochenkiem a drugim, spoczywały w tych nacięciach, tak aby ciężar górnych bochenków nie naciskał na dolne, by chleby się nie złamały, zob. Raszi do 25:9 [4]. [przypis tradycyjny]
kielka (daw.) — dziś: kilka. [przypis edytorski]
Kielland, Alexander (1849–1906) — norweski powieściopisarz, nowelista i komediopisarz. [przypis edytorski]
kielnia — narzędzie do rozprowadzania zaprawy murarskiej, stanowiące też jeden z symboli masonerii. [przypis edytorski]
kielnia — narzędzie pomocne przy murowaniu i tynkowaniu. [przypis edytorski]
Kielo Dejwas a. Kielo Dewas (mit. litew.) — bóg podróżnych. [przypis edytorski]
Kielo Dewas (mit. litew.) — bóg podróżnych. [przypis edytorski]
kielo (gw.) — ile. [przypis edytorski]
Kielski — O wpływie Moliera na komedię polską. [przypis tłumacza]
kieł — kiełek. [przypis edytorski]
kiełb — gatunek drobnej ryby z rodziny karpiowatych. [przypis edytorski]
kiełb — gatunek niewielkiej ryby, przen.: coś nieznaczącego. [przypis edytorski]
kiełb — mała ryba z rodziny karpiowatych. [przypis edytorski]
kiełb — rodzaj słodkowodnej ryby. [przypis edytorski]
kiełb — rodzaj słodkowodnej ryby; tu daw. forma kiełby, dziś B.lm: kiełbie. [przypis edytorski]
kiełb — ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych. [przypis edytorski]
